Jean Absil (ur. 23 października 1893 w Bonsecours, zm. 2 lutego 1974 w Brukseli) – belgijski kompozytor.
Życiorys Początkowo uczył się gry organach i fortepianie oraz kompozycji u Alphonse’a Oeyena w Bon-Secours. Następnie studiował w konserwatorium w Brukseli, gdzie jego nauczycielami byli Alphonse Desmet (organy), Martin Lunssens (harmonia) i Léon Du Bois (kontrapunkt i fuga). W latach 1920–1922 odbył uzupełniające studia w zakresie kompozycji i instrumentacji u Paula Gilsona. Od 1922 do 1964 roku był kierownikiem akademii muzycznej w Etterbeek. Otrzymał Prix Agnez za I Symfonię (1921), 2. belgijską Prix de Rome za kantatę La Guerre (1922) i Prix Rubens (1934). Na zamówienie organizatorów Konkursu Muzycznego im. Eugène’a Ysaÿe’a w 1938 roku napisał I Koncert fortepianowy.
Od 1930 do przejścia na emeryturę w 1959 roku wykładał w konserwatorium w Brukseli, od 1939 roku na stanowisku profesora fugi. Był współzałożycielem grupy „La Sirène” (1935) i czasopisma „Revue internationale de musique” (1938). Od 1939 do 1959 roku był członkiem Chapelle Musical królowej Elżbiety. Od 1955 roku był członkiem Académie royale de Belgique, w 1968 roku został wybrany jej przewodniczącym. W 1956 roku był członkiem jury Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego im. Henryka Wieniawskiego.
Opublikował pracę Postulats de la musique contemporaine (Bruksela 1937).
Twórczość Początkowo tworzył w stylistyce późnoromantycznej. Na początku lat 20. XX wieku wypracował indywidualny styl, łączący w sobie austriacki ekspresjonizm z elementami twórczości Bartóka oraz kompozytorów francuskich (Maurice Ravel, Florent Schmitt, Darius Milhaud). Wykorzystywał elementy rumuńskiego i bułgarskiego folkloru muzycznego. Stosował zmienne i nieregularne metrum, jego harmonika jest wolna od tonalności i powiązań funkcyjnych.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Belgijscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1974