Język st’át’imcets (wymawiaj: //; ang. Lillooet) – język z rodziny salisz używany przed kolonizacją na terenach Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie przez Indian z plemienia St'at'imc. Obecnie jako ojczystym posługuje się nim jedynie 200 osób. Istnieją dwa dialekty: dolny (St’aá’imcets) i górny (Lil'wat7úlmec).
Alfabet Fonem Ortografia Fonem Ortografia Samogłoski // i // ii // u // o // e // v // a // ao Spółgłoski // p // m // p̓ // m̓ // t // n // t’ // n̓ // ts // lh // ts̲ // z // ts̓ // z̓ // k // r // kw // w // k̓ // r̓ // k̓w // w̓ // q // g // qw // gw // q̓ // g̓ // q̓w // g̓w // 7 // h // s // y // s̱ // y̓ // c // l // cw // ḻ // x // l’ // xw //
Struktura Cechami charakterystycznymi tego języka są: Gramatyczna reduplikacja i tryplikacja, na początku, na końcu lub wewnątrz wyrazu fonemiczna welaryzacja harmonia faryngalna – w danym wyrazie mogą wystąpić tylko spółgłoski welaryzowane albo tylko spółgłoski bez welaryzacji.
Reduplikacja może być użyta do wyrażenia: liczby mnogiej: sráp 'drzewo' → srepráp 'drzewa' kontynuacji czynności: stálhlec 'stać' → státalhlec 'wciąż stać' zdrobnienia: sqáxa7 'pies' → sqéqxa7 'szczeniak' intensywności: lhésp 'zasypać' → lhéslhsep 'całkiem zasypać'
St’át’imcets Kategoria:Języki zagrożone w Kanadzie