Michał Nawka (ur. 22 listopada 1885, zm. 16 marca 1968 w Budziszynie) – łużycki działacz narodowy, nauczyciel, poeta i publicysta.
Ukończył katolickie seminarium nauczycielskie w Budziszynie. Po zakończeniu I wojny światowej włączył się w pracę na rzecz łużyckich organizacji społecznych i kulturalnych. W 1920 roku uczestniczył w zlocie Sokołów w Pradze. Współpracował z uniwersytetem ludowym w Dalkach. Książki jego autorstwa były wykorzystywane do nauki w polskim gimnazjum w Bytomiu, gdzie uczyli się także Serbołużyczanie. Po roku 1934 Nawka był prześladowany przez hitlerowców za „uporczywe” kontakty z Czechami i Polakami. Został za to zesłany z Łużyc do Kamienicy, gdzie pomagał czeskim i polskim robotnikom przymusowym podczas II wojny światowej. Pisał bajki dla dzieci, poezję i publicystykę. Był organistą, dyrygentem chóralnym, kompozytorem oraz autorem licznych tekstów piosenek. Tłumaczył także na łużycki dzieła z języka polskiego. thumb|240px|Grobowiec Michała Nawki Bibliografia Kito Lorenc: Serbska poezija 6. Michał Nawka. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1978 Zbigniew Kościów: Michał Nawka. Puće žiwjenja a skutkowanja. Wobrys. Budyšin 1994 Jan Šołta, Pětr Kunze, Franc Šěn: Nowy biografiski słownik k stawiznam a kulturje Serbow.