mały|Grób Stanisława i Jana Nowodworskich na cmentarzu Powązkowskim przed renowacją Stanisław Marian Nowodworski (ur. 11 października 1873 w Warszawie, zm. 22 września 1931 tamże) – prawnik, polityk, działacz społeczny, minister sprawiedliwości, senator I kadencji w II RP. Syn Jana Nowodworskiego, wnuk Franciszka Nowodworskiego.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie, rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Petersburgu, które ukończył w 1897. Następnie powrócił do Warszawy, gdzie odbył aplikację w Sądzie Okręgowym i w 1903 został mianowany adwokatem przysięgłym.
Od 1907 brał udział w pracach Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich. W latach 1914–1915 był członkiem Komitetu Obywatelskiego miasta Warszawy, a w okresie od sierpnia do 11 września 1915 był prokuratorem Trybunału przy Komitecie Obywatelskim. Następnie działał w straży obywatelskiej. W 1916 został wybrany radnym Warszawy. Nowodworski był jednym z założycieli Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego, które w okresie od listopada 1916 do października 1918 reprezentował w Międzypartyjnym Kole Politycznym.
Od 13 stycznia 1917 przebywał w niemieckich więzieniach w Lauban (Lubań)Waldemar Bena, Lubań wczoraj i dziś, 2005, s. 58-59., a następnie w Modlinie.
Wiosną 1919 ponownie został radnym Warszawy. 1 kwietnia 1919 otrzymał nominację na sędziego Sądu Apelacyjnego. Następnie w okresie od 24 lipca 1920 do 19 czerwca 1921 był ministrem sprawiedliwości w rządzie Wincentego Witosa. 28 listopada 1921 został prezydentem miasta stołecznego Warszawy. Z tej funkcji ustąpił 7 grudnia 1922, kiedy został powołany na członka Naczelnego Trybunału Administracyjnego. 12 listopada 1922 został wybrany – z ramienia Narodowego Chrześcijańskiego Stronnictwa Pracy – senatorem (został przewodniczącym senackiego klubu parlamentarnego swojego stronnictwa). Od 28 maja 1923 do 15 grudnia 1923 ponownie był ministrem sprawiedliwości w rządzie Wincentego Witosa. W maju 1926 otrzymał nominację na sędziego Sądu Najwyższego i zrzekł się mandatu senatora. 29 października 1926 mianowany został członkiem Trybunału Kompetencyjnego, a w 1930 został wiceprzewodniczącym Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów RP.
Stanisław Nowodworski został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera P-3-14). mały|Grób Stanisława i Jana Nowodworskiego po renowacji W 2022 roku z inicjatywy Premiera RP Mateusza Morawieckiego grób ministra Nowodworskiego został odrestaurowany. Cały projekt był realizowany przez Fundację Stare Powązki we współpracy z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia Warszawy z 1994 Nowodworski Stanisław w: Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW, , t.I. s.58.
Linki zewnętrzne Stanisław Nowodworski. Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2022-01-16].
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Członkowie Trybunału Kompetencyjnego Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ministrowie sprawiedliwości II Rzeczypospolitej Kategoria:Nowodworscy herbu Nałęcz Kategoria:Polscy politycy konserwatywni Kategoria:Prezydenci Warszawy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Radni Warszawy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Senatorowie I kadencji (1922–1927) Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższego II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Więźniowie Twierdzy Modlin (Królestwo Polskie 1916–1918) Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie