Tom Tancredo, właśc. Thomas Gerald Tancredo (ur. 20 grudnia 1945) – amerykański polityk, działacz Partii Republikańskiej, który od 1999 zasiada w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych ze swego rodzinnego stanu Kolorado.
Ostatnio był kandydatem do nominacji prezydenckiej republikanów w wyborach 2008 roku.
Wczesne lata i rodzina Urodzony w Denver Tancredo był synem Geralda Tancredo (24 kwietnia 1911 – 31 lipca 2003) oraz jego żony Adeline. Ma dwóch braci: Jerry’ego i Ralpha. Jest pochodzenia włoskiego.
Uczęszczał do szkoły średniej im. Świętej Rodziny w Broomfield (ukończył w 1964). Następnie kontynuował naukę na Northeastern Junior College (1966). Ukończył nauki polityczne na University of Northern Colorado (1968).
Podczas studiów działał w oraz niepartyjnej, konserwatywnej organizacji Młodzi Amerykanie Dla Wolności ().
W 1977 poślubił swoją żonę, Jackie, z którą ma dwóch synów: Raya i Randy’ego. Ma też pięcioro wnucząt.
Tancredo, wychowany w wierze katolickiej, obecnie jest prezbiterianiem.
Wczesna kariera polityczna Kiedy pracował jako nauczyciel w w Denver, kandydował do stanowej Izby Reprezentantów w 1976. Wybory wygrał i zasiadał w tym gronie dwie kadencje. W tym czasie stał się jednym z liderów konserwatywnych deputowanych i opozycji przeciwko dwujęzycznemu nauczaniu w szkołach. Wzywał także do stanowczej walki z nielegalną imigracją.
W 1981 nowo wybrany prezydent Ronald Reagan mianował go regionalnym pełnomocnikiem departamentu edukacji. Tancredo zajmował to przez całą prezydenturę Reagana oraz George’a H.W. Busha. W tym czasie zredukował liczbę podległych mu pracowników z 225 do 60.
W 1993 został prezesem Independence Institute, konserwatywnego zaplecza intelektualnego w Golden (Kolorado). Był nim aż do swego wyboru na kongresmena.
Był także aktywny jako lider ruchu na rzecz wprowadzenia limitu kadencji dla obieranych urzędników i legislatorów w Kolorado.
Kongresmen W 1998 urzędujący kongresmen z 6. okręgu Kolorado Daniel Schaefer postanowił nie kandydować na siódmą kadencję. Tancredo, który zgłosił swoją kandydaturę, nieznacznie zwyciężył swoich czterech oponentów w prawyborach, po czym pokonał kandydata demokratów.
Tancredo jest zaledwie drugą osobą, która reprezentuje 6. okręg od jego powstania w 1982 (były astronauta Jack Swigert został wybrany kongresmenem w tym roku, ale zmarł przed zaprzysiężeniem).
W czasie kampanii przyrzekł zasiadać tylko trzy dwuletnie kadencje. Jednak obecnie piastuje czwartą. Wybierano go zatem ponownie w latach 2000, 2002, 2004 i 2006. Ostatnim razem pokonał demokratę Billa Wintera przewagą 59% do 40%.
Pozycje polityczne Tancredo należy, jak dawniej, do konserwatywnego skrzydła republikanów. Znany jest przede wszystkim jako rzecznik ostrego działania w walce z nielegalną emigracją. Jak i w poprzednich latach zwalcza projekty dwujęzycznej edukacji.
Jest też założycielem i liderem tzw. Congressional Immigration Reform Caucus.
