thumb|290px|Okręgi piłkarskie biorące udział w MP 1923.
Mistrzostwa Polski w piłce nożnej 1923 – 4. edycja oficjalnych mistrzostw Polski w piłce nożnej mężczyzn, a trzecia dokończona oraz zakończona wyłonieniem zwycięzcy (mistrzostwa Polski 1920 zostały bowiem przerwane na skutek trwającej wojny polsko-bolszewickiej). Organizatorem rozgrywek był Polski Związek Piłki Nożnej (PZPN). Całą rywalizację przeprowadzono systemem mieszanym (quasi ligowym) w roku kalendarzowym 1923, jako sezonie (tzw. cyklem „wiosna-jesień”). Poziomy rozgrywkowe w sezonie 1923Rozgrywki Nazwa Centralne I Mistrzostwa Polski Okręgowe(8 okręgów) II A klasa III B klasa IV C klasa Zmagania decydującej fazy mistrzostw (fazy finałowej) trwały 84 dni – od 12 sierpnia 1923 do 4 listopada 1923. W 27 spotkaniach (w tym 1 z dogrywką) – rozegranych w jej ramach – formalnie uzyskano 142 bramki, co daje średnią 5,26 gola na mecz. Trzeba jednak zaznaczyć, że po zakończeniu zmagań grupowych, ze względu na uchybienia formalne Iskry Siemianowice (gra w tej drużynie piłkarzy niezgłoszonych do rozgrywek i o niewyjaśnionym statusie narodowościowym) anulowano wyniki jej czterech spotkań (Iskra–ŁKS 2:3, Iskra–Wisła 2:3, Wisła–Iskra 8:3, Warta–Iskra 4:0), zamieniając je na walkowery 5:0 dla rywali (w przypadku dwóch pozostałych meczów tego zespołu utrzymano rezultaty z boiska, bowiem były one korzystniejsze dla przeciwników, niż walkowery). Faktycznie na boiskach padło więc 147 bramek (średnio: 5,44 gola na mecz). Tytuł mistrza Polski po raz drugi z rzędu wywalczyła Pogoń Lwów, a koronę króla strzelców – jej zawodnik – Mieczysław Batsch, zdobywca 17 trafień. Nie ustalono jednak autorów 14 bramek (7 dla Warty, 4 dla Polonii i 3 dla Wisły).
Podczas 4. Walnego Zgromadzenia PZPN, zorganizowanego w dniach 25–26 lutego 1923 w Krakowie w poczet jego członków przyjęto dziewiąty okręg – Toruński OZPN (wydzielony z okręgu poznańskiego). Z uwagi na fakt, że jego władze nie zdążyły dokonać klasyfikacji klubów, jego reprezentanta nie dopuszczono do fazy finałowej mistrzostw (ostatecznie w sezonie 1923 nie przeprowadzono w nim nawet mistrzostw okręgowych). Dlatego – podobnie jak sezon wcześniej – do bezpośredniej walki o tytuł mistrza Polski stanęło osiem drużyn. Wzorem wcześniejszych sezonów regulamin rozgrywek przewidywał walkę o tytuł mistrzowski w cyklu „wiosna-jesień” oraz w dwóch fazach: okręgowych mistrzostwach Klasy A i ogólnokrajowym turnieju finałowym. W obydwu z nich grano systemem ligowym – „każdy z każdym, mecz i rewanż”. Po raz drugi turniej finałowy przeprowadzono w dwóch równorzędnych grupach (tym razem wschodniej i zachodniej), a ich zwycięzcy zagrali między sobą finałowe spotkania o tytuł mistrza Polski (w formule pucharowego dwumeczu „u siebie i na wyjeździe”). Z uwagi na wygranie po jednym pojedynku przez każdą z drużyn, koniecznym stało się zorganizowanie dodatkowego meczu na neutralnym terenie (nie obowiązywała wówczas zasada o różnicy strzelonych goli). Wywalczenie tytułu mistrza Polski nie dawało gwarancji występu w fazie finałowej następnej edycji.
