Spółgłoska boczna półotwarta podniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego. W systemie IPA oznaczana jest symbolem [] (odwróconą literą y), a w X-SAMPA symbolem [L].
Artykulacja powietrze jest wydychane z płuc — jest to spółgłoska płucna egresywna podniebienie miękkie i języczek blokują wejście do nosa — jest to spółgłoska ustna środkowa część języka dotyka podniebienia twardego — jest to spółgłoska podniebienna czubek języka przylega ściśle do dziąseł, ale wydychane powietrze przepływa po bokach języka — jest to spółgłoska boczna powietrze przepływa przez jamę ustną bez turbulencji — jest to spółgłoska półotwarta więzadła głosowe drżą - jest to zasadniczo spółgłoska dźwięczna, choć wariant bezdźwięczny może się pojawiać w otoczeniu spółgłosek bezdźwięcznych, np. w wyrazie myślcie.
Występowanie Język włoski ʎ̝ W języku włoskim, spółgłoska /ʎ/ jest realizowana jako spółgłoska dziąsłowo-podniebienna i może być oznaczana symbolem [ʎ̝]. W wielu akcentach języka włoskiego jest ona również spółgłoską szczelinową, która nie posiada specjalnego symbolu w notacji IPA. W nagłosie, spółgłoska /ʎ/ jest zawsze krótka, a w śródgłosie zawsze długa. Dodatkowo w języku włoskim spółgłoska /ʎ/ kontrastuje z inną spółgłoską boczną, mianowicie /l/. Parą minimalną są dla przykładu wyrazy paglia /ˈpaʎːa/ oraz palla /ˈpalːa/.
W ortografii języka włoskiego, fonem ten symbolizuje trójznak gli.
Przykłady w języku ajmara: llaki , „smutny” w języku hiszpańskim: lluvia , „deszcz” w języku katalońskim: lluna , „Księżyc” w języku keczua: allin , „dobry” w języku macedońskim: љубов , „miłość” w języku nowogreckim: λιακάδα , „światło słońca” w języku portugalskim: olho , „oko” w języku serbskochorwackim: odijeljen [], „rozdzielony” w języku słowackim: roľa , „rola” w języku włoskim: paglia , „słoma”
Przypisy
Bibliografia
boczna półotwarta podniebienna