Jan Józef Borysewicz, ps. Jan Bo (ur. 17 kwietnia 1955 we Wrocławiu) – polski wokalista, multiinstrumentalista, kompozytor, autor tekstów piosenek i producent muzyczny. Jeden z najpopularniejszych polskich gitarzystów rockowych.
Lider i współzałożyciel zespołu Lady Pank. Autor solowego projektu Jan Bo. Grał także z innymi wykonawcami, m.in. z Grzegorzem Ciechowskim, Jackiem Skubikowskim, Urszulą i Ewą Bem. Twórca warsztatów muzycznych Fundacja Akademia Jana Borysewicza i współtwórca Festiwalu Jana Borysewicza.
Życiorys thumb|Jan Borysewicz na scenie we Wrocławiu (2006) thumb|Artysta w Salonie Empik Junior w Warszawie (2008) thumb|Leszek Cichoński i Jan Borysewicz (z prawej), Gitarowy Rekord Guinnessa (2022) thumb|Jan Borysewicz z Ewą Bem, Sopot Top of The Top Festival (2022) thumb|Podczas koncertu Lady Pank na Varsonaliach w Warszawie (2024) Dzieciństwo Urodził się we Wrocławiu, a dorastał na wrocławskim Sępolnie.. Ma starszą o trzy lata siostrę Halinę i miał starszego o dwa lata brata Andrzeja. Początkowo planował zostać perkusistą, jak jego ojciec – Michał Borysewicz (zm. 1990 w wieku 62 lat wskutek rozległego zawału serca.), który amatorsko grał na perkusji w zespole jazzowym, a ponadto ukończył szkołę teatralną. W wieku 14 lat uczestniczył w perkusyjnych warsztatach muzycznych w Chodzieży, które prowadził Janusz Stefański.
Gdy miał 13 lat, jego matka zachorowała na stwardnienie rozsiane. W wieku 16 lat podjął pracę zarobkową w charakterze malarza pokojowego, aby wesprzeć rodzinę finansowo.. Pracował także w drukarni.
Grą na gitarze zainteresował go brat Andrzej, który nauczył go akordów utworu „Dom wschodzącego słońca”. Naukę gry kontynuował pod okiem Mariana Koniecznego w Domu Kultury na Sępolnie. Jednocześnie trenował boks w Gwardii Wrocław.
Kariera zawodowa Gdy miał 17 lat, podczas jednego występów we wrocławskim domu kultury został dostrzeżony przez Jacka Barana, ówczesnego wokalistę zespołu Nurt, który zaproponował mu wspólny koncert. Z Nurtem wystąpił w 1972, jednorazowo zastępując Aleksandra Mrożka; zagrał bez wcześniejszej próby. W tym czasie doskonalił swoją grę pod okiem Jerzego Kaczmarka.. Wyjechał do NRD, gdzie przez kolejne osiem lub dziewięć miesięcy koncertował z duetem Katja & Roman założonym przez Romana Runowicza. Po jednym z koncertów został dostrzeżony przez bluesmana Alexisa Kornera, który zaoferował mu 10 występów w Niemczech i Wielkiej Brytanii, jednak Borysewicz odmówił, nie będąc pewnym swoich umiejętności. Następnie grał w big-bitowej grupie Pakt z Jackiem Krzaklewskim (późniejszym gitarzystą Perfectu). W 1974 został gitarzystą Super Paktu (zespołu powstałego w wyniku przekształcenia grupy Pakt), w którym grał m.in. z Andrzejem Pluszczem.
W latach 1975–1977 grał w zespole Ireneusza Dudka Apokalipsa. Po dwóch latach grania w zespole otrzymał propozycję dołączenia do Budki Suflera, której został gitarzystą w 1978.. Z zespołem koncertował po Polsce, Holandii i Niemczech Zachodnich. Wziął udział w nagraniu albumów studyjnch: Na brzegu światła, Ona przyszła prosto z chmur, Za ostatni grosz i skomponował dla grupy utwory: „Nie wierz nigdy kobiecie”., „Nie ma końca tej podróży” i „Bez satysfakcji”.. Piosenki zwiastowały przyszły styl Lady Pank, którego koncepcja rodziła się podczas ostatnich miesięcy gry Borysewicza w Budce. O ile „Nie wierz nigdy kobiecie” okazał się być jednym z największych przebojów zespołu, grupa z rezerwą podeszła do pozostałych kompozycji Borysewicza – utwór „Bez satysfakcji” został umieszczony na stronie B jednego z singlii 7" zespołu, zaś „Nie ma końca tej podróży” początkowo został odrzucony przez grupę (ukazał się dopiero na reedycji albumu Za ostatni grosz w 1995 na płycie CD), co stało się zarzewiem konfliktu, po którym Borysewicz opuścił zespół, a wraz z nim Andrzej Mogielnicki, autor tekstów. Jeszcze w okresie współpracy z Budką, w 1979 odbył trasę koncertową po ZSRR z Tadeuszem Nalepą i jego zespołem Breakout. Zaraz po odejściu z Budki Suflera dostał propozycję dołączenia do zespołu Perfect, ale ją odrzucił, bo zamierzał założyć własny zespół.
