Janina Kozak-Pajkert (ur. 14 listopada 1934 we wsi Rostołty, zm. 28 września 2016 w Białymstoku) – polska poetka. Debiutowała na łamach prasy w 1968 roku. Dwukrotna laureatka Nagrody Literackiej im. Wiesława Kazaneckiego za lata 1995 i 1996. Mieszkała w Białymstoku.
Dzieła Do dalekich wzgórz i dzwonów (1992) – poezje Idole (1995) – poezje Rozmowy (1995) – proza poetycka Fabuły bezsenne (1996) – poezje Pogoda z różą w tle (1997) – poezje Postawić ostrokół (1999) – poezje Wszystkie drogi i okna czyli opowieść o matce i córce (2001) – opowiadania
Przypisy
Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Poeci związani z Białymstokiem Kategoria:Zmarli w 2016 Kategoria:Laureaci Nagrody im. Wiesława Kazaneckiego Kategoria:Urodzeni w 1934