Piotr Mańkowski (ur. w Sahince na Podolu, zm. 8 kwietnia 1933 na trasie Przemyśl-Lwów) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup kamieniecki, tytularny arcybiskup Enei (łac. Aenus)Aenus, (Titular See) Aeniensis, w: www.catholic-hierarchy.org.
Życiorys Syn Walerego i Tekli z domu Łaźnińskiej. Po śmierci ojca w 1871 r. wraz z matką i całym rodzeństwem zamieszkali od 1872 r. do 1885 r. w Dreźnie i tu też zdał maturę. W latach 1885–1888 studiował i ukończył rolnictwo na Uniwersytecie we Wrocławiu.
W 1896 wstąpił do Seminarium i w 1899 przyjął święcenia kapłańskie. W 1902 r. objął stanowisko proboszcza przy byłym kościele katedralnym w Żytomierzu. W 1911 został usunięty z probostwa przez władze rosyjskie, rozpoczął pracę w kurii żytomierskiej jako kancelista, jednocześnie studiując liturgikę.
Okres I wojny światowej spędził w Galicji, gdzie pełnił obowiązki wikariusza okupowanej przez Austriaków części diecezji żytomierskiej, (wikariuszem generalnym diecezji łucko-żytomierskiej i kamienieckiej był w tym czasie, do 1917, ks. prałat dziekan Gustaw Jełowicki)
Piotr Mańkowski 25 września 1918 r. prekonizowany na biskupa kamienieckiego, a 30 listopada konsekrowany przez Adama Stefana Sapiehę na biskupa kamienieckiego. Ingres do Katedry odbył się 8 grudnia 1919, a pół roku później (5 lipca 1920 r.) po Pokoju ryskim został zmuszony do opuszczenia diecezji, a administratorem diecezji ustanowił ks. Jana Świderskiego. Osiadł w Buczaczu, gdzie założył Małe Seminarium Duchowne.
Na skutek sytuacji politycznej, zmiany granic i nacisków Stolicy Apostolskiej, zrezygnował z biskupstwa kamienieckiego i został w 1926 r. tutularnym arcybiskupem enejskim. Ostatnie lata życia spędził we Włodzimierzu Wołyńskim w diecezji łuckiej.
Zmarł nagle 8 kwietnia 1933 w wagonie kolejowym na trasie Przemyśl-Lwów. Pochowany został w podziemiach katedry w Łucku.
Pozostawił po sobie: prace teologiczne, tłumaczenia, m.in. z j. francuskiego klasyczne dzieło z dziedziny duchowości i ascetyki Zarys teologii ascetycznej i mistycznej Adolphe'a Tanquereya, oraz „Pamiętniki” wydane w Warszawie w 2002 r.
Przypisy
Bibliografia Piotr Mańkowski: Pamiętniki / wstęp S. Górzyński. Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2002. Zygmunt Zieliński: Piotr Mańkowski. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XIX, wyd. 1974, s. 522. Похорони архиепископа Маньковського в Луцьку. „Diło”. 94 (13.333), s. 3, 14 kwietnia 1933.
Kategoria:Biskupi kamienieccy Kategoria:Ludzie związani z Buczaczem Kategoria:Pochowani w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łucku Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1933