Łódzki Klub Sportowy – polski wielosekcyjny klub sportowy z siedzibą w Łodzi, założony w 1908 roku, zarejestrowany w roku następnym [dostęp 2014-08-13]. Najstarszy istniejący klub Łodzi i jednocześnie jeden z najstarszych polskich klubów sportowych. ŁKS to 23-krotny mistrz Polski w sportach drużynowych. Indywidualnie, ełkaesiacy 6-krotnie zdobywali medale na igrzyskach olimpijskich oraz kilkukrotnie w różnych dyscyplinach na mistrzostwach Europy i świata.
Historia w zarysie thumb|left|Arnold Heiman – jeden z założycieli klubu
Powstanie klubu Łódzki Klub Sportowy to wielosekcyjny klub, powstały w 1908 roku. Jego założycielami byli: Henryk Lubawski, Arnold Heiman i Jerzy HirszbergA. Bogusz, Dawna Łódź sportowa, Łódź 2007, s. 61.. Wniosek do Gubernatora Piotrkowskiego o oficjalną rejestrację klubu złożyli 26 lipca 1909 roku Feliks Markus Wasserzug oraz Arnold Fabianow Heiman. Oficjalnej rejestracji dokonano 6 sierpnia, dokonując wpisu do rejestru towarzystw i związków sportowych guberni piotrkowskiejJacek Strzałkowski: Łódzki Klub Sportowy 1908–1983. Łódź: 1983, s. 7–10, 18..
Pierwszą sekcją w klubie była piłka nożna, następnie lekkoatletyka i tenis ziemny. Pod koniec lat 20. XX wieku zaczęto uprawiać w ŁKS hokej na lodzie, powołano do życia także sekcję gier sportowych, w skład której wchodziła koszykówka, siatkówka oraz hazena. Wkrótce powstały kolejne: boks, kolarstwo, pływanie itd.
Prekursorzy i założyciele ŁKS odegrał ważną rolę w kształtowaniu rozwoju fizycznego łodzian, a także – co równie istotne – podejmował działania na rzecz wychowania patriotycznego, zachowania kultury i tożsamości narodowej oraz dążeń niepodległościowych na początku XX wiekuA. Bogusz, op. cit., s. 27-28.. W dwa lata po powołaniu do życia, klub był jednym z założycieli Łódzkiej Piłkarskiej Ligi Sportowej (Lodzer Fussball Verband)A. Bogusz, op. cit., s. 72.; pierwsze futbolowe mistrzostwa Łodzi wygrał dwukrotnie w 1912 i 1913. W 1927 ełkaesiacy byli z kolei współtwórcami Polskiej Ligi Piłki Nożnej – co warte podkreślenia, rozegrali pierwszy ligowy mecz w historii polskiego piłkarstwaOdsłonięto tablicę upamiętniającą pierwszy mecz ligowy [dostęp 2014-08-13].
Dwudziestolecie międzywojenne przyniosło szereg sukcesów w grach zespołowych. W latach 1929–1933 ŁKS zdominował niemal wszystkie rozgrywki gier zespołowych w łódzkim okręguA. Bogusz, op. cit., s. 172.. Do tego hazenistki klubu 3 razy triumfowały w mistrzostwach Polski, siatkarze 2-krotnie, a piłkarze ręczni raz. Ponadto, klub reprezentowała największa liczba zawodników z Łodzi, którzy wystartowali w tym okresie na igrzyskach olimpijskich (6 na 17)A. Bogusz, op. cit., s. 139..
W międzyczasie w ręce klubowych władz oddano tereny pod budowę kompleksu sportowego dla ŁKSA. Bogusz, op. cit., s. 170-171.. Na terenach tzw. Parku Sportowego powstał stadion z bieżnią lekkoatletyczną. Oprócz tego wybudowano korty tenisowe, basen pływacki, strzelnicę, a także naturalne lodowisko do gry w hokejaJ. Strzałkowski, Łódzki Klub Sportowy 1908–1983, Łódź 1983, s. 40-41..
