thumb|250px|Mechaniczny Z1 (replika) thumb|250px|Elektromechaniczny PARK thumb|250px|Przekaźnikowy Harvard Mark I thumb|250px|Przekaźnik telefoniczny komputera Z4
Komputery zerowej generacji – maszyny konstruowane przed pojawieniem się uniwersalnych, elektronicznych maszyn cyfrowych, o możliwościach dzisiejszych prostych i średnich kalkulatorów programowanych.
Podstawową ich cechą jest brak aktywnych elementów elektronicznych (lamp elektronowych i tranzystorów). Budowane były na elementach mechanicznych (np. Z1) lub elektromagnetycznych (np. przekaźnikowy Z3). Do budowy próbowano także wykorzystać gotowe arytmometry elektromechaniczne np. maszynę do fakturowania w PARK.
Podstawowe cechy brak aktywnych elementów elektronicznych oddzielne pamięci programu i danych o różnej organizacji i formacie (architektura harwardzka) pamięć szybka o pojemności kilku do kilkudziesięciu słów, czasem ograniczona do samych rejestrów pamięć pomocnicza na papierowej taśmie dziurkowanej pamięć stała w postaci przełączników, np. Harvard Mark I, lub okablowania arytmetyka dziesiętna, lub dwójkowa przeważnie nie były maszyną Turinga szybkość do kilku rozkazów na sekundę programowanie w języku maszynowym; jedynie Z4 posiadał asembler (moduł Planfertigungsteil).
Osiągnięcia arytmetyka binarna i liczby zmiennoprzecinkowe rozkazy warunkowe podprogram podział na bloki: arytmometr, pamięć, jednostka sterująca i urządzenia wejścia/wyjścia język programowania – asembler mikroprogram
Uwagi Nie zalicza się do nich maszyny analitycznej. Zerowa generacja nie przez wszystkich jest podawana. Czasem błędnie zalicza się do niej ENIAC-a, posiadającego prymitywną organizację, ale zbudowanego głównie na lampach. Komputery zerowej i pierwszej generacji, o organizacji odmiennej od współczesnych, nazywane są wczesnymi komputerami.
Polskie konstrukcje PARK PARC GAM-1