thumb|Tablica na fasadzie domu przy ul. ks. Józefa Szafranka 11 w Katowicach, upamiętniająca artystę Piotra Szmitke, który mieszkał i tworzył w tym budynku Piotr Szmitke, także Piotr Schmidtke (ur. 14 czerwca 1955 w Katowicach, zm. 15 sierpnia 2013 w Krakowie) – polski artysta interdyscyplinarny, twórca i teoretyk sztuk wizualnych, scenograf, kompozytor, dramatopisarz i reżyser.
Jest autorem i propagatorem nowego pojęcia w sztuce – metaweryzmu. W trakcie blisko dziesięcioletniego pobytu w Paryżu ogłosił w 1988 roku „metawerystyczny manifest”, w myśl którego tworzywem artystycznym jest sama historia sztuki, artysta zaś kuratorem, ustalającym jej przestrzeń. Metaweryzm zakłada tworzenie wirtualnych osobowości artystów posiadających swoje biografie i skrajnie różne style artystycznej wypowiedzi, wynikłe z określonego kontekstu społeczno-kulturowego. W doktrynie metawerystycznej kluczową rolę odgrywa perspektywa optymentalna, według której prawdziwa wiedza o przedmiocie rodzi się w akcie jego postrzegania. Opierając się na mechanice kwantowej, zakłada, iż reprezentacja przedmiotu nie jest możliwa bez obrazu jego interpretatora. Metaweryzm jako nurt krytyczny i społecznie zaangażowany przestrzega przed inwazją świata wirtualnego. Odsłania świat symulakrów, faktów, obrazów i autorytetów fikcyjnie preparowanych, zawłaszczających umysły ludzi w celu wyparcia z nich chęci aktywnego współkreowania realnej rzeczywistości.
Życiorys Urodził się w Katowicach, gdzie rozpoczął edukację muzyczną pod kierunkiem matki i artystyczną w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach pod kierunkiem Henryka Wańka. Pod jego wpływem w 1973 roku założył z Romanem Maciuszkiewiczem, Tadeuszem Ginko i Jerzym Kosałką grupę artystyczną MESA – później META (Młodzi Entuzjaści Twórczości Afirmatywnej). Za nielegalne powielanie i dystrybucje podziemnej gazety „META” grupa została rozwiązana przez dyrekcję szkoły. Studiował malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach profesorów: Włodzimierza Sawulaka, Jerzego Nowosielskiego i Andrzeja Strumiłły (dyplom w 1980 r. pod kier. prof. Andrzeja Strumiłły). Jego praca dyplomowa Kobieta medium symboliczne zdobyła wyróżnienie. mały|Piotr Szmitke, Moorem głowy nie przebijesz, 2011, rzeźba przy budynku, w którym mieszkał artysta, ul. ks. Józefa Szafranka 11, Katowice, fot. 2017 r.
W 1979 podjął pracę nauczyciela malarstwa i rysunku w Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach. Do jego uczniów należeli m.in. prof. Zbigniew Blukacz, prof. Krzysztof Kula oraz prof. Ireneusz Walczak. 1981 – otrzymał II nagrodę w konkursie „Postawy Twórcze” zorganizowanym przez Związek Polskich Artystów Plastyków. W 1981 w przeddzień ogłoszenia stanu wojennego wyjechał do Francji na zaproszenie Stowarzyszenia Art. Aujourd’hui jako przedstawiciel młodej polskiej sztuki postępowej. Związał się z Galerie du Sagittaire w Strasbourgu, gdzie wystawiał w latach 1982–1984. We Francji odbył kursy kompozytorskie pod kier. Jean-Claude’a Ferry’ego, studiował reżyserię teatralną, a także prowadził kursy przygotowawcze do Academie des Arts Decoratifs w Strasbourgu. W 1987 objął stanowisko dyrektora artystycznego Muzeum Surrealizmu w Melun Vaux-le-Pénil pod Paryżem, pod patronatem Pierre’a Argileta.
