thumb|Skoczek spadochronowy na czaszy spadochronu szybującego w trakcie podejścia do lądowania. Spadochroniarstwo – sport polegający na wykonywaniu skoków spadochronowych, w których ocenie podlega element składowy skoku, zależnie od dyscypliny, na przykład wykonywanie akrobacji w swobodnym spadaniu, wykonanie akrobacji na otwartej czaszy lub precyzja lądowania. thumb|Spadochroniarz wykonujący skok z samolotu metodą STATIC LINE. Spadochroniarstwo jest sportem młodym. W miarę zdobywania przez skoczków coraz większych umiejętności i doświadczenia doskonalono zasady rywalizacji sportowej w spadochroniarstwie, zwiększano stopień trudności w uprawianych dotąd dyscyplinach lub wprowadzano nowe. Duży wpływ na zmiany regulaminów zawodów spadochronowych miało także doskonalenie konstrukcji spadochronu sportowego. thumb|Skoczek spadochronowy lądujący w „Centro”. Do wykonywania samodzielnych skoków spadochronowych niezbędne jest posiadanie uprawnień skoczka. Nowoczesną metodą szkoleniową jest AFF (Accelerated Free Fall). Starszą, alternatywną metodą szkolenia jest kurs Static Line. thumb|Komandosi sił powietrznych USA z 720 STG wyskakujący z samolotu C-130J Hercules podczas szkolenia w zakresie ratownictwa wodnego na Florydzie. Rekreacyjną formą spadochroniarstwa, która nie wymaga kursu, jest skok tandemowy, podczas którego uczestnik jest przypięty do skoczka spadochronowego.

Dyscypliny sportu spadochronowego thumb|RW-2 nad gliwickim lotniskiem celność lądowania akrobacja para-ski – obecnie bardzo rzadko uprawiane formacje w swobodnym spadaniu w pozycji płaskiej (RW) formacje w swobodnym spadaniu w pozycji wertykalnej (VFS) formacje na czaszach (CRW) dyscypliny artystyczne (freestyle, skysurfing, freeflying) pilotowanie czaszami (canopy piloting) latanie w wingsuicie (wingsuiting) Speed SkydivingSpeed Skydiving to ekstremalna spadochronowa dyscyplina, w której zadaniem skoczka jest osiągnięcie jak największej prędkości w swobodnym spadaniu w pozycji głową w dół (ang. head-down). Zawody są głównie organizowane pod egidą Międzynarodowej Komisji Spadochronowej (IPC) należącej do Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI) oraz cyklu International Speed Skydiving Association (ISSA). Sezon zawodów: Rozgrywany jest cykl Pucharów Świata, często w połączeniu z Mistrzostwami Europy lub w latach parzystych poprzedzających Mistrzostwa Świata. Przykładowo, znaczące zawody Pucharu Świata w ostatnich latach i obecnie odbywają się cyklicznie w europejskich strefach, takich jak Belluno we Włoszech czy Prostějov w Czechach. Zasady: Prędkość mierzona jest za pomocą specjalnych urządzeń GPS (tzw. ProTrack) w tzw. oknie pomiarowym – zazwyczaj na wysokości od 2700 do 1700 metrów nad ziemią. Odpada faza początkowa i końcowa (otwarcie spadochronu), co eliminuje wpływ masy, skupiając się w pełni na oporze powietrza i sylwetce zawodnika. Wyniki: Najlepsi zawodnicy świata regularnie przekraczają granicę 400-450 km/h. thumb|RW-6, Międzynarodowe Zawody Speed-Star Prostejov 2017 Dwie pierwsze tworzą konkurencje klasyczne, obecnie bardzo rzadko uprawiane.

Odmianą sportu spadochronowego, w którym również są rozgrywane zawody jest BASE jumping – sport polegający na skakaniu ze spadochronem z obiektów stałych (budynki, klify, wieże telewizyjne itp.): ProBase Track Race World Wingsuit League. thumb|Ulotka informacyjna. Dodatkowo zawodnicy startują w zawodach, w których konkurencje spadochronowe są składowymi wielobojów, np. wielobój spadochronowy. W wieloboju spadochronowym rozgrywane są konkurencje: celność lądowania w dzień celność lądowania w nocy pływanie stylem dowolnym na dystansie 100 m bieg przełajowy na dystansie 3 km strzelanie z kbks (karabinek sportowy) na odległość 50 m.

Sytuacje awaryjne w spadochroniarstwie Każdy skoczek spadochronowy niezależnie od metody wyszkolenia (static–line czy AFF) przyswaja procedury bezpieczeństwa związane z możliwym wystąpieniem sytuacji awaryjnej. Metodologia nauczania o sytuacjach awaryjnych zależna jest od poszczególnych ośrodków, choć źródłem wiedzy o takich sytuacjach są serwisy edukacyjne opierające się na wkładzie społeczności spadochronowej.