Faza eliminacyjna
Faza finałowa thumb|200px|Pogoń Lwów w sezonie 1923 thumb|200px|Wisła Kraków w sezonie 1923
Etap pierwszy Tabela końcowa grupy wschodniej M Nazwa klubu Mecze Punkty Bramki 1. Pogoń Lwów 6 12 42:3 2. Polonia Warszawa 6 8 24:12 3. Lauda Wilno 6 3 4:26 4. WKS Lublin 6 1 1:30
Tabela końcowa grupy zachodniej M Nazwa klubu Mecze Punkty Bramki 1. Wisła Kraków 6 9 20:6 2. Warta Poznań 6 8 20:9 3. ŁKS Łódź 6 7 21:11 4. Iskra Siemianowice 6 0 1:36
Legenda: Awans do finałowego dwumeczu o mistrzostwo Polski.
Finał Finałowy dwumecz o tytuł mistrza Polski 1923, pomiędzy zwycięzcami obydwu grup fazy finałowej:
Stan rywalizacji w dwumeczu: 1:1 (bilans bramowy nie miał znaczenia)
Dodatkowe spotkanie o mistrzostwo rozegrane na neutralnym stadionie w Warszawie:
Mistrzem Polski w sezonie 1923 została Pogoń Lwów.
Mistrzowie (liczba meczów i goli w nawiasach)
Bramkarze: Mieczysław Kuchar - 8 (-6), Józef Biesiada - 1 (-0) Obrońcy: Edward Gulicz - 9, Tadeusz Ignarowicz - 9 Pomocnicy: Ludwik Schneider - 9, Kazimierz Wójcicki - 3 Napastnicy: Feliks Asłanowicz - 1 (2), Antoni Juras - 3 (1), Wacław Kuchar - 7 (9), Józef Słonecki - 8 (4), Ludwik Szabakiewicz - 9 (4), Ludwik Tarczyński - 1 (1), Mieczysław Batsch - 8 (17), Józef Garbień - 8 (10) Trener: Karl Fischer
Najlepsi strzelcy Bramki Zawodnik Drużyna17 Mieczysław Batsch Pogoń Lwów10 Józef Garbień Pogoń Lwów9 Wacław Kuchar Pogoń Lwów
Ciekawostki Podczas 4. Walnego Zgromadzenia PZPN żarliwie dyskutowano o zmianie systemu rozgrywania mistrzostw kraju (utworzenie ogólnopaństwowej ligi, za którą optował Adam Obrubański), jednak ostatecznie zdecydowano się na niedokonywanie zmian; W rozegranym 13 maja 1923 spotkaniu o mistrzostwo Klasy A okręgu lwowskiego Pogoń Lwów rozgromiła w Stanisławowie tamtejszą Rewerę aż 21:1; Po raz pierwszy w historii Cracovia nie wygrała mistrzostw Klasy A okręgu krakowskiego (lepsza okazała się Wisła), przez co nie zakwalifikowała się do ogólnopolskiego turnieju finałowego mistrzostw kraju. Jednak dzięki temu, we wrześniu i październiku 1923 mogła udać się w trzytygodniowe tournée zagraniczne po Hiszpanii, podczas którego zagrała m.in. z FC Barceloną oraz Realem Madryt; W fazie finałowej mistrzostw Polski 1923 zespół Pogoni Lwów zdobył średnio 5,33 gola na mecz, co jest najlepszym tego typu osiągnięciem w historii mistrzostw Polski; Faktycznie, w fazie finałowej mistrzostw Polski 1923 zdobyto 147 goli. Jednak 25 z nich padło w czterech spotkaniach zweryfikowanych później, jako walkowery (5:0). Stąd wzięła się różnica 5 bramek, pomiędzy oficjalnymi statystykami, a rzeczywistą liczbą trafień.
Klasyfikacja medalowa po MP 1923 Klub16px16px16px1.Pogoń Lwów 2 0 02.Cracovia 1 0 13.Warta Poznań 0 1 24.Polonia Warszawa 0 1 15.Wisła Kraków 0 1 06.ŁKS Łódź 0 0 1
Zobacz też Polskie nieligowe rozgrywki w piłce nożnej Okręgowe ligi polskie w piłce nożnej (1923)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nieligowe Mistrzostwa Polski w piłce nożnej Kategoria:1923 w piłce nożnej Kategoria:1923 w polskim sporcie