Podejście kwalifikacyjne – najstarsze spojrzenie na przywództwo. U źródeł tego podejścia stoją badania nad charakterystycznymi cechami efektywnych przywódców, tymi typowymi oraz unikatowymi. Podstawowym założeniem tego podejścia jest teoria mówiąca o przywództwie jako coś wrodzonego: przywódcy rodzą się z odpowiednimi cechami przywództwo jest rzadką umiejętnością bazującą na cechach osobowych przywódcy są charyzmatyczni (Robbins, 1992)
Badania Badania cech osobowych miały odkryć przed nami charakterystyczny zestaw cech wybitnych przywódców, które nie są dostępne dla zwykłego śmiertelnika.
Uzyskano różne kompilacje cech. Cechy poddane badaniom podzielono na grupy: cechy fizyczne wzrost atrakcyjność cechy osobowości agresywność pewność siebie umiejętności budowania relacji społecznych takt urok osobisty umiejętności zawodowe zdolności organizacyjne podejmowanie inicjatywy
Lista specyficznych atrybutów liderów charyzmatycznych zawierała takie cechy jak odporność na stres, asertywność, kooperatywność oraz wiele innych.
Istnieje korelacja między cechami osobowymi a sukcesami kierowników. Do takiego wniosku doprowadziły badania nad: umiejętnościami komunikacji interpersonalnej zdolnościami budowania relacji międzyludzkich potrzebami rozwoju odpornością na stres umiejętność radzenia sobie z niepewnością energiczność
Zestawienie cech i umiejętności według K. Obłója cechy: pewność siebie ambicja asertywność zdolność do dominacji nad innymi tolerancja na stres upór i stanowczość inteligencja odwaga
umiejętności: umiejętność tworzenia wizji pożądanego stanu kreatywność i innowacyjność takt i talenty dyplomatyczne sprawność perswazyjnego mówienia i słuchania szybkie podejmowanie decyzji umiejętność stawiania zadań i organizowania pracy
Podejście kwalifikacyjne znalazło charakterystyczne cechy liderów, ale nie dostarczyło odpowiedzi na następujące pytania: Jakie cechy są najważniejsze w konkretnych sytuacjach? (wyniki badań były różne) Kto może być liderem, a kto się do tego w ogóle nie nadaje?
Zobacz też podejście behawioralne – lidera można wyszkolić wzmacniając pożądane lub tłumiąc niepożądane zachowania podejście sytuacyjne
Bibliografia A.K. Koźmiński, W. Piotrowski, Zarządzanie. Teoria i praktyka, PWN, Warszawa 2002.
Kategoria:Zarządzanie