15 sierpnia 1924 obchodzono jubileusz piętnastolecia istnienia klubu.
Okres PRL thumb|Teresa Ciepły – medalistka igrzysk olimpijskich z 1960 Zaraz po zakończeniu II wojny światowej w 1945 klub wznowił swoją działalność. Reaktywowano większość z przedwojennych sekcji. Jednocześnie powołano do życia nowe – w tym: podnoszenie ciężarów, gimnastyka sportowa i artystyczna, szachy oraz zapasy. W 1949 w wyniku reorganizacji sportu w krajuSport w Polsce jako narzędzie stalinowskiej propagandy [dostęp 2014-08-13], władze ŁKS były zmuszone do zmiany nazwy (dodano nowy człon „Włókniarz”) oraz barw klubowych (z biało-czerwonych na zielone). Do tradycyjnej symboliki powrócono w 1956.
W 1953 po jedyne w historii mistrzostwo Polski sięgnęli koszykarze. Pięć lat później tytuł najlepszej drużyny w kraju wywalczyli także piłkarze. W 1967 złote medale zawisły także na szyjach koszykarek, które na długie lata stały się krajową potęgą (w sumie 7 tytułów mistrzowskich w tym okresie). Na najwyższym podium krajowych rozgrywek stanęły także siatkarki (1983). Po medale mistrzostw kraju sięgali także zawodnicy innych dyscyplin sportowych. Doczekano się także udanych startów na arenie międzynarodowej, w tym i na igrzyskach olimpijskich, w których prym wiedli lekkoatleci (medal Teresy Ciepły) i hokeiści (aż 7. reprezentantów).
Rozrastała się baza klubowa. W latach 1968–1971 przeprowadzono gruntowną modernizację stadionu. Wybudowano m.in. trybunę, pod którą umieszczono halę sportową mogącą pomieścić ok. 1 tys. widzów. Z obiektu tego korzystały prawie wszystkie halowe sekcje klubu, w tym koszykarskie (kobieca i męska), siatkarska i lekkoatletyczna. Ponadto, zainstalowano sztuczne oświetlenie, wówczas jedno z nielicznych w krajuJ. Strzałkowski, op. cit., s. 44..
W 1983 obchodzono jubileusz 75-lecia istnienia klubu.
Przełom XX i XXI wieku Okres przemian ustrojowych pod koniec ubiegłego stulecia sprawił, że klub zaczął popadać w coraz większe kłopoty finansowo-organizacyjne. W 1991 zakończyła swą działalność sekcja hokejowa. W dwa lata później siatkarki po spadku z ekstraklasy zostały wycofane z rozgrywekŁKS odrodził się jak feniks z popiołu. Początek nowej siatkarskiej ery? [dostęp 2014-08-13]. Mimo początkowych sukcesów (dwa tytuły w 1995 i 1997), 9-krotne mistrzynie kraju, koszykarki, opuściły ekstraklasę na skutek braku odpowiednich funduszyEkstraklasa koszykarek bez ŁKS-u? [dostęp 2014-08-13], a piłkarze – także z podobnych powodów – w 2013 rozpoczęli zmagania ligowe od IV ligi (najniżej w historii)ŁKS zacznie od IV ligi! [dostęp 2014-08-13].
Rok 2014 okazał się rokiem sukcesów poszczególnych sekcji ŁKS. Awans uzyskali piłkarzeIV liga 2013/2014, grupa: łódzka [dostęp 2014-08-13], koszykarzeKoszykarze ŁKS SMS MG13 awansowali do drugiej ligi [dostęp 2014-08-13] oraz siatkarki, które awansowały na zaplecze ekstraklasy.