W 14 lipca 1988 w Paryżu odbyła się I Konferencja Metawerystyczna, w toku której ogłoszony został pierwszy manifest metaweryzmu. W 1990 roku powrócił do kraju. W 2005 roku wystawił w Operze Śląskiej w Bytomiu autorską operę pt. Muzeum Histeryczne Mme Eurozy. W 2009 roku odbyła się premiera filmu (w reżyserii Szmitkego) Zbrodnia Ikara. W tym samym roku Piotr Szmitke trafił na listę 10 najbardziej wszechstronnych twórców w Europie. mały|Grób Piotra Szmitke na cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach
Wystawy zbiorowe 1973 – wystawa Grupy MESA w katowickim KMPiK i w będzińskim Teatrze Dzieci Zagłębia 1984 – Palais de Congres, Strasbourg thumb|Rys z ptaszkiem, 2010 (piórko, papier) 30x21cm 1984 – Bilans d’Art Contemporaine, IAC, Nowy Jork 1985 – Peinture Polonaise, Mairie XVIII arr. Paryż 1986 – Les Surréalistes d’Aujourd’hui – Muzeum Surrealizmu, Melun 1992 – Oko na widelcu – Ogólnopolska Wystawa Sztuki Współczesnej (BWA w Katowicach) 1994 – Pustynna Burza (BWA w Katowicach) 1994 – Surrealiści Polscy (BWA w Częstochowie) 2011 – „Bielska Jesień 2011”, BWA Bielsko-Biała 2011 – „Rozbiórka Żelaznej Kurtyny” (wystawa w ramach obchodów prezydencji polskiej w Radzie UE), Berlin 2012 – „Mit i melancholia”, Muzeum Sztuki Współczesnej, Wrocław
Wystawy indywidualne 1982 – wystawą indywidualną rozpoczyna regularną współpracę z Galerie du Sagittaire w Strasbourgu 1984 – dwie wystawy indywidualne w Galerie Huguette Bulthel w Strasbourgu 1985 – Galerie Credit Mutuel w Strasbourgu 1988 – indywidualna wystawa rysunków i akwarel w Galerii Jacques Casanova (Palais Royale – Paryż) 1989 – Galerie Akka–Valmay na rue du Seine w Paryżu. 1989 – powraca do kraju i aranżuje w Galerii Po schodach siemianowickiego muzeum autorską wystawę video-parateatralną W poszukiwaniu złotego rogu 1992– wystawa indywidualna Alegorie i Apoteozy w Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach (kurator: Jarosław Świerszcz) 1993 –Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych organizuje mu wystawę indywidualną w Pałacu Sztuki w Krakowie 1994 – wystawa indywidualna w Muzeum Śląskim w Katowicach (Muzeum Śląskie wydaje książkę jego autorstwa Antylogia Metaweryzmu) 1995 – Biuro Wystaw Artystycznych w Krakowie organizuje wystawę indywidualną pod hasłem: Międzynarodowego Festiwalu Metaweryzmu (kurator: Jolanta Ciesielska) 1996 – wystawa indywidualna w Galerii Hasior w Zakopanem jest połączona z premierą utworu Danslamerdedenotreculture w ramach dni muzyki imienia Karola Szymanowskiego 2001 – wystawę malarstwa w Galerii Radia Katowice otwiera monodramem muzycznym Akt Królowej Nudy w interpretacji Izabeli Tarasiuk 2010 – Muzeum Historii Katowic przedstawia Rysunki małe (pokaz z okazji nocy muzealnej połączony z warsztatami graficznymi) 2011 – Metaweryzm. Kategorie nieistnienia w sztuce w Sosnowieckim Centrum Sztuki – Zamek Sielecki Galeria Extravagance (kurator: Adriana Zimnowoda) 2011 – Muzeum Historii Katowic – retrospektywa twórczości 2011 – „Multiplikacje” Muzeum Miejskie, Koszyce, Słowacja 2011 – „Podwórko” – Galeria Zero, Berlin (w ramach obchodów polskiej prezydencji w Radzie UE)
Film 1992 – jest współzałożycielem Studia Form Telewizyjnych; realizuje szereg projektów scenograficznych w TVP Katowice 2007 – realizuje autorski film animowany Morfing 2009/10 – reżyseruje film Zbrodnia Ikara według własnego scenariusza (pokaz przedpremierowy: Centrum Sztuki Filmowej w Katowicach w 2009 roku). Pokazowi towarzyszy wystawa scenografii i video-artu. 2011 – realizuje miniaturę animowaną pt. „Agencja nieśmiertelności”
Opera 1984 – jest autorem scenografii i koncepcji scenicznej europejskiego prawykonania opery Treemonisha – Scotta Joplina wystawionej w Opera-Piano w Strasbourgu. thumb|Muzeum Histeryczne Mme Eurozy. Opera Śląska 2005 2000 – autor scenografii do opery Philipa Glassa Echnaton w Teatrze Wielkim w Łodzi w reż. Henryka Baranowskiego 2005 – premiera autorskiej opery Muzeum Histeryczne Mme Eurozy ma miejsce 10 grudnia w Operze Śląskiej w Bytomiu w reżyserii Ingmara Villqista. Piotr Szmitke jest autorem libretta, muzyki i koncepcji plastycznej oraz reżyserem filmowej wersji swojej opery. 2006 – opracowuje innowacyjną formułę scenografii operowej, opartej na animacji rysunku, tworzonego na żywo pod batutę dyrygenta i przenoszonego na deski teatru systemem video-projekcji, jako ruchomy element scenografii. Stosuje ją po raz pierwszy 14 kwietnia 2007 roku podczas premiery Cyrulik Sewilski w Teatrze Wielkim w Łodzi 2007 – realizuje koncepcję plastyczną (w tym video-scenografię) do dwóch oper na Festiwalu Operowym w Portimao w Portugalii (Tosca i Traviata)
