Bażant diamentowy (Chrysolophus amherstiae) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae) występujący w południowych Chinach i północno-wschodniej Mjanmie, sztucznie sprowadzony także do Wielkiej Brytanii. Nie wyróżnia się podgatunków.

Angielska nazwa bażanta diamentowego – Lady Amherst’s Pheasant – odnosi się do hrabiny Sarah, żony Williama Amhersta, gubernatora generalnego Indii. William Amherst odpowiedzialny był za przysłanie tych ptaków do Londynu na początku XIX w.

Morfologia Wygląd Występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec ma zieloną głowę, z czerwoną plamą na czubku, otoczoną biało-czarną kryzą. Grzbiet zielony, skrzydła niebieskie, kuper żółto-czerwony, ogon czarno-biały. Samica jest mniejsza i o wiele mniej okazała, ubarwiona maskująco, brązowo-czarno.

Średnie wymiary długość ciała: samiec 130–173 cm (w tym ogon 83–115 cm), samica 66–68 cm (w tym ogon 28–37 cm) rozpiętość skrzydeł: 70–85 cm Masa ciała samiec 675–850 g, samica 624–804 g

Zasięg występowania Zasiedla południowe Chiny (skrajnie południowo-wschodni Tybecie oraz od zachodniej części prowincji Syczuan na południe po Junnan i zachodnią Kuejczou) i północno-wschodnią Mjanmę. Został introdukowany w niektórych częściach Wielkiej Brytanii, w których przyjął się i gniazduje. W USA obserwowane są półdzikie osobniki zbiegłe z niewoli.

Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego wymienia go na liście gatunków stwierdzonych w Polsce, lecz nie zaliczonych do awifauny krajowej (kategoria E w klasyfikacji AERC – pojaw nienaturalny).

Ekologia Biotop Bażant diamentowy zasiedla lasy i zarośla bambusów.

Tryb życia Żyje w stadach. Zjada bezkręgowce i pędy bambusa.

Rozmnażanie Zazwyczaj okres lęgowy rozpoczyna się w maju. Zniesienie liczy 6–12 jaj, które wysiadywane są przez 23–24 dni. Dojrzałość płciową uzyskuje w drugim roku życia.

Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje bażanta diamentowego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 2000 roku; wcześniej miał status „bliski zagrożenia” (NT – Near Threatened). Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy z powodu postępującego niszczenia i fragmentacji siedlisk oraz niezrównoważonego poziomu polowań dla mięsa.

Zobacz też ptaki obserwowane w Polsce, lecz nie zaliczone do polskiej awifauny

Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:

Linki zewnętrzne

Kategoria:Kurowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki ozdobne Kategoria:Fauna Chińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Fauna Mjanmy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1829 roku