Richard Stephen Dreyfuss (ur. 29 października 1947 w Brooklynie) – amerykański aktor, komik, laureat Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego (1978) w filmie Dziewczyna na pożegnanie (1977).
10 października 1996 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7021 Hollywood Boulevard.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Brooklynie w Nowym Jorku, w rodzinie żydowskiej jako syn Geraldine Dreyfus (z domu Robbins; 1921–2000), działaczki na rzecz pokoju, i Normana Dreyfusa (1920–2013), adwokata i restauratora. Wychował się w dzielnicy Bayside w Queens w Nowym Jorku. Skomentował, że „dorastał myśląc, że Alfred Dreyfus i [on] są z tej samej rodziny.” Jego ojciec nie lubił Nowego Jorku i wraz z rodziną przeprowadził się do Europy. Gdy Dreyfuss miał dziewięć lat, jego rodzina przeniosła się do Los Angeles w Kalifornii, gdzie uczęszczał do Beverly Hills High School.
Kariera Karierę zaczynał w połowie lat 60. od niewielkich ról w serialach telewizyjnych, w tym w sitcomie fantasy stacji ABC Ożeniłem się z czarownicą (Bewitched, 1966). Wkrótce trafił na kinowy ekran jako asystent menadżera scenicznego w melodramacie muzycznym Marka Robsona Dolina lalek (Valley of the Dolls, 1967) i w roli mieszkańca hotelu w dramacie obyczajowym Mike’a Nicholsa Absolwent (The Graduate, 1967).
Występował równocześnie na scenach teatralnych. W 1969 zadebiutował na Broadwayu w roli Stanleya w sztuce Ale, serio... u boku Nicolasa Costera. Grał także w produkcjach off-Broadwayowskich, w tym Akrobaci i linia (1971), A czyim chłopcem jesteś? (1971) i Otello Williama Shakespeare’a (1979) jako Jago.
John Milius zaangażował go do roli gangstera „Baby Face” Nelsona w czarnej komedii Dillinger (1973). Następnie zdobył kluczową rolę Curta Hendersona w kinowym hicie George’a Lucasa Amerykańskie graffiti (1973), który przyniósł mu pierwszą nominację do Złotego Globu. Grał później w kasowych hitach Stevena Spielberga: Szczęki (1975) i Bliskie spotkania trzeciego stopnia (1977). Za rolę początkującego aktora w melodramacie Herberta Rossa Dziewczyna na pożegnanie (1978) zdobył Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego.
Na przełomie lat 80. i 90. wystąpił w tak udanych i popularnych komediach jak: Włóczęga z Beverly Hills (1986), Zasadzka (1987), Dyktator z Paradoru (1988) czy Co z tym Bobem? (1991). W tym okresie zagrał również w kolejnym filmie Spielberga pt. Na zawsze (1989). W 1996 ponownie został nominowany do Oscara, za rolę w dramacie obyczajowym Symfonia życia Stephena Hereka (tym razem statuetki nie otrzymał).
Życie prywatne Był trzykrotnie żonaty. 20 marca 1983 zawarł związek małżeński z Jeramie Rain, z którą ma córkę Emily Robin (ur. 19 listopada 1983) oraz dwóch synów – Bena (ur. 1986) i Harry’ego (ur. 1990). 14 września 1992 doszło do rozwodu. 30 maja 1999 poślubił Janelle Lacey, rozwiedli się w 2005. 16 marca 2006 ożenił się ze Svetlaną Erokhin.
Filmografia
Nagrody Rok Nagroda Kategoria Film1978 Złoty Glob Najlepszy aktor w komedii lub musicaluDziewczyna na pożegnanie (1977) Nagroda Akademii Filmowej Najlepszy aktor pierwszoplanowy David di Donatello Najlepszy aktor zagraniczny 1979 Nagroda BAFTA Najlepszy aktor pierwszoplanowy 1990 47. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji Najlepszy aktor Rosencrantz i Guildenstern nie żyją (1990) 1999 Festiwal Filmowy w Montrealu Grand Prix Special des Amériques za wyjątkowy wkład w sztukę filmową – 2002 Nagroda Satelita Najlepszy aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym Zamach na Reagana (2001)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykanie pochodzenia żydowskiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy teatralni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy komicy Kategoria:Laureaci nagrody BAFTA dla najlepszego aktora pierwszoplanowego Kategoria:Laureaci Nagrody David di Donatello Kategoria:Laureaci Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego Kategoria:Laureaci Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie komediowym lub musicalu Kategoria:Ludzie urodzeni w Brooklynie Kategoria:Urodzeni w 1947