Województwo wendeńskie – województwo I Rzeczypospolitej, wchodzące w skład Inflant.
Utworzone zostało w 1598Volumina Legum T. II s. 377 za Zygmunta III Wazy po przekształceniu jednej z trzech prezydencji (prezydiów), utworzonych po rozejmie w Jamie Zapolskim w 1582 r.Volumina Legum T. II s. 220 jako jedno z trzech województw inflanckich (obok województwa parnawskiego i dorpackiego). Stolicą województwa było miasto Wenden (pol. Kieś, łot. Cēsis). Po 1621 r. województwo faktycznie przestało istnieć w wyniku zajęcia Inflant przez Szwecję, choć formalnie zostało zlikwidowane dopiero po pokoju w Oliwie w 1660 r. Pozostała przy Rzeczypospolitej część województwa wendeńskiego (tzw. Inflanty polskie) została zorganizowana w województwo inflanckie.
Główne miasta, osady i zamki: Wenden (Kieś) Ryga Dyjament Kokenhausen Kircholm Dyneburg Rzeżyca Marienhaus Schwanenburg Lucyn Lenward Kryżborg
Tytuł wojewody wendeńskiego, podobnie jak fikcyjne tytuły ziemskie nieistniejącego już wtedy województwa wendeńskiego, utrzymały się do końca Rzeczypospolitej Obojga Narodów (zob. urzędy fikcyjne).
Wojewodowie wendeńscyUrzędnicy Inflanccy XVI-XVIII wieku. Spisy, Kórnik 1994, s.112-113. 1598–1602 Jerzy Farensbach 1602–1606 Maciej Dembiński (zm. 1606) 1609–1619 Krzysztof Słuszka (zm. 1619) 1620–1622 Teodor Denhoff (1620–1622) ok. 1627–1640 Joachim Tarnowski 1641–1643 Tomasz Sapieha (1641–1643) 1643–1659 Mikołaj Korff (zm. 1659) 1659–1660 Aleksander Morsztyn (zm. 1660)
Zobacz też diecezja inflancka
Przypisy
Kategoria:Historia Łotwy