right|200px|thumb|Tablica ku czci Bernharda Grzimka w Nysie Bernhard Klemens Maria Grzimek (ur. 24 kwietnia 1909 w Nysie, zm. 13 marca 1987 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki lekarz weterynarii, zoolog, założyciel Narodowego Parku Serengeti, wyróżniony w 1960 Oscarem za film dokumentalny o Serengeti. Był to pierwszy niemiecki film, który uzyskał tę nagrodę. Odbył liczne podróże przyrodnicze, głównie do Australii i Afryki.
Życie Urodził się w Nysie w budynku przy obecnej ul. Wrocławskiej 24/25Przechadzka śladami Bernharda Grzimka nysa.naszemiasto.pl. Ojciec, adwokat i notariusz pochodzący ze Zwiastowic koło Prudnika, osierocił go w wieku trzech lat i wychowała go matka Margarete. Ukończył w 1928 nyskie liceum, po czym podjął studia weterynaryjne w Lipsku, kontynuując je od drugiego semestru w Berlinie, gdzie uzyskał doktorat w 1933. Po studiach pracował w swoim zawodzie w ministerstwie rolnictwa i innych ministerstwach związanych z rolnictwem, gdzie opracował metodę przechowywania jaj, która znacznie zmniejszyła ich psucie.
W czasie II wojny światowej służył w Wehrmachcie, nie pełniąc jednak służby frontowej. Prowadził badania nad zoopsychologią, między innymi w Stadninie Koni Janów Podlaski. W czasie II wojny światowej wielokrotnie ukrywał Żydów. Od 1 maja 1945 dyrektor ogrodu zoologicznego we Frankfurcie nad Menem, który odbudował ze zniszczeń wojennych. Zoo tym kierował do 1974. Jednocześnie prowadził szeroką działalność popularyzatorską i skierowaną na ochronę przyrody. Napisał kilkadziesiąt książek o tej tematyce, zrealizował kilka filmów i prowadził stały program telewizyjny. Jego książki miały wiele wydań także w przekładach. mały|197x197px|Grób Bernharda i Michaela Grzimków w Ngorongoro. Był zaangażowany w ochronę Parku Narodowego Serengeti, pełnił funkcje kuratora parków narodowych w Ugandzie i Tanzanii.
Bernhard Grzimek miał trzech synów, w tym jednego adoptowanego. Jego drugi syn Michael Grzimek, również zoolog, był najbliższym współpracownikiem ojca; zginął w 1959 w wypadku lotniczym w kraterze Ngorongoro, podczas kręcenia filmu nagrodzonego później Oscarem. Pochowany został na terenie rezerwatu. Bernhard Grzimek ożenił się po latach z wdową po synu i adoptował swoje wnuki. Gdy zmarł, został pochowany również w rezerwacie Ngorongoro w Tanzanii, w jednym grobie z synem.
Odznaczony Wielkim Niemieckim Krzyżem Zasług, doktor honoris causa Uniwersytetu Berlińskiego. Uhonorowany znaczkiem wydanym przez Pocztę Niemiecką w 2009.
W 2008 na ścianie budynku rektoratu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie przy ul. Armii Krajowej 7, odsłonięto tablicę upamiętniającą Bernharda Grzimka.
Dzieła Grzimka Filmy 1956: Kein Platz für wilde Tiere 1959: Serengeti darf nicht sterben (film nagrodzony Oskarem) 1956–1980: Ein Platz für Tiere (Fernsehreihe der ARD; bis 1987 gekürzte Neubearbeitungen)
Książki i inne publikacje 1933: Das Arteriensystem des Halses und Kopfes, der Vorder- und Hintergliedmaße von Gallus domesticus. Doktorat, Humboldt-Universität Berlin. 1933: Das kleine Geflügelbuch. Deutscher Verlag, Berlin. 1933: Geflügel richtig füttern 1934: Das Eierbuch 1936: Handbuch für Geflügelkrankheiten, später als Neuauflage unter dem Titel: Krankes Geflügel 1941: Wir Tiere sind ja gar nicht so! Franckh’sche Verlagshandlung 1943: Unsere Brüder mit den Krallen 1943: Wolf Dschingis: Neue Erlebnisse, Erkenntnisse und Versuche mit Tieren. Franckh’sche Verlagshandlung. 1949: Die Elefantenschule 1951: Affen im Haus und andere Tierberichte, Franckh’sche Verlagshandlung 1952: Flug ins Schimpansenland: Reise durch ein Stück Afrika von heute, Franckh’sche Verlagshandlung 1954: Kein Platz für wilde Tiere 1956: 20 Tiere und ein Mensch 1956: Thulo aus Frankfurt Rund um die Giraffe, Franckh’sche Verlagshandlung 1959: Serengeti darf nicht sterben (über die Arbeit am Film) 1962: Auch Nashörner gehören allen Menschen 1962: Das Tierhaus in den Bergen, Jugendbuch 1963: Wir lebten mit den Baule. Flug ins Schimpansenland, Ullstein Taschenbuch (Neuausgabe des Buches von 1952) 1965: Wildes Tier, weißer Mann 1966: Mit Grzimek durch Australien 1967: Grzimeks Tierleben 1969: Grzimek unter Afrikas Tieren: Erlebnisse, Beobachtungen, Forschungsergebnisse 1974: Auf den Mensch gekommen: Erfahrungen mit Leuten 1975: 20 Tiere und ein Mensch (DDR Lizenzausgabe erschienen beim Henschelverlag Berlin) 1977: Und immer wieder Pferde. Kindler 1979: Vom Grizzlybär zur Brillenschlange: Ein Naturschützer berichtet aus vier Erdteilen, Kindler 1980: Einsatz für Afrika: Neue Erlebnisse mit Wildtieren, Kindler 1984: Tiere, mein Leben: Erlebnisse und Forschungen aus fünf Jahrzehnten, Harnack 1987-89: Grzimeks Enzyklopädie der Säugetiere (Herausgeber) 2009: Mein Leben.
Prace Grzimka wydane w języku polskim Nie ma miejsca dla dzikich zwierząt, Warszawa 1964 Serengeti nie może umrzeć: 367000 zwierząt szuka swego państwa, Nasza Księgarnia, Warszawa 1968 Dwadzieścia zwierząt i jeden człowiek, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965 Z kamerą przez Australię, Wiedza Powszechna, Warszawa 1970 Tropiliśmy słonia Tiemoco, Nasza Księgarnia, Warszawa 1972
Przypisy
Bibliografia
Mirosław Syniawa, 2007: Bernhard Grzimek. Przyroda Górnego Śląska, nr 47, s. 14-15.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Nysie Kategoria:Niemieccy lekarze weterynarii Kategoria:Niemieccy zoolodzy Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Laureaci Oscara za najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1987