Hamulec elektryczny to sposób połączenia uzwojeń silnika elektrycznego tak, by generował moment obrotowy hamujący. Zasadniczo są dwie metody: hamowanie dynamiczne hamowanie przeciwprądem
Hamowanie dynamiczne Hamowanie takie polega na odłączeniu od sieci prądu przemiennego uzwojenia stojana i zasilenie go prądem stałym. W uzwojeniu dzięki bezwładności wirnika powstaje SEM wskutek przecinania stałego (nieruchomego) pola magnetycznego wywołanego prądem stałym płynącym w uzwojeniu stojana. Pod wpływem SEM, w zamkniętym przez rezystancję R uzwojeniu wirnika popłynie prąd, który oddziaływając na pole stojana wywoła moment hamujący. Wadą takiego rozwiązania jest spadek momentu hamującego przy spadku prędkości obrotowej wirnika – sprawia to, że taki hamulec w wielu zastosowaniach jest wspomagany przez inny rodzaj hamulca.
Zastosowania W wielu napędach maszyn roboczych konieczne jest zastosowanie hamowania elektrycznego silników napędowych. Ten sposób hamowania może być wymagany w celu: zwiększenia bezpieczeństwa pracy osób prowadzących obsługę maszyn roboczych skrócenia czasu lub drogi wybiegu mechanizmów maszyn zatrzymania elementów roboczych maszyn w określonym położeniu oraz do skrócenia czasu jałowych okresów pracy między kolejnymi etapami procesu technologicznego
Typowe zastosowania hamulca elektronicznego: windy, dźwignice, żurawie piły, heblarki przenośniki podnośniki, suwnice pompy transportery wibracyjne
Układy hamulców dzieli się ze względu na: moc hamowanego silnika 1,1 – 160 kW napięcie pracy silnika 230 V lub 400 V czas hamowania (1 – 320 s) prąd hamowania obudowa IP00, IP20
Zasady doboru hamulca ze względu na: rodzaj i typ pracy napięcie zasilania silnika moc silnika prąd hamowania czas hamowania sposób sterowania
Dodatkowe funkcje: regulacja czasu hamowania kontrola temperatury silnika wskaźnik zatrzymania silnika wyświetlacz prądu hamowania sterowanie mikroprocesorowe wejścia sygnałowe oddzielone galwanicznie sygnalizacja przekroczenia czasu hamowania
Przypisy
Kategoria:Hamulce