Józef Stanisław Hornowski (ur. 30 lipca 1874 w Warszawie, zm. 9 września 1923 tamże) – polski lekarz, anatomopatolog, profesor zwyczajny nauk medycznych.
thumb|240px|Grób Józefa Hornowskiego thumb|240px|Tablica upamiętniająca prof. Józefa Hornowskiego na Wydziale Lekarskim UW (1925) Życiorys Był synem Józefa Włodzimierza, właściciela Łochowa w powiecie węgrowskim, i Łucji z Dunin-Borkowskich, pamiętnikarkiJózef Stanisław Hornowski w bazie Sejmu Wielkiego. Jego bratem ciotecznym był Medard Downarowicz, dziadkiem zaś – Józef Gabriel Walenty Hornowskiwww.sejm-wielki.pl: Józef Gabriel Walenty Hornowski h. Korczak (odm.) h. Korczak, po kądzieli krewny Cypriana Norwida zwany przez poetę „wujem Józefem”, "Niedziela", Edycja podlaska 35/2002..
Ukończył Gimnazjum Męskie w Lublinie w 1895 roku, i wyjechał do Dorpatu, na Uniwersytecie Dorpackim studiował medycynę pod kierunkiem Augusta Raubera oraz Juliusa Kemela, którego podręcznik zoologii przetłumaczył na język polski. W 1898 przeniósł się do Warszawy i kontynuował naukę na Uniwersytecie Warszawskim, pod kierunkiem Konstantego Uszyńskiego napisał swoją pierwszą pracę Chemotaxis. Za udział w strajku uniwersytetów rosyjskich, który miał miejsce na przełomie 1898 i 1899 został przeniesiony do Wilna, po roku powrócił do Warszawy i na uczelnię. Równocześnie rozpoczął wówczas pracę jako asystent Kazimierza Zielińskiego w Szpitalu Przemienienia Pańskiego, a wkrótce po tym jego felietony medyczne zaczęto publikować w czasopiśmie „Wszechświat”. Podczas studiów uniwersyteckich jego szczególną uwagę zwracała anatomia patologiczna i histopatologia, promotorem jego pracy dyplomowej był Zdzisław Dmochowski. Po ukończeniu studiów w 1900 wyjechał na dwa lata do Berlina, gdzie pod kierunkiem Ludwiga Picka pogłębiał swoją wiedzę z zakresu anatomopatologii. Od 1905 przez rok pełnił funkcję kierownika ambulatorium, pracowni rentgenowskiej i prosektorium w Szpitalu Przemienia Pańskiego. Równocześnie intensywnie pracował naukowo, korzystając z pracowni histologicznej Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, którą kierował Henryk Ferdynand Hoyer, przygotowywał kolejne prace. Tytuł doktora wszech nauk lekarskich zdobył na Uniwersytecie Lwowskim w 1908, gdzie otrzymał etat asystenta w Zakładzie Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Lwowskiego, w 1911 stopień docenta, a w 1914 profesora nadzwyczajnego, został wówczas głównym prosektorem w Zakładzie dla Chorych Umysłowych na Kulparkowie. W 1917 posiadając w dorobku ponad sześćdziesiąt prac naukowych uzyskał tytuł profesora zwyczajnego, dwa lata później powierzono mu kierowanie Katedrą Anatomii Patologicznej Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.
Pełnił funkcje prezesa Towarzystwa Biologicznego i Towarzystwa Lekarskiego, był członkiem Towarzystwa Powszechnych Wykładów Wszechnicy i Politechniki, Akademii Nauk Lekarskich, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Państwowej Rady Zdrowia oraz członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 48-1-13).
18 marca 1925 na Wydziale Lekarskim UW odsłonięto tablicę pamiątkową i popiersie prof. Józefa Hornowskiego.
Przypisy
Bibliografia Polskie rody szlacheckie. Kto jest kim dziś, Warszawa 1990, s. 106. Stanisław Szpilczyński "Józef Hornowski (1874-1923)" Ossolineum 1960
Linki zewnętrzne Prace Józefa Hornowskiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Dorpackiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Józef Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy patolodzy Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 1923