Tytios (gr. Τιτυό Tityó, łac. Titios) – jeden z gigantów w mitologii greckiej.
Był synem Zeusa i Elary albo Gai. Był ojcem Europy. W pozycji leżącej jego ciało zajmowało 9 akrów ziemi. Mieszkał na Eubei.
Został zastrzelony z łuku przez Apolla i Artemidę, gdy chciał zgwałcić ich matkę, Leto. Według innych wersji zginął od pioruna Zeusa i został strącony do Tartaru, gdzie dwa sępy wyszarpują mu wciąż odrastającą wątrobę, siedzibę pożądania. Natomiast inne podania podają, iż leżał wówczas rozciągnięty na ziemi.
„Widziałem i Tityosa, syna Gai świętej - Zalegał dziewięć stajań leżąc rozciągnięty. Dwa sępy, jeden z prawej strony, drugi z lewej, Choć ich spędzał, spod skóry darły z niego trzewy. Kara za Leto, Zeusa boską nałożnicę, Którą on znieważył...”
(Homer, „Odyseja” pieśń XI, wersy 591-596, przeł. Lucjan Siemieński)Źródło cytatu: „Mitologia grecka i rzymska” - Katarzyna Marciniak
Przypisy
Bibliografia Kopaliński W., Tytios, w: Słownik mitów i kultury tradycji, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987, Parandowski J., Mitologia, Wierzenia i podania Greków i Rzymian, Wyd. Puls, Londyn 1992,
Kategoria:Giganci w mitologii greckiej