Zen Arcade – drugi album studyjny amerykańskiej grupy punkrockowej Hüsker Dü, wydany w lipcu 1984 roku za pośrednictwem wytwórni SST Records. Materiał nagrano w Total Access Recording Studios (Redondo Beach) w październiku 1983. Jest to jedno z najambitniejszych przedsięwzięć w historii punk rocka - album tematyczny, obejmujący 23 utwory umieszczone na dwóch płytach długogrających.

Kontekst Wczesne albumy zespołu prezentowały szybki i agresywny hardcore punk. Poprzedzający płytę minialbum Metal Circus zawierał elementy popu („It's Not Funny Anymore”) i psychodelii („Out on a Limb”). Teksty niektórych utworów dotyczyły tematów rzadko poruszanych w hardcore punku. „Diane” opowiadał o gwałcie i morderstwie dokonanym na młodej kelnerce Diane Edwards. „Real World” podawał w wątpliwość idee anarchistyczne, charakterystyczne dla subkultury punk. W kwietniu 1984 zespół wydał cover utworu „Eight Miles High” folkowej grupy The Byrds. Zawarte w utworze psychodeliczne gitary i donośny wokal Boba Moulda były motywem kontynuowanym na Zen Arcade.

Koncept W wywiadzie ze Steve’em Albinim z 1983 roku, wokalista i gitarzysta zespołu, Bob Mould wyraził chęć stworzenia czegoś wykraczającego poza całą koncepcję punk rockaAzerrad 2001, s. 180Steve Albini „Husker Du? Only their hairdresser knows for sure”, Matter, wrzesień 1983. W ostatecznej postaci Zen Arcade jest albumem opowiadającym historię nastolatka, który ucieka z domu z powodu nieszczęśliwgo życia rodzinnego. Podczas podróży orientuje się, że świat na zewnątrz jest jeszcze brutalniejszy.

Nagrywanie Próby rozpoczęto latem 1983 roku w skłocie w Saint Paul (Minnesota). Podzczas kilkugodzinnych sesji improwizacyjnych zespół przeprowadzał burze mózgów na teksty i pomysłyAzerrad 2001, s. 179. W celu nagrania albumu muzycy przenieśli się do Redondo Beach w Kalifornii. Zespół nagrał 25 utworów w studiu Total Access. Wszystkie utwory, z wyjątkiem „Something I Learned Today” i „Newest Industry” zostały zarejestrowane za pierwszym razem. Cały album został nagrany i wyprodukowany w 85 godzin, kosztem 3200 USDAzerrad 2001, s. 181. Ostatecznie zrezygnowano z dwóch utworów - „Dozen Beats Eleven” i „Some Kind of Fun”„Hüsker Dü - Up In The Air: Studio Outtakes”, Discogs.

Kompozycje Muzyka Album zawiera elementy folku, popu i psychodelii. Od innych płyt punkrockowych odróżniają go także interludia wykonane na pianinie („One Step at a Time”, „Monday Will Never Be the Same”), umieszczone na trzeciej stronie albumu. Folk ukazany jest w akustycznym „Never Talking to You Again”. Elementy psychodelii widoczne są w „Hare Krsna”, „The Tooth Fairy and the Princess”, a także w 14-minutowym, instrumentalnym „Reoccurring Dreams”. Narracja Począwszy od dorastania („Something I Learned Today”), poprzez ucieczkę z domu („Broken Home Broken Heart”, „Never Talking to You Again”) oraz późniejszą podróż, teksty utworów tworzą spójną opowieść o losach bohatera. Protagonista wstępuje do wojska w „Chartered Trips”. Po krótkim, instrumentalnym interludium („Dreams Reoccurring”) bohater wyraża swoją frustrację i rozdarcie („Indecision Time”), po czym nawraca się na religię („Hare Krsna”). Na drugiej stronie albumu wściekłość narratora narasta. W „Beyond the Threshold” nie może znaleźć swojego miejsca, w „Pride” mówi o udawanej pewności siebie i dumie, która doprowadziła go do zguby. „I'll Never Forget You” opowiada o utraconej przyjaźni. „The Biggest Lie” i „ What's Going On” to rozrachunki bohatera ze swoją przeszłością. „Standing by the Sea” traktuje o depresji i samotności. W „Somewhere” bohater mówi o rozczarowaniu życiem, a także wyraża nadzieję, że przyszłość odmieni jego los. „Pink Turns to Blue” to historia dziewczyny bohatera, która umiera z powodu przedawkowania narkotyków. W „Newest Industry” protagonista krytykuje politykę Ronalda Reagana i obawia się, że dojdzie do wojny atomowej. Bohater popada w rozpacz, dochodząc do wniosku, że nie jest w stanie zmienić swojej sytuacji („Whatever”), po czym orientuje się, że cała podróż była tylko snem. Przedostatni utwór, „Turn on the News” sprzeciwia się wykorzystywaniu przez media ludzkich tragedii. Album zamyka instrumentalny „Reoccurring Dreams”, będący repryzą krótszego „Dreams Reoccurring”.

