Actio confessoria – powództwo konfesoryjne, w prawie rzymskim skarga służąca ochronie służebności (servitutes). W prawie przedjustyniańskim określana była jako vindicatio servitutis. Od kodyfikacji justyniańskiej stała się jedynym sposobem ochrony wszystkich służebności (osobistych i gruntowych).
Charakterystyka powództwa Powództwo miało charakter rzeczowy. Przysługiwało osobie uprawnionej do korzystania z rzeczy obciążonej służebnością. Pozwanym mogła być osoba zaprzeczająca istnieniu służebności lub uniemożliwiająca jej wykonywanie.
Służebności na gruntach prowincjonalnych chroniono odpowiednimi actiones utiles.
Bibliografia Marek Kuryłowicz, Adam Wiliński "Rzymskie prawo prywatne" Kraków 1999 Władysław Rozwadowski "Prawo rzymskie" Wydanie II. Poznań 1992
Kategoria:Actiones