Jan Zygmunt Hohenzollern (; ur. 8 listopada 1572 w Halle, zm. w Berlinie) – elektor brandenburski 1608–1620, regent księstwa pruskiego 1608–1618, książę pruski 1618–1620. Syn elektora brandenburskiego Joachima Fryderyka.
Życiorys 30 października 1594 ożenił się z księżniczką Anną Hohenzollern, córką Albrechta Fryderyka, księcia pruskiego. Doczekał się z nią ośmiorga dzieci: Jerzy Wilhelm (1595–1640), Anna Zofia Brandenburska (1598–1659), żona Fryderyka Ulryka, księcia Brunszwiku, Maria Eleonora Brandenburska (1599–1655), żona Gustawa Adolfa, króla Szwecji, Katarzyna Brandenburska (1602–1644), żona (1) Gábora Bethlena, hospodara Siedmiogrodu, (2) Franciszka Karola Sachsen-Lauenburg, Joachim Zygmunt (1603–1625), Agnieszka Brandenburska (1606–1607), Jan Fryderyk (1607–1608), Albrecht Krystian (ur. i zm. 1609).
Jan Zygmunt po śmierci ojca w 1608 został elektorem brandenburskim i opiekunem izolowanego ze względu na chorobę umysłową Albrechta Fryderyka. W 1611 udał się z Królewca przez Szczytno do Warszawy. Tam przyjęty został przez króla Zygmunta III w sprawie regencji pruskiej. 16 listopada 1611 przed kościołem św. Anny przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie złożył mu hołd lenny z Prus Książęcych. Księciem pruskim został w 1618 po śmierci swojego teścia Albrechta Fryderyka.
16 marca 1612 zatwierdził wilkierze cechów sukienników dla Działdowa, Nidzicy, Pasymia i Olsztynka, a 15 maja 1612 potwierdził prawa miejskie dla Giżycka. W Boże Narodzenie 1613 () zmienił wyznanie przechodząc z luteranizmu na kalwinizm. Na żądanie polskiego króla zgodził się na pewne koncesje na rzecz katolików na terenie protestanckich Prus Książęcych. Do odbudowanej w 1618 r. kaplicy w Świętej Lipce ponownie zaczęli ściągać pielgrzymi z Polski, Warmii i pruskich Mazur.
W 1614 na mocy układu z Dortmundu, po pięcioletniej wojnie o sukcesję po zmarłym bezpotomnie w 1609 Janie Wilhelmie, władcy Jülich-Kleve-Berg, dołączył do swych włości Mark i Kleve. Po śmierci Jana Zygmunta następcą w Prusach Książęcych został jego najstarszy syn Jerzy Wilhelm.
Jan Zygmunt był zapalonym myśliwym. W latach 1612–1619 upolował na terenie Mazur 15 żubrów, 112 łosi, 38 niedźwiedzi, 1998 jeleni oraz 2344 łanie.
Bibliografia
Th. Kirsch, Johann Sigismund, Allgemeine Deutsche Biographie, Bd 14, Leipzig 1880.
Linki zewnętrzne Dortmunder Rezess zwischen Brandenburg und Pfalz-Neuburg u.a. in der Jülicher Erbschaftsfrage in Volltext
Kategoria:Lennicy Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Ludzie związani z Halle (Saale) Kategoria:Ludzie związani z Prusami Książęcymi (I Rzeczpospolita) Jan Zygmunt Hohenzollern Jan Zygmunt Hohenzollern Jan Zygmunt Hohenzollern Kategoria:Ludzie urodzeni w Halle (Saale) Jan Zygmunt Hohenzollern Jan Zygmunt Hohenzollern Kategoria:Niemieccy regenci