Nof ha-Galil (hebr. נוֹף הַגָּלִיל), do 2019 Nacerat Illit (hebr. נצרת עילית; arab. الناصرة العليا) – miasto położone w Dystrykcie Północnym w Izraelu.
Miasto jest ważnym ośrodkiem przemysłowym, biznesowym i administracyjnym Dolnej Galilei. Ze względu na dużą populację rosyjskich Żydów jest jednym z najważniejszych ośrodków „kultury rosyjskiej” w kraju. Ściśle związane z sąsiednim arabskim miastem Nazaret.
Położenie Miasto Nof ha-Galil leży we wschodniej części masywu górskiego Hare Nacerat (około 400 m n.p.m.), który stanowi północną granicę intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jezreel w Dolnej Galilei, na północy Izraela. W jego otoczeniu znajduje się miasto Nazaret, miasteczka Ar-Rajna, Maszhad, Kefar Kanna, Ein Mahil, Dabburijja i Iksal. Miasto jest częścią obszaru metropolitalnego NazaretuOpis na podstawie map Google..
Nof ha-Galil jest położone w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.
Środowisko naturalne Miasto jest położone na wysokości od 430 do 550 metrów n.p.m. we wschodniej części masywu górskiego Hare Nacerat, który stanowi północną granicę Doliny Jezreel w Dolnej Galilei. W północnej części miasta wznosi się góra Har Jona (573 m n.p.m.). Natomiast teren na południe od miasta opada stromo 200 metrów w dół do Doliny Jezreel. Spływa tędy głębokim wadi strumień Nachal Tawor. Po stronie wschodniej przebiega wadi strumienia Barak Ben Avin'om. Teren na północy również stromo opada około 200 metrów w dół do Doliny Bikat Turan.
Historia thumb|Pomnik poległych w wojnach mieszkańców Nof ha-Galil thumb|Pomnik ofiar terroru w Nof ha-Galil thumb|Budynek sądu Nof ha-Galil thumb|Nowoczesna architektura budynków administracji państwowej w Nof ha-Galil Przez długi czas cała okolica była zdominowana przez ludność arabską, która koncentrowała się wokół sąsiedniego miasta Nazaret. W wyniku I wojny światowej obszar ten wraz z całą Palestyną przeszedł pod panowanie brytyjskie. Władze Brytyjskiego Mandatu Palestyny umożliwiały rozwój osad arabskich, jednak w całym kraju narastał konflikt izraelsko-arabski.
Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny zakładała, że miasto Nazaret i jego okolica będą znajdować się w państwie arabskim. Arabowie odrzucili jednak plan podziału Palestyny i doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny.
Jej kontynuacją była I wojna izraelsko-arabska, podczas której w maju 1948 roku oddziały Arabskiej Armii Wyzwoleńczej dowodzone przez Fauziego al-Kawukdżiego przegrupowały się do Nazaretu. Atakowały stąd żydowskie linie komunikacyjne. Dopiero podczas operacji Dekel w dniu 16 lipca 1948 roku Nazaret został zajęty przez wojska izraelskie. Arabowie poddali miasto, nie stawiając oporu. W przeciwieństwie do innych miast w Galilei, izraelskie dowództwo nie przeprowadziło akcji wysiedlania ludności arabskiej, dzięki czemu Nazaret zachował swój arabski charakter. Cały okoliczny obszar pozostał także nadal zdominowany przez ludność arabską.
Koncepcja wzmocnienia żydowskiej obecności w tej części Galilei pojawiła się na początku lat 50. XX wieku. Jednak Dyrektor Departamentu Mniejszości w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, Szymon Landam stwierdził, że bezpośrednią przyczyną podjęcia decyzji o utworzeniu nowego miasta w tym miejscu był wynik wyborów samorządowych w 1954 roku, które zdecydowanie wygrała w tej okolicy Komunistyczna Partia Izraela. Prawdopodobnie z tego powodu zdecydowano się na utworzenie nowego miasta, które przyciągnęłoby nowych mieszkańców, stwarzając możliwość zmienienia układu sił politycznych w przyszłości. Nie było żadnych powodów gospodarczych lub bezpieczeństwa, aby budować w tym regionie nowe miasto.
Pomimo to w 1954 roku wywłaszczono 120 ha ziemi na cele publiczne. Wywołało to gwałtowne protesty arabskich właścicieli, którzy odwołali się do Sądu Najwyższego. W 1955 roku Sąd Najwyższy wydał decyzję (HJC 30/55) ograniczającą wielkość wywłaszczonych gruntów do niecałych 11 ha, na których miały powstać obiekty rządowe z niewielką dzielnicą mieszkaniową. Niemal natychmiast przystąpiono do prac budowlanych i już we wrześniu 1956 roku powstały pierwsze mieszkania. Pierwsi mieszkańcy zamieszkali w nich w grudniu.