W latach 2017–2019 piłkarze zanotowali trzy kolejne awanse aż do ekstraklasyTrzy awanse w trzy sezony. ŁKS Łódź po siedmiu latach znów w Lotto Ekstraklasie [dostęp: 2017-07-05]. Jeszcze większe sukcesy w tym samym czasie zanotowały siatkarki, które po powrocie do ekstraklasy po 23 latach w 2016, w dwa lata później wywalczyły wicemistrzostwo kraju, a w 2019 po raz drugi w historii Klubu sięgnęły po tytuł mistrzyń PolskiŁKS Commercecon Łódź mistrzem Polski! [dostęp: 2017-07-05].
Klubowy herb Symbolem nieodzownie związanym z Łódzkim Klubem Sportowym jest tzw. Przeplatanka, która pojawiła się w samych początkach istnienia klubu. Drugim, równie znanym herbem klubu jest biało-czerwono-biała chorągiewka z wypisanymi na niej literami ŁKS. Oba powyższe znaki były przez pewien czas zajęte przez komornika„Przeplatanka” ŁKS-u do wylicytowania [dostęp 2014-08-13]. W zamian za nie niektóre z sekcji łódzkiego klubu używały loga zastępczego (biało-czerwono-biała tarcza z napisem ŁKS i datą powstania – 1908)Podobają się nowe logo i koszulka ŁKS [dostęp 2014-08-13]. W 2012 akcjonariuszom klubu udało się odzyskać utracone symbolePrzeplatanka ponownie oficjalnym herbem ŁKS [dostęp 2014-08-13]ŁKS Łódź: „Przeplatanka” w rękach klubu. Co dalej ze starym herbem? [dostęp 2014-08-13].
Barwy czarno-białe (początki istnienia klubu) czerwone (okres dwudziestolecia międzywojennego) zielone (lata 50 XX wieku; reorganizacja sportu w Polsce) biało-czerwono-białe (dziś)
Historyczne nazwy 1908 – Łodzianka 1908 – Łódzki Klub Sportowy 13.03.1949 – ŁKS Włókniarz (fuzja z Dziewiarskim Klubem Sportowym oraz Stowarzyszeniem Sportowym Włókniarz] 1956 – powrót do nazwy ŁKSSkarb kibica ŁKS na portalu 90minut.pl [dostęp 2014-08-13]
Lokale klubowe 1910–1914 ul. Szkolna 23 (dziś ul. Mielczarskiego) 1918–1919 al. Kościuszki 12 1920–1923 ul. Piotrkowska 92 1924 ul. Wólczańska 140 1927–1930 ul. Piotrkowska 108 1931–1933 ul. Piotrkowska 174 1934–1936 ul. Piotrkowska 171 1937–1938 ul. Piotrkowska 112 1939 ul. Pierackiego 5 (dziś ul. Roosevelta) 1945–1946 ul. Kościuszki 93 1947–1949 ul. Piotrkowska 67 1949–1952 ul. Piotrkowska 272 1953–1954 ul. Łąkowa 21 1955–1962 ul. Zakątna 72 1964–1980 ul. Piotrkowska 76Ełkaesiak. 1908-2008 Rocznik klubowy, Łódź 2008, s. 19. Począwszy od lat 80. XX wieku stała siedziba ŁKS znajdowała się przy al. Unii Lubelskiej 2. Pod koniec 2013 władze klubu i poszczególnych sekcji, w związku z budową nowego stadionu, musiały się z niej wyprowadzićŁKS Łódź wyprowadza się z hali przy al. Unii [dostęp 2014-08-13]Sekcje ŁKS opuszczają halę przy al. Unii... i boją się o powrót [dostęp 2014-08-13].
Obiekty sportowe thumb|Dawna hala sportowa przy ul. Pogonowskiego Pierwszym obiektem sportowym ŁKS był plac przy ul. Dzielnej 47 (dziś Narutowicza), następnie przy ul. Srebrzyńskiej 37/39 (1912–1922), a później już teren Parku Sportowego przy al. Unii Lubelskiej 2.
