Ole Kristian Furuseth (ur. 7 stycznia 1967 w Jessheim) – norweski narciarz alpejski, srebrny medalista olimpijski, brązowy medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny zdobywca Małej Kryształowej Kuli klasyfikacji giganta Pucharu Świata.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Ole Kristian Furuseth pojawił się na mistrzostwach świata juniorów w Jasnej w 1985 roku, zajmując dziesiąte miejsce w zjeździe i dziewiętnaste w gigancie. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował na początku sezonu 1985/1986. Pierwsze punkty wywalczył 16 grudnia 1986 roku w Madonna di Campiglio, zajmując dziesiąte miejsce w slalomie. Na podium po raz pierwszy stanął 17 stycznia 1989 roku w Adelboden, gdzie był drugi w slalomie. W zawodach tych wyprzedził go jedynie reprezentujący Luksemburg Marc Girardelli, a trzecie miejsce zajął Włoch Alberto Tomba. Łącznie na podium zawodów tego cyklu plasował się 32. razy, przy czym dziewięciokrotnie zwyciężał. Pierwszy trium odniósł 5 marca 1989 roku w Furano, gdzie był najlepszy w slalomie. Następnie zwyciężał w gigancie 9 marca 1989 roku w Shiga Kōgen, 23 listopada 1989 roku w Park City i 22 stycznia 1991 roku w Adelboden oraz w slalomie: 18 grudnia 1990 roku w Madonna di Campiglio, 22 grudnia 1990 roku w Kranjskiej Gorze, 19 marca 1995 roku w Bormio, 1 marca 1998 roku w Yongpyong oraz 19 marca 2000 roku w Bormio. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1989/1990, kiedy był drugi w klasyfikacji generalnej, plasując się tylko za Pirminem Zurbriggenem ze Szwajcarii. W tym samym sezonie wywalczył też Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji giganta, a w klasyfikacji slalomu był drugi. Był też najlepszy w klasyfikacji giganta i trzeci w klasyfikacji slalomu w sezonie 1988/1989. Ponadto w sezonie 1990/1991 ponownie zajął drugie w klasyfikacji slalomu.
Największy sukces osiągnął w 1998 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Nagano wywalczył srebrny medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmował trzecie miejsce, tracąc do prowadzącego Thomasa Sykory z Austrii 0,47 sekundy. W drugim przejeździe uzyskał czwarty wynik, co jednak pozwoliło mu przesunąć się na drugą pozycję. W zawodach tych rozdzielił na podium swego rodaka Hansa Pettera Buraasa i Thomasa Sykorę. Blisko kolejnego medalu był podczas rozgrywanych sześć lat wcześniej igrzysk w Albertville, gdzie zajął czwarte miejsce w supergigancie. Walkę o medal przegrał tam z kolejnym reprezentantem Norwegii, Janem Einarem Thorsenem o 0,04 sekundy. Na tych samych igrzyskach zajął również piąte miejsce w gigancie oraz siódme w kombinacji alpejskiej.
W 1991 roku zdobył też brązowy medal w slalomie na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm. Lepsi okazali się jedynie Marc Girardelli oraz Austriak Thomas Stangassinger. Na tej samej imprezie był też czwarty w supergigancie i gigancie. W pierwszym przypadku w walce o podium lepszy o 0,38 sekundy okazał się Francuz Franck Piccard, a w drugim Norwega wyprzedził bezpośrednio Johan Wallner ze Szwecji. Czwarte miejsce zajął także w slalomie podczas rozgrywanych w 1997 roku mistrzostw świata w Sestriere. Tym razem rywalizację o brązowy medal przegrał o 0,20 sekundy z Alberto Tombą. Furuseth był też między innymi szósty w slalomie na mistrzostwach świata w Vail w 1989 roku oraz siódmy na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku. Karierę zakończył po sezonie 2001/2002.
Pierwsze mistrzostwo Norwegii zdobył w 1989 roku, zwyciężając w slalomie, gigancie i supergigancie. W kolejnych latach jeszcze sześciokrotnie zostawał mistrzem kraju, wygrywając w slalomie w latach 1990, 1995, 1997 i 2000 oraz w gigancie w latach 1990 i 1991Norgesmestere på ski alpine grener .