Według historyka Geremy Formana nowe miasto „chroniło żydowski charakter Galilei w całości… podkreślało suwerenność państwową”, ale także „miało osłabić Nazaret liczebnie, ekonomicznie i politycznie”. Dokumenty opublikowane przez Ministerstwo Obrony Izraela pokazują, że armia była żywo zainteresowana powstaniem miasta i wspierała rozwój tutejszego przemysłu. Przez pewien czas ministerstwo obsługiwało wszystkie potrzeby nowego miasta: wznosiło zakłady pracy, przekonywało agencje rządowe do przeniesienia tutaj siedzib i swoich pracowników, budowało oraz zaopatrywało w potrzebne materiały szkoły.
Początkowo nowo powstała żydowska dzielnica nazywała się Kirjat Nacerat. Premier Dawid Ben Gurion planował jej rozbudowę tak, aby nowe miasto stało się siedzibą wszystkich władz administracyjnych Dystryktu Północnego. Rozwojowi dzielnicy mieszkaniowej w miasto musiały jednak towarzyszyć kolejne wywłaszczenia gruntów. Stało się to powodem coraz gwałtowniejszych arabskich protestów, które doprowadziły w maju 1958 roku do wybuchu zamieszek. W trakcie tych starć rannych zostało 30 osób, a policja aresztowało wielu uczestników demonstracji.
Ostatecznie postanowiono pozostawić władze administracyjne w Nazarecie, natomiast nazwę żydowskiej dzielnicy zmieniono w 1958 roku na Nacerat Illit (Górny Nazaret). Dzięki dużej pomocy rządowej bardzo szybko się ona rozwijała, osiągając wielkość zbliżoną do starego Nazaretu. Z tego powodu w 1960 roku żydowską dzielnicę wyodrębniono z granic miasta i rok później nadano jej prawa samorządu lokalnego. Prawa miejskie Nacerat Illit otrzymało w 1974 roku. Odpływ ludności żydowskiej i ich kapitału z Nazaretu spowodował długotrwałe załamanie gospodarki tego sąsiedniego arabskiego miasta. Tymczasem Nacerat Illit rozwijało się jako ważny ośrodek przemysłowy.
W latach 90. XX wieku do miasta napłynęła duża fala żydowskiej imigracji z krajów byłego ZSRR. W ciągu kilku lat liczba mieszkańców podwoiła się, a demograficzny charakter miasta całkowicie się zmienił. Obecnie Nacerat Illit jest uznawane jako jeden z najważniejszych ośrodków „kultury rosyjskiej” w Izraelu. W 2009 roku burmistrz ogłosił plan budowy nowej dzielnicy przeznaczonej do ultraortodoksyjnych Żydów, która została wybudowana na położonym na północy wzgórzu Har Jona. Teren tej dzielnicy oddzielono granicą administracyjną od sąsiednich arabskich miejscowości, jednak ich mieszkańcy nieustannie krytykują rozwój Nof ha-Galil.
Nazwa miasta Dawna nazwa Nazwa miasta Nacerat Illit oznacza Górny Nazaret. Etymologia nazwy Nazaret nie jest dokładnie znana, ale wywodzi się od starożytnego żydowskiego miasta Nazaret. W związku z tym jest bardzo prawdopodobne, że wywodzi się ona z hebrajskiego słowa necer, oznaczającego zieloną gałązkę. Chrześcijanie przyjmują ten tok argumentacji, ponieważ wydaje się im zgodny z proroctwem biblijnym mówiącym, że Jezus jest potomkiem z rodu Dawida (zielona gałązka, która wyrosła z korzenia Dawida)Zobacz: Księga Izajasza 11,1: „I wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia..
Inna teoria mówi, że nazwa miasta wywodzi się od wcześniejszej aramejskiej nazwy lub innej semickiej formy językowej. W języku arabskim miasto nazywa się An-Nasira. Nazwa ta odnosi się do pochodzenia ludzi z określonej krainy geograficznej lub plemienia. W Koranie chrześcijanie określani są nazwą naṣārā, czyli ci, którzy poszli za Jezusem. Jest bardzo prawdopodobne, że arabska nazwa miasta odnosi się do faktu, że było ono zamieszkałe przez dużą społeczność chrześcijańską.
