thumb|Józef Piłsudski po powrocie z Wilna 21 marca 1935. Pierwszy z prawej minister komunikacji Michał Butkiewicz. Ostatnie znane zdjęcie Marszałka. thumb|Grób Michała Butkiewicza na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie przed renowacją Michał Butkiewicz (ur. 29 września 1886 w Grajewie, zm. 7 października 1974 w Warszawie) – polski inżynier, kolejarz, działacz państwowy II Rzeczypospolitej.

Życiorys Syn Adolfa i Anny z Domalewskich. Edukację rozpoczął w ośmioklasowym gimnazjum, które w wyniku bojkotu rosyjskich szkół w Królestwie Polskim opuścił w ostatniej klasie w 1905 r. W trakcie nauki gimnazjalnej należał do tajnego kółka samokształceniowego zrzeszającego młodzież polską. Następnie znalazł się w Zdołbunowie na Wołyniu, gdzie organizował tajne szkoły polskie i działał na rzecz uświadamiania młodzieży polskiej. W 1906 r. w Petersburgu zdał egzamin maturalny jako ekstern. Studia wyższe rozpoczął na Politechnice Kijowskiej, gdzie angażował się w działalność organizacji postępowo-demokratycznych, należąc m.in. do „Bratniej Pomocy”. Uzyskał tytuł inżyniera. Po studiach rozpoczął pracę na Kolei Władykaukaskiej. Po kilku latach otrzymał awans na kierownika ruchu działu towarowego w dyrekcji w Rostowie nad Donem. Tu wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej.

II Rzeczpospolita Po powrocie do Polski, od 1 listopada 1918 r. podjął pracę w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Radomiu na stanowisku dyrektora ruchu. Następnie od 1 lipca 1926 r. został przeniesiony na takie samo stanowisko do Warszawy. W 1931 r. został naczelnikiem Wydziału Eksploatacyjnego Dyrekcji Kolei Państwowych w Warszawie, a następnie dyrektorem Kolei Państwowych w Radomiu.

6 września 1932 Prezydent RP mianował go kierownikiem Ministerstwa Komunikacji. w rządzie Aleksandra Prystora. Jednakże stanowisko objął dopiero 10 maja 1933 r. w rządzie Janusza Jędrzejewicza. Butkiewicz funkcję ministra komunikacji sprawował także w rządach: Leona Kozłowskiego, Walerego Sławka, Mariana Zyndram-Kościałkowskiego.

Głównym zadaniem była unifikacja zarządzania transportem. W wyniku likwidacji Ministerstwa Robót Publicznych, cały transport śródlądowego został podporządkowany ministerstwu kierowanemu przez Butkiewicza. Jednakże procesu centralizacji nie rozłożył równomiernie. Ministerstwo posiadało bowiem nieograniczoną wprost władzę nad kolejami przy stosunkowo niewielkiej możliwości oddziaływania na transport lotniczy skupiony w Polskich Liniach Lotniczych „LOT”. Było to konsekwencją braku zabiegów w tej kwestii ze strony Butkiewicza, który również nie dążył do podporządkowania Ministerstwu Komunikacji transportu morskiego, pozostającego w kompetencji Ministerstwa Przemysłu i Handlu. Za rządów Butkiewicza w ministerstwie, na Kujawach wybudowano nowe linie kolejowe, łącząc były zabór pruski z resztą kraju. Oprócz tego oddano do użytku linie kolejowe Warszawa-Radom i Miechów-Kraków. W 1934 r., po największej w XX w. powodzi, w ministerstwie opracowano program robót obejmujący regulację Wisły wraz z budową zbiorników i elektrowni wodnych w jej górnym dorzeczu oraz przebudowę Kanału Królewskiego, budowę Kanału Kamiennego i na odcinku Warta-Gopło. Pracę w ministerstwie zakończył 16 listopada 1936 r. Następnie został dyrektorem tramwajów w Zarządzie Miejskim Warszawy. Stanowisko to zajmował do 6 września 1939 r.

W latach II Rzeczypospolitej był m.in. członkiem Rady Głównej Ligi, czy członkiem rady głównej Towarzystwa Rozwoju Ziem WschodnichRocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 210..

Dalsze jego losy są nieznane.

Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 85-3-23). mały|Grób Michała Butkiewicza po renowacji (2023) W 2022 r. Fundacja „Stare Powązki” na zlecenie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, w ramach projektu odrestaurowywania grobów ministrów II RP, odnowiła miejsce pochówku Butkiewicza.

Okresy pełnienia funkcji kierownika i ministra komunikacji kierownik

6.09.1932-9.05.1933 p.o. 9-10.05.1933

minister

10.05.1933 - 13.051934 p.o. 13-15.05.1934 15.05.1934 - 28.03.1935, 28.03 - 12.10.1935 p.o. 12-13.10.1935 13.10.1935 - 14.01.1936

Życie prywatne Od 29 marca 1914 r. jego żoną była Zofia Egierska.

Ordery i odznaczenia Wielka Wstęga Orderu Odrodzenia Polski (14 stycznia 1936) „za wybitne zasługi dla Państwa”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644 „za zasługi przy organizacji i usprawnieniu służby eksploatacyjnej w Dyrekcji Kolei Państwowych w Radomiu”. Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości (6 czerwca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Złota Odznaka Zasługi K.P.W. (1934) Order Krzyża Orła I klasy (Estonia, 1934)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Kijowskiego Państwowego Instytutu Politechnicznego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich Kategoria:Ludzie urodzeni w Grajewie Kategoria:Ministrowie komunikacji II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Wielką Wstęgą Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Krzyża Orła Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy ministrowie transportu Kategoria:Polscy pracownicy kolejowi Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1974