Równocześnie rozpoczął wówczas pracę jako asystent Kazimierza Zielińskiego w Szpitalu Przemienienia Pańskiego, a wkrótce po tym jego felietony medyczne zaczęto publikować w czasopiśmie „Wszechświat”. Podczas studiów uniwersyteckich jego szczególną uwagę zwracała anatomia patologiczna i histopatologia, promotorem jego pracy dyplomowej był Zdzisław Dmochowski. Po ukończeniu studiów w 1900 wyjechał na dwa lata do Berlina, gdzie pod kierunkiem Ludwiga Picka pogłębiał swoją wiedzę z zakresu anatomopatologii. Od 1905 przez rok pełnił funkcję kierownika ambulatorium, pracowni rentgenowskiej i prosektorium w Szpitalu Przemienia Pańskiego. Równocześnie intensywnie pracował naukowo, korzystając z pracowni histologicznej Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, którą kierował Henryk Ferdynand Hoyer, przygotowywał kolejne prace. Tytuł doktora wszech nauk lekarskich zdobył na Uniwersytecie Lwowskim w 1908, gdzie otrzymał etat asystenta w Zakładzie Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Lwowskiego, w 1911 stopień docenta, a w 1914 profesora nadzwyczajnego, został wówczas głównym prosektorem w Zakładzie dla Chorych Umysłowych na Kulparkowie.