Johan Ludvig Heiberg (ur. 14 grudnia 1791 w Kopenhadze, zm. 25 sierpnia 1860 w Bonderup na Zelandii) – duński komediopisarz, krytyk literacki i teatralny oraz estetyk.
Syn Petera Andreasa Heiberga i Thomasine Christine Gyllembourg. W Paryżu studiował filozofię. Promował w Danii filozofię Georga Wilhelma Friedricha Hegela i był jednym z pierwszych heglistów w tym kraju. Wykładał filologię na uniwersytecie w Kilonii (1822–25). W Kopenhadze wydawał czasopismo „Kjøbenhavns flyvende Post”/„Interimsblade” (1827–28, 1830, 1834–37), na którego łamach polemizowano ze wczesnym duńskim romantyzmem Oehlenschlägera zapoczątkowanym napisaniem przez niego w 1802 Złotych rogów, zakończonym przyjęciem przez Heiberga heglizmu w 1824. Heiberg zarzucał Oehlenschlägerowi porzucenie romantyzmu na skutek prostoty i klarowności jego twórczości. W latach 1849–56 był dyrektorem teatru w Kopenhadze.
Pisał wodewile, część z nich dla swojej żony Johanne Luise z d. Pätges.
Wybrane utwory (źródło) Proroctwo Tycho Brahego (Tycho Brahes Spaadom; 1819) O wodewilu (Om Vaudevillen; 1826) Kwietniowi głupcy (Aprilsnarrene; 1826) Et Eventyr (1827) Przygoda w ogrodzie Rosenborg (Rosenborg Have; 1827) Wzgórze elfów (Elverhøj; 1828) Dusza po śmierci (En sjæl efter døden; 1840)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Duńscy dramaturdzy Kategoria:Duńscy poeci Kategoria:Duńscy krytycy literaccy Kategoria:Duńscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Dyrektorzy teatrów Kategoria:Estetycy Kategoria:Krytycy teatralni Kategoria:Ludzie urodzeni w Kopenhadze Kategoria:Pisarze związani z Kopenhagą Kategoria:Duńscy wydawcy prasy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Chrystiana Albrechta w Kilonii Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Zmarli w 1860 Kategoria:Młodohegliści