Jerzy Ludwik Szletyński (ur. 19 kwietnia 1894 w Jędrzejowie, zm. 25 maja 1915 w Kamienicy) – starszy sierżant Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, założyciel i drużynowy drugiej powstałej drużyny harcerskiej w Łodzi, „Dwójki” (2 ŁDH), kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Mikołaja i Zofii z Daszewskich, urodzony 19 kwietnia 1894 w Jędrzejowie. Był młodszym bratem Stefana (1893–1940).

Od 1 sierpnia 1895 mieszkał z rodzicami w Łodzi przy ul. Nawrot 54. Uczęszczał do Gimnazjum Handlowego, później do Gimnazjum Radwańskiego w Łodzi. Od najmłodszych lat należał do „Sokoła”, „Zarzewia”, którego był współtwórcą na terenie Łodzi. Od 14 sierpnia 1908 do 23 listopada 1909 przebywał w Krakowie, gdzie uczestniczył w szkoleniach i ćwiczeniach organizacji niepodległościowych. W 1912 został pierwszym drużynowym 2 Łódzkiej Drużyny Harcerzy im. Waleriana Łukasińskiego. We wrześniu 1913 roku przejął z rąk Tadeusza Kalusińskiego prowadzenie drużyn skautowych w Łodzi, stając się komendantem łódzkiego harcerstwa. Jego działalność była wobec ówczesnych władz zagrożeniem dla Rosjan, gdyż propagowała dążenia niepodległościowe. Jego praca była doceniona zarówno przez podwładnych, jak i przełożonych. Sukcesy wychowawcze doprowadziły do tego, iż 1 marca w 1914 został aresztowany wraz z drużyną w czasie zajęć terenowych. W więzieniu przebywał do 28 marca 1914. 28 października 1914 wymaszerował na czele plutonu skautów z Łodzi, przez Łask, Wieluń, Częstochowę, do I Brygady Legionów Polskich.

2 listopada 1914 został mianowany podoficerem, przybrał pseudonim „Młocki”. 16 listopada wziął udział w bitwie pod Krzywopłotami. Po bitwie pod Łowczówkiem stoczonej w święta Bożego Narodzenia 1914 został sierżantem. W maju 1915 uczestniczył w bojach nad Nidą i ciężkiej bitwie pod Konarami. Awansował do stopnia starszego sierżanta.

23 maja 1915, prowadząc atak swojego plutonu od wsi Kamienica, został ciężko ranny w głowę. W tym stanie pozostał między liniami na polu bitwy do następnego dnia. 24 maja wieczorem koledzy – kaprale W. Lipiński i E. Pheiffer (późniejsi pułkownik i generał) – wynieśli go z ostrzeliwanego pola bitwy. Mimo udzielenia mu pomocy lekarskiej, zmarł nie odzyskawszy przytomności 25 maja 1915 o godzinie 10.00 w Konarach. Pochowany został na miejscu śmierci. Następnie przeniesiony na cmentarz w Olbierzowicach, a po wojnie na początku lat trzydziestych przeniesiono jego ciało na cmentarz do zbiorowej mogiły legionistów poległych w bitwie pod Konarami, na skraju lasu pod Beradzem.

Jerzy Szletyński jest patronem 17 Łódzkiej Drużyny Harcerzy ZHR.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6511 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne II Łódzka Drużyna Harcerzy im. mjr. Waleriana Łukasińskiego 17 ŁDH im. Jerzego Szletyńskiego

Kategoria:Harcerze związani z Łodzią Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” Kategoria:Członkowie Towarzystwa „Sokół” Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Konarami 1915 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Krzywopłotami 1914 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Żołnierze 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1917) Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej