zaboru pruskiego z 1 listopada 1919 roku..
W przypadku uderzenia niemieckiego jednostki Frontu miały mieć następujące położenie: 2 DSW – Wisła – Krzyż Wielkopolski 1 DSW – Puszcza Notecka – Sowin 3 DSW – Sowin – Prosna (Wieruszów)
Dodatkowo miał być wydzielony batalion do obrony Częstochowy. Ostatecznie do wybuchu wojny nie doszło (mimo wielu starć granicznych, jak pod Bydgoszczą 6 czerwca, pod Rynarzewem 18 czerwca albo wzajemny ostrzał artyleryjski 1 lipca) i stopniowo jednostki były wysyłane na wschód, a Front Wielkopolski został rozwiązany (wraz z resztą frontów) 23 marca 1920.
Obsada personalna Dowództwa Frontu 15 listopada 1919 roku Dowództwo dowódca frontu – gen. piechoty Józef Dowbor-Muśnicki dowódca frontu – gen. ppor. Wincenty Odyniec (p.o. 16-22 X 1919) adiutant dowódcy frontu – rtm. Witold Radecki-Mikulicz inspektor artylerii – gen. ppor. Anatol Kędzierski inspektor wojsk Technicznych – płk Jan Skoryna inspektor sanitarny – gen. ppor. lek. Ireneusz Wierzejewski Sztab szef sztabu – gen. ppor. Jan Wroczyński zastępca szefa sztabu – ppłk Radosław Dzierżykraj-Stokalski (p.o. szefa sztabu 16-22 X 1919) szef Oddziału I Organizacyjnego – por. Stanek szef Oddziału II Informacyjnego – ppor. Szczepanik szef Oddziału III Operacyjnego – mjr SG Wzacny zastępca szefa Oddziału III Operacyjnego – por.