Front Wielkopolski – związek operacyjny Wojska Polskiego utworzony na wypadek inwazji wojsk niemieckich dyrektywą Wodza Naczelnego gen. Józefa Piłsudskiego z 22 maja 1919.
Historia Wraz ze wzrostem napięcia w stosunkach polsko-niemieckich rosło zagrożenie starcia zbrojnego. Potwierdzała go koncentracja wojsk niemieckich koło Torunia i na Górnym Śląsku, szacowana na 300 tysięcy żołnierzy. Polskie Naczelne Dowództwo przewidywało silne uderzenie Reichswehry na Wielkopolskę oraz mniejsze na Warszawę i Suwałki. W związku z tym postanowiono przeciwstawić tym siłom 4 wyższych związków operacyjnych (frontów). Jednym z nich był Front Wielkopolski, utworzony z Armii Wielkopolskiej, jednak do pełnego jej połączenia z Wojskiem Polskim doszło dopiero w sierpniu 1919. Zamierzano jego siłami uderzyć na Gdańsk i Wrocław.
1 listopada 1919 roku Dowództwo Główne Wojsk Polskich b. zaboru pruskiego, działając na podstawie dekretu Naczelnika Państwa, przystąpiło do formowania Dowództwa Frontu WielkopolskiegoRozkaz dzienny Nr 244 Dowództwa Głównego Wojsk Polskich b. zaboru pruskiego z 1 listopada 1919 roku..
W przypadku uderzenia niemieckiego jednostki Frontu miały mieć następujące położenie: 2 DSW – Wisła – Krzyż Wielkopolski 1 DSW – Puszcza Notecka – Sowin 3 DSW – Sowin – Prosna (Wieruszów)
Dodatkowo miał być wydzielony batalion do obrony Częstochowy. Ostatecznie do wybuchu wojny nie doszło (mimo wielu starć granicznych, jak pod Bydgoszczą 6 czerwca, pod Rynarzewem 18 czerwca albo wzajemny ostrzał artyleryjski 1 lipca) i stopniowo jednostki były wysyłane na wschód, a Front Wielkopolski został rozwiązany (wraz z resztą frontów) 23 marca 1920.
Obsada personalna Dowództwa Frontu 15 listopada 1919 roku Dowództwo dowódca frontu – gen. piechoty Józef Dowbor-Muśnicki dowódca frontu – gen. ppor. Wincenty Odyniec (p.o. 16-22 X 1919) adiutant dowódcy frontu – rtm. Witold Radecki-Mikulicz inspektor artylerii – gen. ppor. Anatol Kędzierski inspektor wojsk Technicznych – płk Jan Skoryna inspektor sanitarny – gen. ppor. lek. Ireneusz Wierzejewski Sztab szef sztabu – gen. ppor. Jan Wroczyński zastępca szefa sztabu – ppłk Radosław Dzierżykraj-Stokalski (p.o. szefa sztabu 16-22 X 1919) szef Oddziału I Organizacyjnego – por. Stanek szef Oddziału II Informacyjnego – ppor. Szczepanik szef Oddziału III Operacyjnego – mjr SG Wzacny zastępca szefa Oddziału III Operacyjnego – por. Kazimierz Glabisz szef Oddziału IIIa Łączności – ppłk Andrzej Miączyński szef Oddziału IIIb Lotnictwo – płk Tadeusz Grochowalski szef Oddziału IV Kwatermistrzostwo – ppłk SG Salecki szef Oddziału IVa Kolejowego – por. Ruge szef Oddziału V Prezydialnego – kpt. SG Ruszczewski
Ordre de Bataille Frontu Dowództwo Frontu Wielkopolskiego 1 Dywizja Strzelców Wielkopolskich (do sierpnia) 2 Dywizja Strzelców Wielkopolskich (do października) 3 Dywizja Strzelców Wielkopolskich 4 Dywizja Strzelców Wielkopolskich (sierpień – październik) I Wielkopolska Grupa Lotnicza grupa odwodowa gen. Konarzewskiego Łącznie 991 oficerów i 65 417 szeregowych (stan na 5 czerwca)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Fronty II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Poznaniu