Nowa nazwa W 2019 doszło do zmiany nazwy na Nof ha-Galil, aby miasto nie myliło się z Nazaretem
Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2011 roku w mieście żyło ponad 40,5 tys. mieszkańców, w tym 69,7% Żydzi, 5,4% Arabowie muzułmanie, 12,2% Arabowie chrześcijanie i 12,7% inne narodowości (mniej niż 0,1% stanowią Druzowie). Wskaźnik wzrostu populacji wyniósł w 2011 roku -0,7%. W roku tym urodziło się 542 dzieci, a zmarło 413 osób (odnotowano 1 zgon niemowląt). Według danych za 2010 rok liczba pracowników wynosiła 19860, a liczba osób pracujących na własny rachunek wynosiła 7248. Średnie miesięczne wynagrodzenie w 2010 roku wynosiło 5808 ILS (średnia krajowa 7522 ILS). Zasiłki dla bezrobotnych pobierało 558 osób, w tym 273 mężczyzn (średni wiek: 46 lata). Świadczenia emerytalne oraz renty pobierało 7424 osoby, a zapomogi społeczne 3416 osoby (w tym 1533 zasiłki pielęgnacyjne, 1877 inwalidzkie, osób niepełnosprawnych w innym znaczeniu 261, oraz 206 pracujących inwalidów).
+ Populacja pod względem wieku (2011) Wiek (w latach) Procent populacji w % 0 – 4 6,0 5 – 9 6,1 10 – 14 6,5 15 – 19 5,8 20 – 29 13,9 30 – 44 18,6 45 – 59 19,3 60 – 64 6,9 65 – 16,9
Symbole Obecny herb Nacerat Illit został przyjęty w 1974 roku. Zawiera on kilka charakterystycznych dla tego miasta symboli. Najważniejszym elementem jest umieszczony pośrodku tarczy herbowej charakterystyczny dla tej okolicy kwiat irysa Ha-Gilboa (Iris hainei). Po obu bokach widnieją gałązki oliwne, które nawiązują do rosnących tutaj drzew oliwnych. Dodatkowe symbole poniżej i powyżej kwiatu wskazują na szybką rozbudowę miasta i obecność przemysłu.
Polityka thumb|Urząd Miejski Nacerat Illit + Burmistrzowie Nacerat Illit Burmistrz Lata sprawowania urzędu Mordechaj Elon 1974–1977 Menachem Ari’aw 1977–2008 Szimon Gafsou 2008–nadal Idea założenia miasta Nacerat Illit zakładała, że będzie ono służyć jako stolica administracyjna społeczności żydowskiej Galilei. Z tego powodu umieszczono tutaj siedziby wielu ważnych instytucji, takich jak sąd okręgowy, rejonowy sąd pracy, sąd magistracki, prokuraturę Dystryktu Północnego, urząd rejestracji gruntów, urzędy ministerstwa finansów, ministerstwa edukacji i spraw wewnętrznych odpowiedzialne za ziemie północne. Urząd miejski mieści się w nowoczesnym budynku przy ulicy Rimon, w bezpośrednim sąsiedztwie granicy miasta Nazaret. Burmistrzem od 2008 roku jest Szymon Gafsou.
Nacerat Illit ma zawarte umowy partnerskie z następującymi miastami: San Miguel de Tucumán, Klagenfurt, Saint-Étienne, Leverkusen, Alba Iulia, Kikinda, Detroit, Czerniowce, Győr,
Gospodarka thumb|Zakłady Elite-Strauss thumb|Centrum handlowe Rasko Miasto rozwija się jako ważne centrum przemysłowe, handlowe i biznesowe dla całego regionu Dolnej Galilei. Przemysł jest sercem i płucem miasta, dając zatrudnienie dla połowy mieszkańców. Wyjątkową rolę zajmuje tutaj położony w zachodniej części miasta duży zakład czekolady Elite-Strauss, która jest największą fabryką słodyczy na Bliskim Wschodzie. Zakład zatrudnia kilkuset pracowników. W południowo-zachodniej części miasta od 1966 roku mieści się zakład Automotive Industries Ltd., będący montownią samochodów osobowych i ciężarowych. Początkowo odbiorcą był rynek cywilny, na który dostarczano samochody Ford Escort, Ford Transit oraz autobusy szkolne. W późniejszych latach firma skupiła się na rynku wojskowym, montując samochody terenowe Jeep, ciężarówki Dodge D-100, Dodge W-200, ciężarówki taktyczne AMG M-800 i inne. Obecnie produkowane są samochody terenowe Storm, lekkie ciężarówki Abir oraz różne specjalistyczne pojazdy terenowe.