Teatr 1983 – wygrywa konkurs za video instalację scenograficzną w Strasbourgu i prezentuje napisaną przez siebie sztukę pt. Świnia w Palais de Fete w ramach teatru L’EXPERIMENT w Strasbourgu 1988 – pracuje dorywczo jako scenograf, a następnie realizuje dla telewizji edukacyjnej spektakl Szelmostwa Scapina Moliera w reż. Jacquline Duc. Pisze scenariusze: Raj w ogniu oraz Pola (we współpracy z Talią Kahn) 1991 – wystawia swoje dwa spektakle – performance Klein’s Blaue Musik oraz 20 cm Ponad Polem (III Spotkania Teatru Wizji i Plastyki w Katowicach) 1993 –Teatr Śląski wystawia jego pseudodramę Impas Cnoty, czyli Siadanie na Jeża (w pełni autorska inscenizacja – reżyseria, scenografia, muzyka i kreacja głównej roli) 1997– projektuje scenografię do Czarnej Komedii Petera Schaffera w reżyserii Henryka Baranowskiego 2003-2005 – współpracuje z Henrykiem Baranowskim przy scenografiach spektakli w Teatrze Wielkim w Łodzi: Piękna Helena, w Teatrze Telewizji: Święta wiedźma oraz 'Noc jest matką dnia, a także w Teatrze Śląskim Mein Kampf 2004–2007 – pracuje nad pierwszą multimedialną kurtyną teatralną w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego (oficjalne odsłonięcie nastąpiło 18.11.2007) 2007– pracuje przy realizacji autorskiego teatru MIT opartego na improwizacjach interdyscyplinarnych
Muzyka 1982 – odbywa kursy kompozytorskie pod kier. Jean-Claude Ferryego thumb|Tytuł: Muzyka na kobietę i osła, 1993, Pałac Sztuki w Krakowie 1984 – współpracuje z grupą artystyczną Le’O w dziedzinie muzyki i tworzy dwa spektakle muzyczne: Cerebralis per due celebri i Audiomaterię na festiwal muzyki współczesnej w Wissembourgu 1990 – wykonuje utwory Audiomaterie oraz nową wersję Muzyki na Kobietę i Osła na Festiwalu Rainbow Music 2005 – komponuje i nagrywa w studio autorską operę Muzeum Histeryczne Mme Eurozy 2009 – autor muzyki do filmu Zbrodnia Ikara Tworzy słuchowiska, komponuje i wykonuje swe utwory oraz monodramy muzyczne – Rainbow music (1991), Dni muzyki Karola Szymanowskiego (1996), Radio Katowice (2000).
Słuchowiska 1989 – Polskie Radio Katowice realizuje pseudodramę Świnia w Teatrze Wyobraźni Radia Katowice w reż. Beaty Kasztelaniec 1989 – pisze i realizuje kolejne dwa słuchowiska: Magadariva oraz spektakl w pełni autorski Beczka zawistnego losu
Performance 1987 – tworzy instalacje i performance w Muzeum Surrealizmu w Chateau du Vaux le Penil (współorganizując m.in. Pogrzeb Salvadora Dali) 1995 – zakłada Metawerystyczną Partię Sztuki i Myśli Twórczej thumb|Warszawska Jesień 2009. Video-performance Piotra Szmitke 2007 – performance w śląskim ZOO pt. Obserwacja ludzi na wolności 2009 – pokaz video-performance Wizja Lokalna w czasie realna (video-malarstwo) w Galerii Entropia we Wrocławiu. 2009 – na festiwalu Warszawska Jesień prezentuje video-performance La Partition Aposteriorique towarzyszący prawykonaniu utworu Mieczysława Litwińskiego pt. Somnium 2012 – przy współpracy z krakowskim Bunkrem Sztuki otwiera Generalny Konsulat Metawery w Krakowie
Dramat Świnia Impas cnoty Beczka zawistnego losu Magadariva Muzeum Histeryczne Mme Eurozy (libretto) Pętla Mobiusa Piknik na Atlantydzie Jego dramaty zaistniały na scenach m.in. Teatru Śląskiego im. St. Wyspiańskiego, na Festiwalach Teatru Wizji i Plastyki oraz w Teatrze Polskiego Radia.
Scenografia thumb|Obraz sypany, 2011 (węgiel, akryl, płótno), 170x120cm
Operowa 1987 Strasbourg – Opera-Piano – Treemonischa, 2000-05-20 Teatr Wielki w Łodzi – Echnaton, 2002-Piękna Helena 2005-12-10 Opera Śląska w Bytomiu – Muzeum Histeryczne Mme Eurozy, 2007-04-14. Cyrulik Sewilski 2007 Opera di Portimao (Portugalia) Tosca i Traviata
Teatralna Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego – Katowice: thumb|Obraz sypany, 2011 (węgiel, akryl, płótno) 50x60cm 1993-11-13 „Impas cnoty” (reż. Piotr Szmitke) 2003-11-23 „Beztlenowce” (reż. Ingmar Villqist) 2004-09-24 „Mein Kampf” (reż. Henryk Baranowski) 2005-03-18 „Fantom” (reż. Ingmar Villqist) 2006-12-14 „W oblężeniu” (25. rocznica pacyfikacji Kopalni Wujek) Teatr Bagatela w Krakowie: 1996-03-09 Czarna komedia (reż. Henryk Baranowski)