Kultura Montadien – kultura, która wykształciła się na lokalnym podłożu kulturowym o tradycji azylskiej. Niniejsza jednostka kulturowa stanowi lokalny wariant kultury sowterskiej. Nazwa omawianej kultury związana jest z eponimicznym stanowiskiem jaskiniowym Montade znajdującym się w gminie Plan-de-Cuques koło Marsylii odkrytym w 1954 roku przez Maxa Fontonne. Zespół zjawisk kulturowych utożsamianych z kulturą mantadien obejmował swym zasięgiem tereny dolnego Rodanu. Montadien rozwijał się w ciągu 8 tysiąclecia. Zespół inwentarzy kamiennych jest analogiczny do inwentarzy sowterskich. Gospodarka kultury matadieńskiej oparta była na polowaniach na bowidy, konie, dziki, jelenie, zające znaczącą role odgrywało również zbieractwo małży.
Bibliografia Janusz K. Kozłowski, Wielka Historia Świata, t. I Świat przed „rewolucją” neolityczną, Fogra, Kraków 2004. Janusz K. Kozłowski, Archeologia Prahistoryczna, t. I Starsza Epoka Kamienia, Nakładem Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1972. Piotr Kaczanowski, Janusz K. Kozłowski, Wielka Historia Polski, t.1 Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.), Fogra, Kraków 1998. Janusz K. Kozłowski (opracowanie naukowe), Encyklopedia historyczna świata, t. I Prehistoria, Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, Kraków 1999. Bolesław Ginter, Janusz K. Kozłowski, Technika obróbki i typologia wyrobów kamiennych paleolitu, mezolitu i neolitu (wyd. III), PWN, Warszawa 1990. J.Desmond Clark, Prahistoria Afryki, PWN, Warszawa 1978.
Zobacz też kultury paleolitu, prehistoria.
montadien