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 7. 11 lutego 1992 Albertville Kombinacja 14,58 pkt +25,89 pkt Josef Polig 4. 16 lutego 1992 Albertville Supergigant 1:13,04 +0,83 Kjetil André Aamodt 5. 18 lutego 1992 Albertville Gigant 2:06,98 +1,18 Alberto Tomba DNF 22 lutego 1992 Albertville Slalom 1:44,39 - Finn Christian Jagge DNF 23 lutego 1994 Lillehammer Gigant 2:52,46 - Markus Wasmeier DSQ 27 lutego 1994 Lillehammer Slalom 2:02,02 - Thomas Stangassinger 2.15px 21 lutego 1998 Nagano Slalom 1:49,31 +1,33 Hans Petter Buraas 9. 23 lutego 2002 Salt Lake City Slalom 1:41,06 +3,33 Jean-Pierre Vidal
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 12. 8 lutego 1989 Vail Supergigant 1:38,81 +1,47 Martin Hangl 8. 9 lutego 1989 Vail Gigant 2:37,66 +2,96 Rudolf Nierlich 6. 12 lutego 1989 Vail Slalom 2:02,85 +2,33 Rudolf Nierlich 3.15px 22 stycznia 1991 Saalbach Slalom 1:55,38 +0,62 Marc Girardelli 4. 23 stycznia 1991 Saalbach Supergigant 1:26,73 +2,20 Stephan Eberharter 4. 3 lutego 1991 Saalbach Gigant 2:29,94 +1,09 Rudolf Nierlich 10. 10 lutego 1993 Morioka Gigant 2:15,36 +2,98 Kjetil André Aamodt 14. 13 lutego 1993 Morioka Slalom 1:40,33 +2,07 Kjetil André Aamodt 7. 25 lutego 1996 Sierra Nevada Slalom 1:42,26 +0,31 Alberto Tomba 4. 15 lutego 1997 Sestriere Slalom 1:51,70 +0,64 Tom Stiansen 11. 14 lutego 2001 Sankt Anton Slalom 1:39,66 +2,03 Mario Matt
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 11. 28 lutego 1985 Jasná Zjazd 1:18,01 +1,87 Giorgio Piantanida 19. 2 marca 1985 Jasná Gigant 2:17,55 +6,88 Robert Žan
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1986/1987: 78. sezon 1987/1988: 76. sezon 1988/1989: 4. sezon 1989/1990: 2. sezon 1990/1991: 5. sezon 1991/1992: 4. sezon 1992/1993: 37. sezon 1993/1994: 32. sezon 1994/1995: 16. sezon 1995/1996: 39. sezon 1996/1997: 35. sezon 1997/1998: 33. sezon 1998/1999: 50. sezon 1999/2000: 16. sezon 2000/2001: 48. sezon 2001/2002: 72.
Zwycięstwa w zawodach Furano – 5 marca 1989 (slalom) Shiga Kōgen – 9 marca 1989 (gigant) Park City – 23 listopada 1989 (gigant) Madonna di Campiglio – 18 grudnia 1990 (slalom) Kranjska Gora – 22 grudnia 1990 (slalom) Adelboden – 22 stycznia 1991 (gigant) Bormio – 19 marca 1995 (slalom) Yongpyong – 1 marca 1998 (slalom) Bormio – 19 marca 2000 (slalom)
9 zwycięstw (6 slalomów i 3 giganty)
Pozostałe miejsca na podium Adelboden – 17 stycznia 1989 (gigant) – 2. miejsce Furano – 3 marca 1989 (slalom) – 2. miejsce Shiga Kōgen – 10 marca 1989 (slalom) – 2. miejsce Thredbo – 11 sierpnia 1989 (gigant) – 2. miejsce Thredbo – 12 sierpnia 1989 (slalom) – 2. miejsce Mont-Sainte-Anne – 2 grudnia 1989 (slalom) Kitzbühel – 21 stycznia 1990 (slalom) – 2. miejsce Les Menuires – 30 stycznia 1990 (supergigant) – 2. miejsce Sestriere – 11 grudnia 1990 (slalom) – 2. miejsce Kitzbühel – 13 stycznia 1991 (slalom) – 2. miejsce Waterville Valley – 21 marca 1991 (gigant) – 2. miejsce Sestriere – 10 grudnia 1991 (slalom) – 3. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 13 stycznia 1992 (kombinacja) – 2. miejsce Sestriere – 14 grudnia 1993 (slalom) – 3. miejsce Kranjska Gora – 9 stycznia 1994 (slalom) – 2. miejsce Kitzbühel – 15 stycznia 1995 (slalom) – 3. miejsce Furano – 19 lutego 1995 (slalom) – 3. miejsce Shiga Kōgen – 9 marca 1997 (slalom) – 3. miejsce Kitzbühel – 25 stycznia 1998 (slalom) – 3. miejsce Wengen – 16 stycznia 2000 (slalom) – 2. miejsce Todtnau – 6 lutego 2000 (slalom) – 3. miejsce Yongpyong – 27 lutego 2000 (slalom) – 2. miejsce Schladming – 9 marca 2000 (slalom) – 2. miejsce
Bibliografia Profil na stronie FIS Profil na Alpine Ski Database
Przypisy
Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 Kategoria:Norwescy narciarze alpejscy Kategoria:Norwescy medaliści olimpijscy Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Salt Lake City 2002) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998 Kategoria:Urodzeni w 1967 Kategoria:Ludzie urodzeni w Jessheim