Tym razem rywalizację o brązowy medal przegrał o 0,20 sekundy z Alberto Tombą. Furuseth był też między innymi szósty w slalomie na mistrzostwach świata w Vail w 1989 roku oraz siódmy na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku. Karierę zakończył po sezonie 2001/2002.
Pierwsze mistrzostwo Norwegii zdobył w 1989 roku, zwyciężając w slalomie, gigancie i supergigancie. W kolejnych latach jeszcze sześciokrotnie zostawał mistrzem kraju, wygrywając w slalomie w latach 1990, 1995, 1997 i 2000 oraz w gigancie w latach 1990 i 1991Norgesmestere på ski alpine grener .
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 7. 11 lutego 1992 Albertville Kombinacja 14,58 pkt +25,89 pkt Josef Polig 4. 16 lutego 1992 Albertville Supergigant 1:13,04 +0,83 Kjetil André Aamodt 5. 18 lutego 1992 Albertville Gigant 2:06,98 +1,18 Alberto Tomba DNF 22 lutego 1992 Albertville Slalom 1:44,39 - Finn Christian Jagge DNF 23 lutego 1994 Lillehammer Gigant 2:52,46 - Markus Wasmeier DSQ 27 lutego 1994 Lillehammer Slalom 2:02,02 - Thomas Stangassinger 2.15px 21 lutego 1998 Nagano Slalom 1:49,31 +1,33 Hans Petter Buraas 9. 23 lutego 2002 Salt Lake City Slalom 1:41,06 +3,33 Jean-Pierre Vidal