Petra Majdič (ur. 22 grudnia 1979 w Lublanie) – słoweńska biegaczka narciarska, specjalistka sprintu, brązowa medalistka olimpijska i dwukrotna medalistka mistrzostw świata w sprincie.
Jest żołnierzem słoweńskich wojsk lądowych.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Petra Majdič pojawiła się w 1996, startując na mistrzostwach świata juniorów w Asiago. Zajęła tam 11. miejsce w sztafecie, 39. w biegu na 15 km techniką dowolną i 55. na 5 km techniką klasyczną. Jeszcze trzykrotnie startowała w imprezach tego cyklu, zajmując między innymi szóste miejsce w biegu na 5 km klasykiem podczas mistrzostw świata juniorów w Saalfelden w 1999. W tym samym roku, 9 stycznia w Novym Měscie zadebiutowała w Pucharze Świata. Zajęła tam 69. miejsce w biegu na 10 km klasykiem. Był to jej jedyny start pucharowy w sezonie 1998/1999 i wobec braku zdobytych punktów nie została uwzględniona w klasyfikacji generalnej. W lutym 1999 wzięła udział w swojej pierwszej imprezie w kategorii seniorów – mistrzostwach świata w Ramsau, gdzie zajęła 59. miejsce w biegu na 5 km klasykiem i 53. w biegu łączonym na 15 km.
Pierwsze pucharowe punkty Petra zdobyła 26 lutego 2000 roku w Falun, zajmując 30. miejsce w biegu na 10 km techniką dowolną. W sezonie 1999/2000 pojawiła się jeszcze sześciokrotnie, ale punkty zdobyła tylko raz: 17 marca 2000 roku we włoskim Bormio zajęła dwudzieste miejsce w biegu na 5 km klasykiem. W klasyfikacji generalnej zajęła dzięki temu 69. miejsce. W sezonie 2000/2001 punktowała kilkukrotnie, ostatecznie zajmując na 34. pozycję w klasyfikacji. W połowie tego sezonu, 1 lutego 2001 roku w Asiago wywalczyła swoje pierwsze pucharowe podium, zajmując trzecie miejsce w sprincie techniką dowolną. Wyprzedziły ją tylko Norweżki: Bente Skari i Anita Moen. W pozostałej części sezonu jeszcze raz znalazła się w czołowej dziesiątce – 10 marca 2001 roku w Oslo zajęła dziewiąte miejsce w biegu na 30 km stylem klasycznym. W lutym 2001 roku startowała na mistrzostwach świata w Lahti, gdzie zajęła czternaste miejsce w biegu na 15 km klasykiem, siedemnaste na 10 km techniką klasyczną i 32. w biegu łączonym. Na tych samych mistrzostwach razem z koleżankami z reprezentacji zajęła jedenaste miejsce w sztafecie.
Startując na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City była siódma w biegu łączonym na 15 km, w biegu na 10 km zajęła ósme miejsce, ósma w sztafecie oraz dwunasta na dystansie 30 km technika klasyczną. W rywalizacji pucharowej pięciokrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce, przy czym dwukrotnie stanęła na podium: 19 grudnia 2001 roku w Asiago zajęła drugie miejsce w sprincie stylem klasycznym, wynik ten powtarzając także 5 marca 2002 roku w Sztokholmie. W obu przypadkach Słowenka uległa tylko Bente Skari. W klasyfikacji generalnej sezonu 2001/2002 z dorobkiem 311 punktów zajęła czternaste miejsce, a w klasyfikacji sprinterskiej była dziewiąta. W sezonie 2002/2003 punktowała w większości startów pucharowych. Cztery razy znalazła się w pierwszej dziesiątce, jednak na podium nie stanęła ani razu. Najbliżej podium była 12 stycznia 2003 roku w Otepää i 8 marca 2003 w Oslo, zajmując czwarte miejsce, odpowiednio w biegu na 15 km stylem klasycznym i 30 km stylem klasycznym. W klasyfikacji generalnej, podobnie jak przed rokiem, zajęła czternaste miejsce. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w lutym 2003 roku była siódma w biegu na 10 km techniką klasyczną, ósma na dystansie 15 km klasykiem oraz dziesiąta w biegu łączonym na 10 km.