W grudniu 1981 podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej nagrał piosenkę „Mała Lady Punk”, w której zaśpiewał i zagrał na gitarze.. Utwór stał się przebojem radiowym i sprowokował Borysewicza do uformowania zespołu. W 1982, za namową Mogielnickiego, obsadził Janusza Panasewicza jako wokalistę w formowanej przez siebie kapeli. Pozostałych muzyków sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego, a skład formacji kompletował przez rok. Ostatecznie uformował zespół Lady Pank (nazwę zainspirował tytuł piosenki „Mała Lady Punk”), z którym w 1983 wydał pierwszy album, nazwany tak samo jak zespół. Album osiągnął ogromny sukces komercyjny, a większość umieszczonych na nim utworów zajęła wysokie miejsca na listach przebojów. Borysewicz zwyciężył w plebiscycie magazynu „Non Stop” w kategoriach: kompozytor, wokalista i instrumentalista. W 1984 wraz z Panasewiczem nagrał ścieżkę dźwiękową z własną muzyką do filmu animowanego O dwóch takich, co ukradli księżyc. W nagraniach zagrał na wszystkich instrumentach. W maju 1986 za utwór „Minus Zero” otrzymał nagrodę dla najlepszego kompozytora na Tokyo Music Festivalu. W tym samym roku wziął udział w nagraniach albumów Złe słowa Jacka Skubikowskiego i Obywatel G.C. Grzegorza Ciechowskiego.. W 1987 współtworzył projekt Nasz wspólny świat z udziałem m.in. zespołów Lombard, TSA i Kombi. Został uznany kompozytorem roku w plebiscycie tygodnika „Zarzewie” oraz kompozytorem i instrumentalistą roku w rankingu magazynu „Non Stop”.
W 1988 rozpoczął solowy projekt muzyczny pod szyldem Jan Bo. Wydał album pt. Królowa ciszy, zawierający jego autorskie utwory świąteczne.. Niedługo potem rozpoczął pracę nad muzycznym projektem BO-Session, w którym zamierzał zaprezentować autorskie wykonania kompozycji Milesa Davisa, Johna Coltrane’a oraz Jimiego Hendriksa.. Projekt nie został jednak dokończony, a jedynym owocem tej sesji był nigdy niewydany utwór „Ezy Rider” Hendrixa w interpretacji Borysewicza. W 1992 wydał drugą solową płytę pt. Wojna w mieście, a w 1995 – album pt. Moja wolność. Również w 1995 brał udział w nagraniach albumu pt. Tribute to Eric Clapton. Był producentem składanki Być wolnym (1997), do której nagrania zaprosił przedstawicieli różnych nurtów polskiego rocka, w tym zespoły: Perfect, Acid Drinkers, Big Cyc, T.Love i Oddział Zamknięty oraz Pawła Kukiza, Roberta Gawlińskiego i Urszulę. W 1999 na zaproszenie Mieczysława Jureckiego wziął udział w nagraniach albumu pt. 12 sprawiedliwych.
W 2002 nagrał z Pawłem Kukizem ścieżkę dźwiękową do filmu E=mc² oraz wystąpił gościnnie z Dariuszem Michalczewskim na koncercie zespołu Scorpions w utworze „Rock You Like a Hurricane”.. W 2003 nagrał z Pawłem Kukizem popową płytę pt. Borysewicz & Kukiz, która osiągnęła duży sukces komercyjny, sprzedając się w blisko 100 tys. egzemplarzy. Muzycy promowali ją singlami „Jeśli tylko chcesz” i „Bo tutaj jest, jak jest”, a także koncertami w Polsce i USA, gdzie zagrali dla amerykańskiej Polonii.. Wystąpili w duecie jako jurorzy w jednym z odcinków programu Szansa na sukces, a w 2004 zostali zakwalifikowani do koncertu „Top” podczas festiwalu TOPtrendy 2004, zajmując piąte miejsce w zestawieniu najchętniej kupowanych albumów w poprzednim roku; nie wystąpili w koncercie, bo jeszcze przed festiwalem zakończyli działalność projektu.. W lipcu 2006 dali wspólny koncert w Gdańsku, a kolejne dwa zagrali w 2007. W czerwcu 2004 wystąpił podczas koncertu jubileuszowego Krzysztofa Krawczyka pt. „To co w życiu ważne” odbywającego się w ramach festiwalu piosenki w Sopocie. W 2008 był jednym z jurorów muzycznego talent-show Nowa Generacja; uchodził za najłagodniejszego wśród jurorów programu. Również w 2008 wziął udział w nagraniach albumów Rock Loves Chopin i Hey Jimi – polskie gitary grają Hendrixa oraz wydał płytę pt. W hołdzie Tadeuszowi Nalepie, do której nagrania zaprosił kilku innych wykonawców.