Oprawa graficzna Okładka albumu to kolorowana fotografia, przedstawiająca sylwetki członków zespołu na tle złomowiska. Jaskrawe kolory zestawione są z szarościąOkładka albumu.

Wydanie Choć zespół przekonywał, że sprzedaż będzie wysoka, wydawca wyprodukował mniej niż 5000 egzemplarzy albumu. Opóźnienia w produkcji oraz wyczerpanie zapasów na wiele miesięcy zaowocowały niewielką skalą sprzedażyAzerrad 2001, s. 182. Do wiosny 1985 album sprzedał się w nakładzie zaledwie 20000 egzemplarzyAzerrad 2001, s. 186. Podobnie jak poprzednie płyty nie osiągnął sukcesu komercyjnego.

Odbiór Oceny krytyków RecenzjeWydawcaOcenaAllMusicStephen Thomas Erlewine „Zen Arcade - Hüsker Dü”, AllMusicChicago TribuneGreg Kot „As Bob Mould Went, So Went Rock Music”, Chicago Tribune, 11 października 1992Piero ScaruffiPiero Scaruffi „The History of Rock Music”Q„Hüsker Dü: Zen Arcade”, Q (112), s. 152, styczeń 1996Rolling StoneDavid Fricke „Hüsker Dü: Zen Arcade / Minutemen: Double Nickels on the Dime”, Rolling Stone, 14 lutego 1985The New Rolling Stone Album GuideRob Sheffield „Hüsker Dü”, The New Rolling Stone Album Guide, 2004, Fireside Books, s. 399, Spin Alternative Record GuideEric Weisband, Craig Marks „Hüsker Dü”, Spin Alternative Record Guide, 1995, Vintage Books, s. 187, The Village VoiceA-Robert Christgau „Christgau's Consumer Guide”, The Village Voice, 25 września 1984 Zen Arcade zebrał pochlebne recenzje krytyków. Stephen Thomas Erlewine, amerykański krytyk i wydawca serwisu AllMusic napisał, że „Wraz z wydaniem Zen Arcade, zespół złamał wszelkie zasady. To płyta, która zlikwidowała ograniczenia hardcore punku i indie rocka”. David Fricke w swojej recenzji dla Rolling Stone porównał album do Double Nickels on the Dime zespołu Minutemen i napisał: „Oba te albumy - dwupłytowe, rzadko spotykane w środowisku, które często wymaga zwięzłości kosztem ekspresji - są przełomowymi dziełami punk rocka”. Dodał: „Zen Arcade to najprawdopodobniej najbliższa styczność hardcore'u z operą. Coś w rodzaju thrashowej Quadrophenii”. Robert Christgau z The Village Voice stwierdził: „Słucham strony trzeciej dla przyjemności, a strony drugiej dla katharsis”.

