thumb|Angiografia i angioplastyka naczyń wieńcowych w ostrym zawale mięśnia sercowego (po lewej: prawe tętnice wieńcowe zamknięte; po prawej już rozszerzone) Kardiologia inwazyjna – dziedzina będąca podspecjalością kardiologii zajmująca się inwazyjną diagnostyką i leczeniem, opartym na stosowaniu cewnika naczyniowego z balonem (angioplastyka balonowa) i implantacji stentów – metod pozwalających na udrożnienie zablokowanych tętnic wieńcowych doprowadzających krew do serca, ograniczenie zawału serca oraz złagodzenie objawów dławicy piersiowej. Głównymi procedurami stosowanymi w tej dziedzinie medycznej są 2 techniki a mianowicie: cewnikowanie serca oraz angiokardiografia, a w zasadzie jedna z jej odmian zwana koronarografią, czyli obrazowaniem naczyń za pomocą środka kontrastującego. Wykonywana jest także koronaroplastyka (zabieg polegający na udrożnieniu i powiększeniu światła naczynia krwionośnego za pomocą stentu- sprężynki, która wprowadzona do naczynia w miejscu zaczopowania zostaje balonikowana w celu zwiększenia światła udrażnianego naczynia), która zgodnie z nomenklaturą medyczną powinna być nazywana angioplastyką tętnic wieńcowych.
Coraz częściej kardiologia inwazyjna zajmuje się innymi procedurami (takimi jak ultrasonografia wewnątrzwieńcowa) lub zabiegami w obrębie innych naczyń (tętnica szyjna, tętnica podobojczykowa, tętnica nerkowa) czy zastawek serca (zabiegi w obrębie zastawki mitralnej, zastawki aortalnej)a w zakres leczenia wchodzi tak poszerzenie wrodzonej zwężonej zastawki, jak i jej wymiana w przypadku nabytych zmian chorobowych, interwencjami w przebiegu innych, niezastawkowych wad serca (ubytek przegrody międzykomorowej – VSD, międzyprzedsionkowej – ASD, zamykanie drożnego otworu owalnego (PFO) lub przetrwałego przewodu tętniczego). Ta grupa zabiegów określana jest mianem zabiegów pozawieńcowych.
W przyszłości duże znaczenie będzie miał postęp w takich dziedzinach, jak: stenty uwalniające lek, wykrywanie blaszek miażdżycowych wysokiego ryzyka (tzw. blaszek wrażliwych), przezskórne leczenie wybranych pacjentów po udarze mózgu i z wadami zastawkowymi, angiogeneza i terapia komórkami macierzystymi w niewydolności serca oraz szersze wykorzystanie potencjału prognostycznego markerów genetycznych. Do innych obszarów, które zaczynają być przedmiotem badań, należą angiogeneza terapeutyczna oraz regeneracja mięśnia sercowego. W obu tych dziedzinach odnotowuje się postęp, przy czym uważa się, że terapia genowa oraz badania nad komórkami macierzystymi będą miały wpływ na ich dalszy rozwój.
Podstawowym miejscem działania kardiologa inwazyjnego jest pracownia hemodynamiki. Aktualnie takich pracowni jest w Polsce 103 (stan na 15 grudnia 2008). W 2007 roku 59 pracowni posiadało akredytację PTK. Liczbę lekarzy pracujących w pracowniach kardiologii inwazyjnej szacuje się na około 600.
W 2006 wykonali oni około 135 tysięcy koronarografii, zakończonych w około 73 tysiącach zabiegiem terapeutycznym (angioplastyką wieńcową – PCI), około 3500 zabiegów pozawieńcowych, wszczepili 73 967 stentów, z tego 6603 pokrytych lekiem (DES). Wszystkie zabiegi inwazyjne spowodowały 1577 powikłań, z czego 1097 miało charakter miejscowy, a 315 zakończyło się zgonem (0,45%).
W zależności od kraju powyższe zabiegi mogą oprócz kardiologów inwazyjnych wykonywać także radiolodzy, chirurdzy naczyniowi i kardiochirurdzy.
Oficjalnym naukowym stowarzyszeniem kardiologów inwazyjnych w Polsce jest Sekcja Interwencji Sercowo-Naczyniowych Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.
Do czasopism naukowych specjalizujących się w publikowaniu prac z zakresu kardiologii inwazyjnej (interwencyjnej) należą m.in. „Circulation: Cardiovascular Interventions", „EuroIntervention oraz „JACC: Cardiovascular Interventions".
Zobacz też kardiologia nieinwazyjna
Przypisy
Bibliografia Dane liczbowe zaczerpnięto z Informacja prezesa Sekcji Interwencji Sercowo-Naczyniowych PTK.
Kategoria:Kardiologia