Topazolit – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy granatów (gemmologiczna odmiana andradytu). Nazwa nawiązuje do podobieństwa tego minerału do żółtego topazu, z którym w przeszłości często go mylono.
Właściwości Charakterystyczny żółty odcień topazolitu pochodzi od zawartości żelaza, które nadaje mu różne odcienie, od złocistej żółci po żółto-zielony, w zależności od specyficznych warunków jego powstawania. Zazwyczaj tworzy izometryczne kryształy dwunasto- lub dwudziestoczterościanu deltoidowego. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, tworzy też naskorupienia. Jest kruchy, przezroczysty do przeświecającego, nie wykazuje rozszczepienia, rozpuszcza się w gorącym kwasie siarkowym.
Występowanie Występuje głównie w skałach metamorficznych, które powstały w wyniku przeobrażeń wcześniejszych ultrazasadowych skał magmowych, szczególnie w serpentynitach i łupkach chlorytowych. Czasami można go spotkać także w skałach węglanowo-krzemianowych, które ukształtowały się w wyniku metamorfizmu kontaktowego, zwłaszcza w skarnach. Znany jest również z osadów klastycznych, takich jak żwiry i piaski. Towarzyszą mu najczęściej: klinochlor, kalcyt i inne odmiany granatów.
Miejsce występowania Najlepsze okazy są znajdowane we Włoszech w Alpach (m.in. Malenco czy Gave). Inne, dobrej jakości okazy barwy oliwkowozielonej znajdowane są w Kalifornii, natomiast Arizona słynie z kryształów barwy brunatnozłocistej. Dość często spotykane również w Namibii (Erongo) i na Madagaskarze. Topazolit występuje także w Niemczech (Schwarzenberg) rzadziej spotykany w Rosji, Sri Lance czy Szwajcarii (Zermatt).
Zastosowanie rzadki i wysoko ceniony kamień przez kolekcjonerów, stosowany do wyrobu biżuterii i ozdób.
Zobacz też granat
Przypisy
Bibliografia A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geologiczne W-wa 1965 W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003 W. Schumann: Kamienie szlachetne i ozdobne, Alma-Press 2004
Kategoria:Krzemiany (minerały)