Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny zakładała, że miasto Nazaret i jego okolica będą znajdować się w państwie arabskim. Arabowie odrzucili jednak plan podziału Palestyny i doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny.
Jej kontynuacją była I wojna izraelsko-arabska, podczas której w maju 1948 roku oddziały Arabskiej Armii Wyzwoleńczej dowodzone przez Fauziego al-Kawukdżiego przegrupowały się do Nazaretu. Atakowały stąd żydowskie linie komunikacyjne. Dopiero podczas operacji Dekel w dniu 16 lipca 1948 roku Nazaret został zajęty przez wojska izraelskie. Arabowie poddali miasto, nie stawiając oporu. W przeciwieństwie do innych miast w Galilei, izraelskie dowództwo nie przeprowadziło akcji wysiedlania ludności arabskiej, dzięki czemu Nazaret zachował swój arabski charakter. Cały okoliczny obszar pozostał także nadal zdominowany przez ludność arabską.
Koncepcja wzmocnienia żydowskiej obecności w tej części Galilei pojawiła się na początku lat 50. XX wieku.