W dwóch kolejnych sezonach nie stawała na podium zawodów pucharowych. Najbliżej tego celu była 16 stycznia 2005 roku w Novym Měscie, gdzie zajęła czwarte miejsce w sprincie stylem klasycznym. W klasyfikacji generalnej Pucharu świata zajmowała kolejno 23. miejsce w sezonie 2003/2004 i trzynaste w sezonie 2004/2005. Podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie w 2005 roku zajęła 15. miejsce w sprincie klasykiem i 23. w biegu łączonym. Na podium zawodów Pucharu Świata wróciła 5 lutego 2006 roku, kiedy zajęła trzecie miejsce w biegu na 10 km stylem klasycznym w Davos. Był to ostatni start pucharowy przed igrzyskami olimpijskimi w Turynie. Majdič uplasowała się tam na szóstej pozycji w biegu na 10 km klasykiem, ósmej w sprincie stylem dowolnym, jedenastej w biegu łączonym oraz czternastej w biegu na 30 km techniką dowolną. Po powrocie do rywalizacji pucharowej już w pierwszym starcie ponownie stanęła na podium, tym razem zajmując trzecie miejsce na dystansie 45 km klasykiem w Mora 4 marca 2006 roku. W pozostałych zawodach punktowała czterokrotnie, w tym 9 marca 2006 roku w Drammen odniosła swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając sprint techniką klasyczną. Sezon 2005/2006 zakończyła na dziewiątym miejscu. thumb|250px|Majdič w 2009 roku Pierwszy medal w karierze zdobyła na mistrzostwach świata w Sapporo w 2007 roku. W sprincie techniką klasyczną była druga, ustępując tylko Norweżce Astrid Jacobsen, która wyprzedziła ją o zaledwie 0,2 sekundy. Blisko kolejnego medalu była na dystansie 30 km stylem klasycznym, który ukończyła na piątej pozycji. Na tych samych mistrzostwach zajęła także dziewiąte miejsce w sprincie drużynowym stylem dowolnym. W zawodach pucharowych aż trzynaście razy znalazła się w pierwszej dziesiątce, w tym sześciokrotnie stawała na podium: 25 listopada 2006 roku w Ruce wygrała sprint stylem dowolnym, 13 grudnia była druga w biegu na 10 km klasykiem w Cogne, 3 stycznia 2007 w Oberstdorfie wygrała bieg na 10 km klasykiem, 14 marca w Drammen była druga w sprincie klasykiem, trzy dni później była trzecia w biegu na 30 km klasykiem w Oslo, a 21 marca 2007 roku zwyciężyła w sprincie stylem klasycznym w Sztokholmie. Słowenka wzięła także udział w pierwszej edycji Tour de Ski, punktując w pięciu z sześciu etapów. W klasyfikacji końcowej była szósta, tracąc do zwyciężczyni, Finki Virpi Kuitunen blisko dwie minuty. W klasyfikacji generalnej sezonu 2006/2007 pozwoliło jej to zająć czwarte miejsce, 50 punktów za Czeszką Kateřiną Neumannovą. W klasyfikacji sprinterskiej wyprzedziła ją tylko Virpi Kuitunen, a w klasyfikacji biegów dystansowych Majdič zajęła ósme miejsce.
W sezonie 2007/2008 była piąta w klasyfikacji generalnej. Trzynaście razy zajmowała miejsca w pierwszej dziesiątce, przy czym pięc razy stanęła na podium: 1 grudnia w Ruce, 23 stycznia w Canmore i 10 lutego w Otepää wygrywała w sprincie stylem klasycznym, a 27 lutego w Sztokholmie i 5 marca 2008 roku w Drammen była druga w tej samej konkurencji. W drugim Tour de Ski punktowała we wszystkich etapach, ale na podium nie stawała. W klasyfikacji końcowej była osiemnasta, tracąc do zwyciężczyni, Charlotte Kalli ze Szwecji ponad cztery i pół minuty. Wyniki w sprintach dały jej zwycięstwo w klasyfikacji sprinterskiej, bezpośrednio przed Astrid Jacobsen i Virpi Kuitunen.