Wg największej organizacji spadochronowej na świecie USPA (United States Parachute Association) sytuacje można podzielić na trzy kategorie: sytuacje na dużej prędkości (przed otwarciem spadochronu) sytuacje na małej prędkości (po otwarciu spadochronu) dwie czasze otwarte.

Sytuacje na dużej prędkości Zgubiony uchwyt Twardy uchwyt Przyssanie pilocika Holowanie pilocika Podkowa Zamknięta paczka (tzw. „Kicha”) Zawiązanie czaszy (tzw. „Grucha”) Przedłużające się otwarcie.

Sytuacje na małej prędkości Slider w połowie linek Węzły samozaciskowe Linki nad czaszą (tzw. „Kalafior”) Uszkodzona czasza Zwolnienie sterówki Zerwanie sterówki Skręcenie linek.

Dwie czasze otwarte Jeden za drugim (tzw. „Etażerka”) Jeden obok drugiego (tzw. „Banan”) Wariat.

Do każdej sytuacji awaryjnej ustalona jest procedura bezpieczeństwa, która w zdecydowanej większości przypadków jest taka sama (wypięcie spadochronu głównego i otwarcie zapasowego). Skoczkowie, którzy biorą udział w kursie AFF muszą zdać egzamin zawierający elementy procedur bezpieczeństwa (tzw. KWT – Kontrola Wiadomości Teoretycznych) przed wykonaniem pierwszego skoku w kursie AFF. Większość stref spadochronowych w Polsce na początku sezonu organizuje tzw. „Dzień Bezpieczeństwa”, podczas którego omawiane są te procedury również dla skoczków samodzielnych, którzy po przerwie zimowej chcą odświeżyć wiedzę.

Źródło:

