Triada Becka

Triada Becka (ang. Beck’s triad) – zespół trzech charakterystycznych objawów klinicznych towarzyszących tamponadzie serca, na który składają się: nadmierne wypełnienie żyły szyjnej zewnętrznej, hipotensja, stłumienie tonów serca.

Eponim honoruje Claude'a Schaeffera Becka (1894-1971), który opisał tę triadę w 1935 rokuBeck CS. Two cardiac compression triads. Journal of the American Medical Association, Chicago, 1935, 104: 714-716..

Zobacz też Triada depresyjna