Rok później punktowała we wszystkich startach pucharowych, dziesięciokrotnie stając na podium, z czego aż osiem biegów wygrała. Pierwsze zwycięstwo odniosła 29 listopada w Ruce w sprincie klasykiem, następnie wygrywała sprint stylem dowolnym 14 grudnia w Davos i 20 grudnia w Düsseldorfie, sprint klasykiem 24 stycznia w Otepää, sprint stylem dowolnym w Valdidentro 13 lutego i 7 marca w Lahti, sprint i bieg na 30 km techniką klasyczną w Trondheim 12 i 14 marca 2009 roku oraz sprrint klasykiem 18 marca w Sztokholmie. Ponadto była trzecia w trzeciej edycji Tour de Ski oraz biegu na 10 km stylem klasycznym w Valdidentro 12 lutego 2009 r. W TdS punktowała we wszystkich etapach, nie zajmując miejsca niższego niż szesnaste. W czterech etapach stawała na podium, jednakże w żadnym nie wygrała. W klasyfikacji końcowej wyprzedziły ją tylko dwie Finki: Virpi Kuitunen i Aino-Kaisa Saarinen. W sezonie tym Majdič praktycznie aż do ostatnich zawodów toczyła walkę o zwycięstwo w klasyfikacji generalnej z Polką Justyną Kowalczyk. Ostatecznie Kowalczyk okazała się lepsza, wyprzedzając Słowenkę o 100 punktów, trzecie miejsce zajęła Saarinen, której strata do Majdič wyniosła ponad 200 punktów. W klasyfikacji sprinterskiej Majdič po raz drugi w karierze okazała się najlepsza, a w klasyfikacji dystansowej była piąta. Na mistrzostwach świata w Libercu w lutym 2009 roku nie zdobyła medalu. W biegu łączonym na 15 km była dziewiąta, w sprincie techniką dowolną była dwunasta, a biegu na 10 km klasykiem zajęła piętnaste miejsce.
Najważniejszym punktem sezonu 2009/2010 były igrzyska olimpijskie w Vancouver. Petra wystąpiła tam tylko w sprincie techniką klasyczną, w którym wywalczyła brązowy medal, przegrywając tylko z Norweżką Marit Bjørgen i Justyną Kowalczyk. Sukces był tym większy, że na treningu tuż przed startem eliminacji Słowenka spadła z trzymetrowej skarpy łamiąc sobie cztery żebra i uszkadzając opłucną. Był to pierwszy indywidualny medal olimpijski dla Słowenii od 16 lat. Dwa dni po tym biegu Petra otrzymała Złoty Order za Zasługi od prezydenta Słowenii Danilo TürkaOLYMPICS: President Decorates Olympic Medalist Majdic .Majdic to be honoured by Slovenia for her Olympic exploits . Parę dni później wspólnie z Kanadyjką Joannie Rochette otrzymała nagrodę Terry Fox Award, za swoją postawę na igrzyskach olimpijskich w Vancouver. W zawodach pucharowych dziesięciokrotnie stawała na podium, w tym czterokrotnie zwyciężając: 13 grudnia w Davos w sprincie stylem dowolnym, 1 stycznia 2010 w Oberhofie w biegu na 2,8 km stylem dowolnym, 3 stycznia 2010 w Oberhofie w sprincie stylem klasycznym i 9 stycznia 2010 w Val di Fiemme na 10 km stylem klasycznym. W czwartym Tour de Ski była druga, nie zajęła miejsca niższego niż dwunaste, przy czym trzy etapy wygrała i prowadziła w całym cyklu aż do ostatniego etapu. Przed podbiegiem na Alpe Cermis miała ponad pół minuty przewagi nad Kowalczyk, jednak Polka nie tylko odrobiła stratę, ale ostatecznie wyprzedziła Majdič o 19 sekund. Trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej zajęła Włoszka Arianna Follis. W klasyfikacji generalnej całego sezonu, podobnie jak w klasyfikacji sprinterskiej pierwsze miejsce zajęła Kowalczyk przed Bjørgen i Majdič.