Ponadto: Sprzeciwia się prowadzeniu badań nad komórkami macierzystymi w celach medycznych Popiera propozycję, aby w wypadku gdyby kobieta poroniła w związku z doznanym przestępstwem, traktować to jako zbrodnię przeciwko dwóm osobą i na podstawie prawa federalnego Ogólny sprzeciw wobec prawa do przerywania ciąży Głosował za uczynieniem kontrowersyjnego PATRIOT Act stałym prawem Głosował za konstytucyjną poprawkę zakazującą desakracji flagi Głosował za zakazem adopcji przez pary homoseksualne w podległej władzom federalnym stolicy Waszyngtonie Głosował za zakazem używania marihuany w celach leczniczych w Waszyngtonie Popiera wojnę w Iraku
Złe stosunki z administracją Busha Pomimo wyraźnie prawicowych poglądów Tancredo nie ma dobrych stosunków z administracją George’a W. Busha. Z powodu częstej i publicznej, także w trudnych dla republikanów ostatnich miesiącach, krytyki polityki Busha w sprawie reformy imigracyjnej jest uważany za persona non grata w Białym Domu. Bliski współpracownik prezydenta, Karl Rove, nazwał go nawet publicznie „Zdrajcą Partii Republikańskiej”.
Inne różnice wynikają także z podłoża ideologicznego. Co prawda zarówno Bush i jego zwolennicy, jak i Tancredo są konserwatystami. Jednakże ci pierwsi są neokonserwatystami, ukierunkowanymi w ogromnej mierze na politykę zagraniczną, coraz bardziej, dodajmy, niepopularną także w kraju. Zaś paleokonserwatyści, jak kongresmen z Kolorado, nie zgadzają się z nimi nie tylko w tych kwestiach, ale także takich społecznych, jak emigracja.
Kandydat do Senatu? niepopularny starszy senator republikański z Kolorado Wayne Allard oświadczył, iż nie ma zamiaru ubiegać się o trzecią kadencję w 2008. Tancredo oświadczył z kolei, iż jest gotów kandydować na jego miejsce. Jednak jest to o tyle dyskusyjne, że ostatnio demokraci cieszą się dużym poparciem w stanie, a poza tym uważa się, iż Tancredo raczej reflektuje na prezydenturę. Nie można ubiegać się zarówno o ten, jak i o drugi mandat.
Kandydat na prezydenta Wymieniany przedtem często jako potencjalny kandydat do nominacji prezydenckiej republikanów Tancredo już w 2005 dawał do zrozumienia, iż może wystartować. Ostatnio zaś założył komitet przygotowawczo-badawczy (z ), co nie równa się formalnemu zgłoszeniu kandydatury, ale jest pierwszym krokiem w celu poważnego włączenia się do wyścigu.
Kongresmeni mają z reguły trudniejszą sytuację przy ubieganiu się o najwyższy urząd. Tylko jeden urzędujący członek izby niższej Kongresu został nim wybrany (James Abram Garfield w 1880). Ponadto kadencja kongresmena trwa tylko dwa lata, przez co zawsze musi ją odnawiać wraz z wyborami prezydenckimi. Nie mogąc jednocześnie ubiegać się o dwa miejsca w wypadku przegranej zostaje poza polityczną sceną. Łatwiejszą sytuację mają tacy gubernatorzy czy senatorowie (jak George McGovern w 1972, Michael Dukakis w 1988 czy John Kerry w 2004), którym kadencja jeszcze się nie kończy i w wypadku przegranej mają dalej swój punkt zaczepienia i stanowisko.
Tancredo jest mimo to uważany za bardzo poważnego kandydata z niezłymi szansami na zdobycie nominacji. Jest dostatecznie konserwatywny, aby móc zdobyć akceptację republikańskiego żelaznego elektoratu, który bierze udział w prawyborach. Ale z drugiej strony stanowi alternatywę wobec kandydatów neokonserwatywnych jak Bush, których popularność, także na prawicy, mocno spada. Uznaje się, iż tutaj większe szansę mają „paleo”, a nie „neo”.
Szanse jego może jednak podkopać wrogość ze strony wciąż mocnych w aparacie zwolenników prezydenta.
Zobacz też Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 2008 roku
Linki zewnętrzne
Strona kampanii prezydenckiej Team America PAC
On the Issues
Kategoria:Amerykańscy politycy konserwatywni Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Kolorado Kategoria:Konwertyci na protestantyzm Kategoria:Republikanie (Stany Zjednoczone) Kategoria:Urodzeni w 1945