W lutym 2010 pod szyldem Jan Bo wydał album pt. Miya. Do nagrania albumu zaprosił m.in. Piotra Cugowskiego (wokal w utworze „Masz się bać”) i Urszulę Rembalską (duet wokalny w utworze „Pajacyk”).. Płytę promował singlem „Miłości żar”, do którego zrealizował teledysk.. 3 czerwca 2013 premierowo zaprezentował utwór „Kryzysowy”, który nagrał z zespołem Video. W 2014 został zaproszony przez Roberta Mączyńskiego do nagrania wspólnego albumu pt. Bal Maturalny. Album był sygnowany szyldem Rozbójnik Alibaba & Jan Borysewicz i osiągnął sukces komercyjny, otrzymując status platynowej płyty. W tym okresie Borysewicz pracował także nad drugim albumem studyjnym duetu Borysewicz & Kukiz, którego premiera początkowo miała odbyć się w 2013, lecz finalnie została przesunięta na listopad 2015 ze względu na komplikacje wydawnicze. Wytwórnia Sony Music Entertainment Poland zerwała kontrakt z Pawłem Kukizem z powodu jego startu w wyborach prezydenckich, a ostatecznie Paweł Kukiz wycofał się z projektu. Za poleceniem wytwórni Universal Music Polska, Borysewicz dokończył płytę z wokalistą Rafałem Brzozowskim. 27 listopada 2015 do sprzedaży trafił album duetu Borysewicz & Brzozowski, zawierający 11 utworów oscylujących wokół stylistyki pop-rockowej. Wydawnictwo promował singiel „Słowa na otarcie łez”.
23 września 2016 wydał kolejny solowy album spod szyldu Jan Bo – Kawa i dym, do realizacji którego zaprosił wokalistów: Piotra Roguckiego, Igora Herbuta, Piotra Cugowskiego, Damiana Ukeje i Joannę Lazar. 27 maja 2017 wziął udział w otwarciu gali KSW 39 na Stadionie Narodowym w Warszawie, wykonując utwór „Zamki na Piasku” w towarzystwie Damiana Ukeje w roli wokalisty.
W 2018 wystartował z projektem Akademia Jana Borysewicza, w ramach którego prowadził warsztaty muzyczne połączone z koncertami. 28 października zagrał koncert z okazji 30-lecia koncertów w Radiowej Trójce spod szyldu Jan Borysewicz i Przyjaciele, w którym wystąpili z nim: Maciej Maleńczuk, Małgorzata Ostrowska, Wojciech Cugowski, Piotr Rogucki czy Dariusz Kozakiewicz. 25 grudnia miała miejsce premiera singla zespołu Red Lips „Gdy nie dzwonisz” z gościnnym udziałem Borysewicza, który skomponował tę piosenkę.
10 września 2021 wraz z Piotrem Fronczewskim wypuścił nową wersję utworu „Nie wierz nigdy kobiecie”, która zapowiadała kompilację pt. Wszystkie oblicza Jana Borysewicza. Album został wydany z okazji 50-lecia pracy artystycznej muzyka. Drugim singlem z płyty był utwór „Pocztówka”. 4 kwietnia 2022 odbył się solowy koncert Borysewicza z zaproszonymi przez niego gośćmi; zagrali Piotr Cugowski, Anna Wyszkoni i Dawid Karpiuk.
28 września 2022 ukazała się książka pt. „Mniej obcy”, pierwsza autoryzowana biografia Jana Borysewicza będąca wywiadem-rzeką przeprowadzonym przez Marcina Prokopa. W 2023 Borysewicz i Prokop otrzymali nagrodę Best Stream Awards w kategorii Audiobook biografia/autobiografia.
28 lipca 2023 w Szczecinku został odsłonięty mały mural z podpisem Jana Borysewicz przedstawiający rozmazaną gitarę autorstwa Agaty Lewandowskiej.
16 września 2023 ukazał się singiel zespołu House of Death „Ash Caravan”, w nagraniu którego Borysewicz wziął gościnny udział.
15 czerwca 2025 wystąpił z Krystyną Prońko podczas 62. KFPP w Opolu w ramach koncertu Małe tęsknoty, poświęconego pamięci Wojciecha Trzcińskiego. W 2025 także wziął udział gościnnie w projekcie Polish Metal Alliance, z którym nagrał cover utworu „Out of Fields” (z rep. Gary’ego Moore’a i Phil’a Lynotta).
7 października 2026 planowana jest na Netflixie premiera filmu biograficznego o Janie Borysewiczu, zatytułowanego Mniej obcy.
Charakterystyka muzyczna i inspiracje mały|Wojciech Łuczaj-Pogorzelski, Dariusz Kozakiewicz i Borysewicz