Maria Mancini, księżna Colonna (ur. 28 sierpnia 1639 w Rzymie, zm. 8 maja 1715 w Pizie) – trzecia z pięciu sióstr Mancini, córek barona Michele Lorenzo Mancini i Geronimy Mazarini. Była siostrzenicą kardynała Jules'a Mazarina.
Kiedy w 1650 zmarł ojciec Laury, jej matka przeniosła się z córkami z Rzymu do Paryża. Miała nadzieję, że jej wpływowy brat kardynał pomoże dziewczynkom w znalezieniu dobrze urodzonych mężów. Ich kuzynki Martinozzi również przeniosły się do Francji w tym samym czasie – również, aby zawrzeć świetne małżeństwa. Ich uroda i zainteresowanie samego króla Ludwika XIV szybko spowodowały, że znalazły się one w centrum zainteresowania całego dworu. Wszystkie te panny nazywano na dworze Mazarinettes – Mazarinietki: Laura Mancini (1636–1657), poślubiła Ludwika II Burbona, księcia Vendôme Anna Maria Martinozzi (1637–1672), poślubiła Armanda Burbona, księcia de Conti Olimpia Mancini (1638–1708), poślubiła Eugeniusza Maurycego Sabaudzkiego, hrabiego Soissons Laura Martinozzi (1639–1687), poślubiła Alfonsa IV d’Este, księcia Modeny Hortensja Mancini (1646–1699), poślubiła Armanda Karola de la Porte de La Meilleraye, który otrzymał tytuł księcia Mazarin Maria Anna Mancini (1649–1714), poślubiła Godefroya Maurycego de La Tour d'Auvergne, księcia Bouillon Jej braćmi byli: Paweł, Filip i Alfons.
Miłość Maria nie dorównywała urodą swoim siostrom, ale była pełna pasji i radości życia, która dodawała jej wdzięku. Była najbardziej znana ze wszystkich sióstr, ponieważ zakochał się w niej sam król Francji Ludwik XIV, nazywany Królem-Słońce. Według biografii Ludwika XIV – Miłość i Ludwik XIV, autorstwa Antonii Fraser, matka Marii – Geromina (Hieromina) przeczytała w swoim horoskopie, że Maria spowoduje wiele kłopotów i na łożu śmierci poprosiła kardynała Mazarin, żeby zamknął jej córkę w jakimś klasztorze i trzymał ją tam do końca życia.
Maria została pierwszą z kilkunastu miłości króla, ale nigdy nie skonsumowali oni ich związku (była to miłość platoniczna). Król był w niej szczerze zakochany i obiecał, że wezmą ślub. Ludwik ciągle dawał jej kosztowne prezenty, a Jean Baptiste Racine, zadedykował jej swoją Berenikę napisaną w 1670. Związek ten jednak był nie na rękę kardynałowi i królowej regentce Annie Austriaczce. Chcieli oni zaręczyć i ożenić Ludwika XIV z infantką hiszpańską Marią Teresą, która była siostrzenicą Anny Austriaczki. Odseparowali oni parę, skazali Marię na wygnanie i ostatecznie zaaranżowali wymarzone małżeństwo dla króla Francji.
Ślub W 1661 Maria poślubiła włoskiego księcia Lorenzo Onofrio Colonnę (1637–1689), księcia Paliano. Z tego związku urodziło się trzech synów: Filippo (1663–1714), kolejnego księcia Paliano Marcantonio (ur. 1664) Carlo (ur. 1665)
Po urodzeniu trzeciego syna relacje między Marią i jej mężem pogorszyły się. 29 maja 1672, obawiając się, że mąż ją zabije, Maria opuściła Rzym razem z siostrą Hortensją. W 1677 spisała swoje wspomnienia. Nie wróciła do Włoch aż do śmierci męża w 1689. Zmarła w Pizie, gdzie też została pochowana.
Zobacz też Kochanki władców Francji Mazarinietki
Kategoria:Kochanki władców Francji Kategoria:Francuska szlachta Kategoria:Mancini Kategoria:Urodzeni w 1639 Kategoria:Zmarli w 1715 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie