zagrał bez wcześniejszej próby. W tym czasie doskonalił swoją grę pod okiem Jerzego Kaczmarka.. Wyjechał do NRD, gdzie przez kolejne osiem lub dziewięć miesięcy koncertował z duetem Katja & Roman założonym przez Romana Runowicza. Po jednym z koncertów został dostrzeżony przez bluesmana Alexisa Kornera, który zaoferował mu 10 występów w Niemczech i Wielkiej Brytanii, jednak Borysewicz odmówił, nie będąc pewnym swoich umiejętności. Następnie grał w big-bitowej grupie Pakt z Jackiem Krzaklewskim (późniejszym gitarzystą Perfectu). W 1974 został gitarzystą Super Paktu (zespołu powstałego w wyniku przekształcenia grupy Pakt), w którym grał m.in. z Andrzejem Pluszczem.
W latach 1975–1977 grał w zespole Ireneusza Dudka Apokalipsa. Po dwóch latach grania w zespole otrzymał propozycję dołączenia do Budki Suflera, której został gitarzystą w 1978.. Z zespołem koncertował po Polsce, Holandii i Niemczech Zachodnich. Wziął udział w nagraniu albumów studyjnch: Na brzegu światła, Ona przyszła prosto z chmur, Za ostatni grosz i skomponował dla grupy utwory: „Nie wierz nigdy kobiecie”., „Nie ma końca tej podróży” i „Bez satysfakcji”.. Piosenki zwiastowały przyszły styl Lady Pank, którego koncepcja rodziła się podczas ostatnich miesięcy gry Borysewicza w Budce.