Dziedzictwo Choć płyta nie odniosła sukcesu komercyjnego, jej wpływ wykracza poza sferę muzyki undergroundowej. W publikacji dla czasopisma Melody Maker z 1997 roku Dave Grohl nazwał Zen Arcade swoim ulubionym albumemDave Grohl „Rebellious Jukebox”, Melody Maker, 1997. Rok wcześniej, podczas wywiadu z Dave'em Fanningiem dla telewizyjnego show Planet Rock Profiles powiedział: „Ten album jest niesamowity. To tak jakby ktoś pomieszał The Byrds z Black Flag i to po prostu zwaliło mnie z nóg”„Foo Fighters 1996 - Planet Rock Profiles - (Grohl & Goldsmith)”, YouTube. Zespół wywarł również wpływ na takich muzyków jak Kirk Hammett„100 Greatest Artists of Hard Rock”, VH1 (Metallica), Billy Corgan (The Smashing Pumpkins), Krist Novoselic„Husker Du - Where to Start with”, Kerrang! (Nirvana), Andy CairnsAndy Cairns „My top 10 favourite albums: number 7”, Louder Than War (Therapy?), Black Francis„And the Jeremy Lin of Rock and Roll Is...”, The New Yorker (Pixies) oraz Kim Deal (Pixies, The Breeders).

Wyróżnienia Zen Arcade zajął ósme miejsce w corocznym plebiscycie na płytę roku Pazz & Jop tygodnika The Village Voice„The 1984 Pazz & Jop Critics Poll”, The Village Voice, 19 lutego 1985. Robert Christgau udzielił „Turn on the News” nominacji do najlepszego utworu rokuRobert Christgau „The Rise of the Corporate Single”, The Village Voice, 19 lutego 1985. W 1989, magazyn Rolling Stone umieścił płytę na 33. pozycji na liście 100 najlepszych albumów lat osiemdziesiątychMichael Azerrad, Anthony DeCurtis „The 100 Best Albums of the Eighties”. Rolling Stone (565), s. 53, 16 listopada 1989. Czasopismo Spin uznało Zen Arcade za 4. najlepszy album w historii muzyki alternatywnej. Rock and Roll Hall of Fame umieściło „Turn On the News” na liście 500 utworów, które ukształtowały rock„500 songs that shaped rock and roll”, RockHall.com. Zen Arcade został wyróżniony również przez Pitchfork Media, który sklasyfikował go na 32. pozycji na liście 100 najlepszych albumów dekady„Top 100 Albums of the 1980s”, Pitchfork, 20 listopada 2002. Ten sam portal umieścił utwór „Pink Turns to Blue” na liście The Pitchfork 500Scott Plagenhoef, Ryan Schreiber, The Pitchfork 500, listopad 2008, Simon & Schuster, s. 59, . Włoski recenzent Piero Scaruffi uznał Zen Arcade za najlepsze wydawnictwo rokuPiero Scaruffi, „Best Albums Of The Eighties”, 1998.

Lista utworów

Twórcy Hüsker Dü Grant Hart - perkusja, wokal prowadzący i wspierający, instrumenty perkusyjne, pianino w „Chartered Trips”, What's Going On”, „Standing by the Sea” i „Monday Will Never Be The Same” Bob Mould - wokal prowadzący i wspierający, gitara elektryczna, gitara akustyczna, perkusja, pianino w „Chartered Trips”, „One Step at a Time”, „Newest Industry” i „Monday Will Never Be the Same”, gitara basowa w „Turn On the News" Greg Norton - gitara basowa, wokal wspierający, wokal prowadzący w „What's Going On" Gościnnie Dez Cadena - wokal wspierający w „What's Going On"

Pozycje na listach Lista (1985) Pozycja UK Indie Chart (Wielka Brytania)Barry Lazell „Indie Hits 1980-1989”, 1997, Cherry Red Books 11

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Albumy Hüsker Dü Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1984 Kategoria:Albumy SST Records Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Spota