Obiekty ŁKS Stadion Miejski Łódzkiego Klubu Sportowego - z obiektu korzystają piłkarze Łódź Sport Arena im. Józefa Żylińskiego - z obiektu korzystają siatkarki
Pozostałe obiekty, z których korzystali sportowcy klubu hala przy ul. Jerzego – dawna hala boksu, tenisa hala przy ul. Zakątnej (obecnie ul. Pogonowskiego) – hala zapaśników, ciężarowców i siatkarek boisko przy ul. Ogrodowej – dawne boisko treningowe; obecnie pusty placDawne boisko ŁKS [dostęp 2014-08-13] Pałac Sportowy – w latach 1957–1991 z hali korzystali hokeiści ŁKS; obecnie jest to miejsce rozgrywania meczów koszykarek i siatkarek Atlas Arena – w sezonie 2011/2012 z obiektu korzystali występujący wówczas w ekstraklasie koszykarze
Mistrzowie Polski w barwach ŁKS thumb|left|Stefan Kostrzewski (przejmuje pałeczkę) pierwszy mistrz Polski w barwach ŁKS W roku 1923 Stefan Kostrzewski zdobył dla Łódzkiego Klubu Sportowego pierwsze mistrzostwo Polski w historii. Tytuł ten wywalczył w lekkoatletyce, w biegu na 5000 m.
Ostatnim, jak dotąd, mistrzem Polski w biało-czerwono-białych barwach była Dominika Misterska-Zasowska, sztangistka, która po złoto w kategorii do 63 kg sięgnęła w 2001.
Indywidualnych mistrzów Polski w historii klubu było kilkudziesięciu. Najwięcej tytułów wywalczyli lekkoatleci. Do rekordzistów należą Artur Partyka (skok wzwyż) i Maria Kwaśniewska (rzut oszczepem, trójbój, pięciobój, skok w dal), którzy zdobywali odpowiednio 14 i 11 złotych medali MPEłkaesiak..., s. 21.. Oprócz ww. dwójki multimedalistami byli także zapaśnik Tomasz Busse (7 tytułów) oraz kolarz Jerzy Bek (6 tytułów)op, cit., s. 20..
Ogółem drużynowych mistrzostw Polski piłka nożna: 1958, 1998 koszykówka żeńska: 1967, 1972, 1973, 1974, 1982, 1983, 1986, 1995, 1997 koszykówka męska: 1953 siatkówka męska: 1931, 1932 siatkówka żeńska: 1983, 2019, 2023 piłka ręczna męska: 1939 hazena żeńska: 1929, 1932, 1933 boks: 1947, 1948
Olimpijczycy thumb|Artur Partyka – dwukrotny medalista olimpijski, najbardziej utytułowany zawodnik ŁKS w jego historii Ełkaesiaków w historii letnich i zimowych igrzysk olimpijskich startowało 23. Pięciu spośród nich przywoziło z tych imprez medale olimpijskie. Jako pierwsza dokonała tego Maria Kwaśniewska, lekkoatletka, która w 1936 zdobyła brązowy medal w rzucie oszczepem. Najbardziej utytułowanym jest inny lekkoatleta, skoczek wzwyż, Artur Partyka, który przywiózł dwa medale (1992 i 1996). Najliczniejszą zaś grupą spośród łódzkich olimpijczyków stanowią hokeiści, którzy w liczbie 7. reprezentowali ŁKS na igrzyskach. Jeden z nich, Jerzy Potz startował 4-krotnie.
Lista olimpijczyków Jerzy Potz – hokeista; 4 starty (1972, 1976, 1980, 1988) Artur Partyka – lekkoatleta; 3 starty (1988, 1992 14px, 1996 14px) Jan Stopczyk – hokeista; 2 starty (1984, 1988) Walery Kosyl – hokeista; 2 starty (1972, 1976) Wawrzyniec Cyl – piłkarz, 1 start (1924) Alfred Reul – kolarz; 1 start (1928) Genowefa Kobielska – lekkoatletka; 1 start (1928) Władysław Król – hokeista; 1 start (1936) Antoni Gałecki – hokeista; 1 start (1936) Maria Kwaśniewska – lekkoatletka; 1 start (1936 14px) Roman Kantor – szermierz; 1 start (1936)