Jerzy Radziwiłł herbu Trąby (ur. 4 lutego 1721, zm. 13 grudnia 1754 w Jaworze) – książę Świętego Cesartswa Rzymskiego, wojewoda nowogródzki w latach 1746-1754, starosta nowogródzki i luboszański przed 1744 rokiem, pułkownik chorągwi husarskiej wojsk Wielkiego Księstwa LitewskiegoKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Warszawa 2008, s. 180., marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1744 rokuZłota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 134..
Syn Mikołaja Faustyna, brat Albrechta, Stanisława oraz Udalryka Krzysztofa.
Poseł na sejm 1746 roku z powiatu nowogródzkiegoDyaryusze sejmowe z wieku XVIII.T.II. Dyaryusz sejmu z r.1746. Diaria comitiorum Poloniae saeculi XVIII wydał Władysław Konopczyński, Warszawa 1912, s. 239..
Za zasługi został odznaczony Orderem Orła Białego 3 sierpnia 1750 w Warszawie. Przez małżeństwo z Salomeą Anną Sapiehą, córką Jerzego Stanisława Sapiehy był spowinowacony z rodziną Sapiehów.
Przypisy
Kategoria:Marszałkowie Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy książęta Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1746 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat nowogródzki) Kategoria:Pułkownicy husarii Wielkiego Księstwa Litewskiego Jerzy Radziwiłł Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta III Sasa Kategoria:Starostowie luboszańscy Kategoria:Urodzeni w 1721 Kategoria:Wojewodowie nowogródzcy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Zmarli w 1754