Polowanie na muchy – polski film komediowy z 1969 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy. Adaptacja opowiadania Janusza Głowackiego. Zdjęcia kręcono w Warszawie (m.in. Pałac Kultury i Nauki - księgarnia ORPAN, Uniwersytet Warszawski).
Fabuła Bohaterem filmu jest skromny pracownik księgarni i niedoszły absolwent rusycystyki, Włodek. Mężczyzna ten czuje się w domu całkowicie zdominowany przez swoją żonę i teściową. Nie mogąc tego znieść, pewnego dnia, pod pretekstem kupna papierosów, wychodzi z domu, chcąc go opuścić na zawsze. Przypadkowo poznaje młodą studentkę polonistyki Irenę, z którą nawiązuje romans. Irena jest przekonana, że jej ukochany ma wybitne zdolności i powinien zrobić wielką karierę. Niemal wbrew jego woli usiłuje wylansować go na tłumacza, a nawet na pisarza. Jej wysiłki są jednak daremne.
Film jest satyrą na postępujące zmiany w społeczeństwie, w którym kobiety stają się coraz bardziej władcze i energiczne, a mężczyźni coraz bardziej przez nie tłamszeni, pozbawieni własnej woli i godności.
Obsada Zygmunt Malanowicz − Włodek Małgorzata Braunek − Irena, kochanka Włodka Hanna Skarżanka − Włada, teściowa Włodka Ewa Skarżanka − Hanka, żona Włodka Józef Pieracki − teść Włodka Daniel Olbrychski − rzeźbiarz Irena Dziedzic − redaktorka Leszek Drogosz − milicjant Ryszard Pracz − kapitan wręczający puchar Włodkowi Ryszard Pietruski − właściciel szklarni w Nieporęcie Wanda Stanisławska-Lothe
Przypisy
Linki zewnętrzne
"Polowanie na muchy" na stronach reżysera
Kategoria:Polskie adaptacje filmowe Kategoria:Polskie filmy satyryczne Kategoria:Polskie filmy z 1969 roku Kategoria:Filmy kręcone w Warszawie Kategoria:Filmy w reżyserii Andrzeja Wajdy