Wawrzyniec Staliński (ur. 28 lipca 1899B. Tuszyński, H. Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., str. 670, w WildzieJ. Owsiański, T. Siwinski, Historia futbolu wielkopolskiego wyd. WZPN Poznań 2013, str. 96, lub w Poznaniu, zm. 3 czerwca 1985 we Wrocławiu) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w latach 1922–1928, olimpijczyk.
Charakterystyka
Charakteryzował się silną budową ciała, wielką sprawnością fizyczną, przebojowością i ofensywnym stylem gry. Perfekcyjnie opanował sztukę zdobywania bramek. Dzięki tym cechom był przez długie lata "królem strzelców" w klubie i czołowym snajperem tak w lidze, jak i w reprezentacji. Był napastnikiem, który potrafił zagrać na pozycji kierownika ataku, tak na łączniku, jak i na pozycji skrzydłowego. To w dużej mierze jego widowiskowa gra, ściągała tłumy kibiców na stadiony całej Polski.
Kariera klubowa thumb|240px|Wawrzyniec Staliński uderza głową podczas meczu Warty z Ostrowią w 1922 roku. mały|240px|Mecz Sokół Toruń v Warta Poznań w 1922 roku, Staliński uderza głową Był krótko zawodnikiem Sparty Poznań, następnie Posnanii Poznań. W 1919 roku zasilił szeregi Warty Poznań, pozostając temu klubowi wierny do końca kariery. Rozegrał najwięcej meczów i strzelił najwięcej goli spośród piłkarzy Warty biorących udział w rozgrywkach mistrzostw Polski w latach 1921–1926. Walnie przyczynił się do zdobycia przez Wartę tytułu wicemistrza Polski w latach 1922 i 1925 oraz trzecich lokat w dwóch innych edycjach mistrzostw Polski. W rozgrywkach ligowych, w których brał udział w latach 1927–1930, nadal pozostawał filarem drużyny „zielonych”. Zdobył pierwszego ligowego gola dla Warty 10 kwietnia 1927, podczas spotkania z ŁKS w Łodzi. Był współautorem wywalczenia trzeciej lokaty w roku 1927, tytułu wicemistrza Polski w 1928 r. oraz pierwszego w dziejach klubu tytułu mistrza Polski w 1929 r. Należał do najlepszych piłkarzy w całej historii klubu. 19 sierpnia 1928 roku w meczu przeciwko TKS Toruń (2:2) wystąpił po raz 300 w barwach WartyKurier Poznański, nr 378, s 9.. Ogółem rozegrał w drużynie Warty 374 spotkania, w tym co najmniej 83 w ekstraklasie.
Kariera reprezentacyjna W drużynie narodowej zadebiutował 3 września 1922 roku w Czerniowcach w meczu z Rumunią (1:1). Był rezerwowym na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu w 1924 roku. Ogółem w reprezentacji w 13 spotkaniach zdobył 11 bramek. Zagrał też w jednym meczu uznanym za nieoficjalny (23 maja 1925 z Czechosłowacją)A. Gowarzewski, Biało-czerwoni. dzieje polskiej reprezentacji (1). Encyklopedia piłkarska FUJI. tom 2 wyd. GIA, Katowice 1991, str. 32-72, . Był pierwszym polskim zawodnikiem w historii reprezentacji, który zdobył trzy gole w jednym meczu (08.08.1926 z Finlandią). Ostatnie spotkanie w reprezentacji rozegrał 27 października 1928 roku w Pradze w meczu z Czechosłowacją (3:2).
Mecze w reprezentacji L.p.DataMiejsceGospodarzWynikGośćMeczUwagiŹródło Stadion Miasto 1. 3 września 1922 Maccabi Czerniowce 1:1 towarzyski 2. 23 września 1923 Töölön Pallokenttä Helsinki 5:3 towarzyski 3. 25 września 1923 Centralny Kalevi Tallinn 1:4 towarzyski 4. 1 listopada 1923 Cracovii Kraków 2:2 towarzyski 5. 18 maja 1924 Olimpijski Sztokholm 5:1 towarzyski 6. 31 sierpnia 1924 Üllői út Budapeszt 4:0 towarzyski 7. 30 sierpnia 1925 Töölön Pallokenttä Helsinki 2:2 towarzyski 8. 2 września 1925 Centralny Kalevi Tallinn 0:0 towarzyski 9. 1 listopada 1925 Cracovii Kraków 2:6 towarzyski 10. 8 sierpnia 1926 Warty Poznań 7:1 towarzyski 11. 20 sierpnia 1926 Hungária körúti Budapeszt 4:1 towarzyski 12. 1 lipca 1928 1.FC Katowice Katowice 2:1 towarzyski 13. 27 października 1928 Letnà Praga 3:2 towarzyski
Po zakończeniu kariery Po zakończeniu kariery piłkarskiej, został cenionym sędzią ligowym. W latach 1931–1939 prowadził jako arbiter 21 spotkań ekstraklasy. W roku 1937 wybrano go kapitanem sportowym POZPN. W czasie wojny był więźniem KL Auschwitz. Po wojnie wycofał się z czynnego życia sportowego. Los swój związał na długie lata z Wrocławiem, "piłka pozostała dla niego tylko wspomnieniem i okazją do westchnień: dawniej to się gole strzelało! ". Pochowany jest na Cmentarzu Grabiszyńskim. mały|Grób Wawrzyńca Stalińskiego na Cmentarzu Grabiszyńskim Ordery i odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu rozwoju sportu”.
Bibliografia A. Gowarzewski, Biało-czerwoni. dzieje polskiej reprezentacji (1). Encyklopedia piłkarska FUJI. Tom 2 wyd. GIA, Katowice 1991. B. Tuszyński, H. Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924–2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., s. 697, .
Linki zewnętrzne Kurier Poznański w Wielkopolskiej Bibliotece Cyfrowej
Zobacz też Strzelcy bramek dla reprezentacji Polski w piłce nożnej
Przypisy
Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1924 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Piłkarze Warty Poznań Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1985