Spadochroniarstwo w Polsce

Historia thumb|Józef Dzikowski wykonujący skok w Warszawie na przełomie lat 80. i 90. XIX wieku 1893 – 25 sierpnia Janina Mey wykonała jako pierwsza Polka skok ze spadochronem. 1929 – uruchomiono w Legionowie warsztat spadochronów typu Irvin. 1936 – LOPP hasłem „Młodzież na spadochrony” inicjuje uprawianie sportu spadochronowego. 1937 – 5 września pod Wieliszewem miał miejsce pierwszy w Polsce publiczny pokaz grupowego skoku ze spadochronami typu Irvin. W pokazie wzięło udział 60 skoczków na czele z Leonardem Dobrowolskim, głównym instruktorem spodochronowym LOPP. Spadochroniarze zostali zrzuceni z 6 samolotów Fokker F.VII... 1937 – 54 rezerwistów z batalionu reprezentacyjnego Związku Rezerwistów pod dowództwem por. rez. piech. Wacława Mieczysława Wyrozębskiego ukończyło kurs spadochronowy I stopnia.. 1945 – 23 marca Tadeusz Litwiński wykonał pierwszy po wojnie skok ze spadochronem w Polsce. Był to już jego 23 skok. 1946 – 3 marca z okazji 600-lecia Bydgoszczy, podczas pokazu zademonstrowano desant 157 skoczków z samolotów Douglas C-47 Skytrain. 1946 – por. Tadeusz Litwiński wykonał w Polsce pierwszy 100 skok ze spadochronem. 1947 – 10 maja 12 skoczków wojskowych wykonało pierwszy skok grupowy z wysokości 4000 m z 40 sekundowym opóźnieniem. 1948 – Liga Lotnicza zorganizowała pierwszy po wojnie instruktorski kurs spadochronowy. 1951 – otwarto Centrum Wyszkolenia Spadochronowego w Nowym Targu. 1952 – przeprowadzono I Krajowe Zawody Spadochronowe w Warszawie. 1954 – 10 października rozegrano po raz pierwszy Spadochronowe Mistrzostwa Polski (Józef Wójcik zajął I miejsce). W tym samym roku na listę rekordów świata wpisał się pierwszy Polak Jerzy Kubaczewski. 1955 – Polacy po raz pierwszy startowali w międzynarodowych zawodach spadochronowych w Bułgarii. 1956 – w wyniku reaktywowania działalności Aeroklubu, rozpoczął się w nowy okres rozwoju sportu spadochronowego. 1956 – międzynarodowe sukcesy polskiego spadochroniarstwa rozpoczęły się, gdy na zawodach w Moskwie zespół męski: Paweł Lipowczan, Roman Lewandowski i Józef Wójcik, zajął III miejsce w skokach grupowych. 1957 – 4 września kpt. Tadeusz Dulla ustanowił rekord opóźnienia w skoku ze spadochronem: 195 sekund przy skoku z wysokości 12950 m. thumb|IV Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Bratysława. Konkurencja kobiet: I miejsce – N. Priachina (ZSRR), II miejsce – Anna Franke (Polska), III miejsce – A. Velceva (Bułgaria) (sierpień 1958) 1958 – IV Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Bratysława. Anna Franke wywalczyła tytuł wicemistrzyni świata, a polski zespół kobiecy (Anna Franke, Antonina Chmielarczyk, Maria Wojtkowska) zajął II miejsce w klasyfikacji ogólnej. 1959 – pierwszy w Polsce 1000 skok ze spadochronem wykonał kpt. Zdzisław Szwedziuk. 1962 – VI Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Orange (Stany Zjednoczone). Polska reprezentacja kobieca w składzie: Anna Franke, Antonina Chmielarczyk, Janina Krajewska i Marianna Puchar w konkurencji drużynowej zajęły III miejsce, zdobywając brązowy medal. W konkurencji skoku grupowego zajęły II miejsce, zdobywając srebrny medal i tytuł Wicemistrzyń Świata. Srebrny medal zdobyła Janina Krajewska w konkurencji 4 skoki z 1500 m z opóźnieniem 21 sekund. 1964 – 24 września Antonina Chmielarczyk jako pierwsza w Polsce kobieta wykonała 1000 skoków ze spadochronem. 1968 – Grazu (Austria) – Edward Ligocki zdobył tytuł II wicemistrza świata w celności lądowania. 1968 – II Mistrzostwa Armii Zaprzyjaźnionych – Wrocław. Klasyfikacja generalna (indywidualnie): I miejsce – ppor. Władysław Koźmiński. Klasyfikacja generalna (drużynowo): I miejsce – Wojsko Polskie: ppor. Władysław Koźmiński, ppor. Jacek Szrek, sierż. Edward Ligocki, plut. Wacław Gugniewicz, plut. pchor. Wojciech Soleżyński, plut. Edward Burakowski, st. kpr. Czesław Urbański, st. szer. Ryszard Olszowy. 1972 – Spadochronowe Mistrzostwa Świata w USA. Reprezentant Polski Edward Ligocki zdobył tytuł II wicemistrza świata w celności lądowania. 1974 – XII Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Szolnok. Reprezentant Polski plut. Stanisław Sidor zdobył indywidualnie tytuł mistrza świata w skokach na celność lądowania, a drużyna żeńska srebrny medal w skokach grupowych na celność lądowania. 1976 – XIII Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Rzym. Drużyna męska w składzie: ppor. Ryszard Olszowy, sierż. Ryszard Łuszczki, sierż. Roman Łapucki, st. szer. Wiesław Szelc, st. szer. Janusz Mac zdobyła srebrny medal w skokach grupowych na celność lądowania. 1992 – XXI Spadochronowe Mistrzostwa Świata – Trieben. Klasyfikacja drużynowa generalna: II miejsce – Polska drużyna męska w składzie: st. sierż. Andrzej Lamch, chor. Marian Bobowski, plut. Marcin Bielecki, chor. Wojciech Białobrocki, sierż. sztab. Marek Tarczykowski, zdobyła w klasyfikacji drużynowej. 1993 – Spadochronowe Mistrzostwa Europy. W miejscowości Timișoara (Rumunia), zawodnik Andrzej Lamch zajął II miejsce w klasyfikacji ogólnej oraz II miejsce w konkurencji akrobacji spadochronowej. Monika Sadowy zdobyła brązowy medal w klasyfikacji ogólnej juniorek oraz srebrny w konkurencji akrobacji spadochronowej juniorek. 1995 – I Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe – Rzym. Klasyfikacja indywidualna w celności lądowania: I miejsce – st. sierż. sztab. Marek Tarczykowski. 1995 – Spadochronowe Mistrzostwa Europy – Efez: drużyna męska zdobyła III miejsce w klasyfikacji drużynowej oraz III miejsce w konkurencji grupowej celności lądowania. Monika Filipowska zdobyła brązowy medal w klasyfikacji ogólnej juniorek oraz w srebrny w konkurencji akrobacji spadochronowej juniorek. 1996 – Mistrzostwa Świata – Békéscsaba: Monika Filipowska (późniejsze nazwiska Sadowy–Naumienia, Bekhit ) zdobyła brązowy medal w celności lądowania seniorek, złoty w celności juniorek oraz srebrny w klasyfikacji ogólnej juniorek. 1997 – I Światowe Igrzyska Lotnicze w Selçuk (Turcja): Monika Filipowska (Sadowy–Naumienia, aktualnie Monika Bekhit) zdobyła złoty medal w konkurencji celności lądowania juniorek, srebrny w klasyfikacji ogólnej juniorek, a Tomasz Stryjak medal brązowy w konkurencji celności lądowania. 1997 – World Games w Lahti: Monika Filipowska (Sadowy–Naumienia, Bekhit ) zdobyła medal brązowy.