Niemiecki kuc wierzchowy (, DRP) – rasa konia z rodzajów kuców, wywodząca się częściowo od angielskiego . Zasadniczo jest małym koniem gorącokrwistym. Niektórzy () uważają, że nie jest to jednolita rasa, lecz typ kuca, którego hodowla koncentruje się głównie na cechach przydatnych do sportowego jeździectwa uważa, że pod nazwą „niemiecki kuc wierzchowy” klasyfikuje się wszystkie osobniki powstałe w wyniku krzyżowania różnych ras kuców oraz krzyżowania kuców z ogierami koni dużych ras, takimi jak araby czy konie pełnej krwi angielskiej..

Konie tej rasy używane są głównie do ujeżdżenia, skoków przez przeszkody, WKKW oraz jako konie dla dzieci i młodzieży.

Opis Rasa ta jest przeznaczona do wszechstronnego wykorzystania w jeździectwie. Konie tej rasy odznaczają się łagodnym charakterem, łatwością w obsłudze, chęcią do wykonywania zadań oraz niezawodnością i psychiczną równowagą. Niemieckie kuce wierzchowe znajdują zastosowanie zarówno w sporcie, jak i w rekreacji.

Historia thumb|250px|Klacz ze źrebakiem W latach 60. XX wieku jeździectwo w Niemczech zyskiwało na popularności, co zwiększyło zapotrzebowanie na większe kuce sportowe, odpowiednie dla dzieci. Niemieckie kuce wierzchowe powstały na bazie rodzimych kuców oraz przywiezionych do Niemiec brytyjskich ras kuców, a hodowlę tej rasy rozpoczęto około 1975 roku poprzez krzyżowanie dzikich koni z Dülmen z końmi arabskimi, angloarabami, końmi pełnej krwi angielskiej, oraz w mniejszym stopniu, z rasami gorącokrwistymi i kucami walijskimi. Celem było uzyskanie odpowiednika brytyjskiego riding pony, przydatnego również w sporcie. W Niemczech szybko wyhodowano kuca wierzchowego odnoszącego liczne sukcesy, który jest chętnie importowany do Polski.

Od 1975 roku hodowla niemieckich kuców wierzchowych rozwijała się dynamicznie, a rywalizacja obejmująca pokazy, wyścigi, próby skoków, ujeżdżenie i WKKW zyskała szczególną popularność w Nadrenii-Westfalii, Dolna Saksonia, Hanowerze oraz Szlezwik-Holsztyn.

Od końca lat 70. XX wieku niemieckie kuce wierzchowe regularnie uczestniczą w zawodach sportowych, zdobywając nagrody i uznanie w rywalizacji krajowej i międzynarodowej.

Pokrój Niemiecki kuc wierzchowy cechuje się elegancką, harmonijną sylwetką o proporcjach typowych dla konia sportowego oraz wyrazistą, szlachetną głową.

Umaszczenie Ze względu na zróżnicowane rodowody, kuc ten może występować w różnych maściach, przy czym najczęściej spotykane są gniade, kasztanowate, kare i siwe. Dopuszczane są wszystkie umaszczenia.

Hodowle Hodowle prowadzone są w północno-zachodnich Niemczech, w tym Nadrenii-Westfalii, Dolnej Saksonii, Szlezwiku-Holsztynie. Hodowlę prowadzą liczne związki hodowlane zrzeszone w (FN), a od 2004 roku funkcjonuje wspólna dla tej grupy koni.

Hodowla tej rasy stała się w Niemczech na tyle popularna, że pod względem liczebności ustępuje jedynie hodowli haflingerów. Kuce te są bardziej podobne do „dużych" koni niż np. haflingery czy fiordy i różnią się od sportowych koni gorącokrwistych głównie wzrostem. Jednak ze względu na osiągnięcia sportowe i wysoki stopień uszlachetnienia, są one uważane za wrażliwe i nieodpowiednie dla początkujących jeźdźców.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kuce