Michał Nawka (ur. 22 listopada 1885, zm. 16 marca 1968 w Budziszynie) – łużycki działacz narodowy, nauczyciel, poeta i publicysta.
Ukończył katolickie seminarium nauczycielskie w Budziszynie. Po zakończeniu I wojny światowej włączył się w pracę na rzecz łużyckich organizacji społecznych i kulturalnych. W 1920 roku uczestniczył w zlocie Sokołów w Pradze. Współpracował z uniwersytetem ludowym w Dalkach. Książki jego autorstwa były wykorzystywane do nauki w polskim gimnazjum w Bytomiu, gdzie uczyli się także Serbołużyczanie. Po roku 1934 Nawka był prześladowany przez hitlerowców za „uporczywe” kontakty z Czechami i Polakami. Został za to zesłany z Łużyc do Kamienicy, gdzie pomagał czeskim i polskim robotnikom przymusowym podczas II wojny światowej. Pisał bajki dla dzieci, poezję i publicystykę. Był organistą, dyrygentem chóralnym, kompozytorem oraz autorem licznych tekstów piosenek. Tłumaczył także na łużycki dzieła z języka polskiego. thumb|240px|Grobowiec Michała Nawki Bibliografia Kito Lorenc: Serbska poezija 6. Michał Nawka. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1978 Zbigniew Kościów: Michał Nawka. Puće žiwjenja a skutkowanja. Wobrys. Budyšin 1994 Jan Šołta, Pětr Kunze, Franc Šěn: Nowy biografiski słownik k stawiznam a kulturje Serbow. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1984 Dietrich Šołta: Stawizny serbskeho pismowstwa III. dźěl. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1990 Jurij Młynk: Michał Nawka jako prozaist. Lětopis 12/1. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1965, s. 18–44 Jurij Młynk: Michał Nawka jako basnik. Lětopis 13/2. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1966, s. 164–200 Rudolf Jentsch: Michał Nawka zum 80. Geburtstag. Zeitschrift für Slawistik 10 (1965), s. 795–796
Kategoria:Łużyccy działacze społeczni Kategoria:Łużyccy nauczyciele Kategoria:Łużyccy poeci Kategoria:Łużyccy publicyści Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice Kategoria:Pisarze związani z Budziszynem Kategoria:Poeci XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Wschodnioniemieccy pisarze