Adam Falkiewicz (ur. 4 stycznia 1980 w Warszawie, zm. 21 maja 2007 tamże) – polski kompozytor.
Nauka i praca Pierwsze lekcje kompozycji pobierał prywatnie w latach 1996–1999 u Włodzimierza Kotońskiego. Był absolwentem Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia. W latach 1999–2003 studiował kompozycję w Królewskim Konserwatorium w Hadze (Holandia) m.in. u takich profesorów jak Louis Andriessen, Diderik Wagenaar i Gilius van Bergejk. W latach 2002–2003 był stażystą w Institut de Recherche et Coordination Acoustique/Musique przy Centrum Pompidou w ParyżuDaniel Cichy, Glissando 2004. Nota biograficzna pod wywiadem z A. Falkiewiczem..
W 2001 współuczestniczył wraz z Luciano Berio i Louisem Andriessenem w projekcie bachowskim Unii Europejskiej realizując zamówienie na utwór oparty na Die Kunst der Fuge. Rok później brał udział w kursach kompozytorskich we Francji, gdzie jego wykładowcami byli Brian Ferneyhough oraz Jonathan Harvey. W sezonie 2003/2004 był artystą rezydentem Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie.
Popełnił samobójstwo.
Wykonania Jeszcze za życia jego utwory wykonywane były w Polsce, Francji, Holandii, Niemczech, na Węgrzech, w Wielkiej Brytanii, Włoszech oraz w Stanach Zjednoczonych przez takie zespoły, jak Nieuw Ensemble, Marten Altena Ensemble, Orkiestra Muzyki Nowej oraz Radiową Orkiestrę Symfoniczną w WarszawiePolskie Centrum Informacji Muzycznej.
Współpraca artystyczna Jako muzyk współpracował także z innymi artystami. Między innymi z Lukasem Gloorem i Bożenną Biskupską, tworząc muzykę do ich instalacji i performance'ów. A także z Mają Kleczewską, Michałem Kotańskim oraz Krzysztofem Warlikowskim będąc autorem muzyki do ich filmów i sztuk teatralnych.
Ważniejsze nagrody i wyróżnienia 1994 – III nagroda na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim im. Andrzeja Krzanowskiego za Fuoco na klarnet i organy (1994); 1995 – I nagroda na Konkursie Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda za Kwintet dęty (1995); 1996 – I nagroda na Konkursie Kompozytorskim im. Adama Didura za Salve Regina na sopran i orkiestrę kameralną (1996); 1997 – I nagroda na Konkursie Kompozytorskim im. Ryszarda Bukowskiego za Sorrapis na orkiestrę (1996); 1999 – wyróżnienie na Konkursie Kompozytorskim im. Andrzeja Panufnika za I Lock My Door upon Myself na 15 instrumentów smyczkowych (1999). 2000 – jego utwór Manitou na dwa flety poprzeczne, dwa flety proste i dwa fortepiany (1999) znalazł się w finale międzynarodowego konkursu dla kompozytorów młodej generacji Gaudeamus Music Week w Amsterdamie.
Ważniejsze kompozycje Fuoco – na klarnet i organy (1994) The Deep of the Wood – na klarnet i żywą elektronikę (1994) I Lock My Door Upon Myself – na 15 instrumentów smyczkowych (1999) Hypnos – utwór radiowy na taśmę (1999) Manitou – na dwa flety traverso, dwa flety współczesne i dwa fortepiany (1999) Counterpoint Seven – na orkiestrę i live electronics (2001) Schwarz Weiss Grau – na video i taśmę kwadrofoniczną (2001) Spatial Counterpoint – dla trzydziestu wykonawców (2001) Canto to Ezra Pound – na orkiestrę kameralną i taśmę kwadrofoniczną (ADAT) (2002) Trois Chants d’une Anomalie – Chant I – na tenor, obój, gitarę, harfę, skrzypce i wiolonczelę (2002) Altitude 4810 – na taśmę kwadrofoniczną (2003) ESH – na klarnet, puzon i wiolonczelę (2004) Why am I talking to myself, is it the only alternative for being silent? – na skrzypce, klarnet, perkusję i fortepian preparowany (2004/2005) Pieśni Admeta – na kontratenor, klarnet, puzon i wiolonczelę (2005)
Informacje dodatkowe 1 lipca 2007 w Akademii Muzycznej w Warszawie, z inicjatywy Związku Kompozytorów Polskich, odbył się pośmiertny koncert upamiętniający sylwetkę tego kompozytora.
Przypisy
Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Urodzeni w 1980 Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Stypendyści Funduszu Zdolni Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy samobójcy