thumb|Ręce osoby chorej na chorobę Raynauda Choroba Raynauda (łac. morbus Raynaud) – napadowy skurcz tętnic w obrębie rąk, rzadziej stóp.
Obraz kliniczny Choroba zaczyna się w wieku młodzieńczym, wywoływana jest przez emocje lub oziębienie kończyn. Typowy napad charakteryzuje się zblednięciem palców, parestezjami lub bólem. Etiopatogeneza jest nieznana, być może jest to nadmiar receptorów adrenergicznych w świetle naczyń i wynikająca z tego nadwrażliwość na noradrenalinę.
Długotrwała choroba może prowadzić do zmian troficznych, a nawet zgorzeli w obrębie kończyn.
Leczenie unikanie ekspozycji na zimno leki blokujące kanały wapniowe: nifedypina amlodypina isradypina azotany: nitrogliceryna agonisty receptorów β2-adrenergicznych: bametan antagonisty receptorów α-adrenergicznych: prazosyna tolazolina
Uwagi Niektórzy autorzy traktują chorobę Raynauda jako idiopatyczny objaw Raynauda.
Przypisy
Bibliografia A. Prusiński, Neurologia praktyczna, PZWL 2003, .
Kategoria:Choroby naczyń