Teatr 1983 – wygrywa konkurs za video instalację scenograficzną w Strasbourgu i prezentuje napisaną przez siebie sztukę pt. Świnia w Palais de Fete w ramach teatru L’EXPERIMENT w Strasbourgu 1988 – pracuje dorywczo jako scenograf, a następnie realizuje dla telewizji edukacyjnej spektakl Szelmostwa Scapina Moliera w reż. Jacquline Duc. Pisze scenariusze: Raj w ogniu oraz Pola (we współpracy z Talią Kahn) 1991 – wystawia swoje dwa spektakle – performance Klein’s Blaue Musik oraz 20 cm Ponad Polem (III Spotkania Teatru Wizji i Plastyki w Katowicach) 1993 –Teatr Śląski wystawia jego pseudodramę Impas Cnoty, czyli Siadanie na Jeża (w pełni autorska inscenizacja – reżyseria, scenografia, muzyka i kreacja głównej roli) 1997– projektuje scenografię do Czarnej Komedii Petera Schaffera w reżyserii Henryka Baranowskiego 2003-2005 – współpracuje z Henrykiem Baranowskim przy scenografiach spektakli w Teatrze Wielkim w Łodzi: Piękna Helena, w Teatrze Telewizji: Święta wiedźma oraz 'Noc jest matką dnia, a także w Teatrze Śląskim Mein Kampf 2004–2007 – pracuje nad pierwszą multimedialną kurtyną teatralną w Teatrze Śląskim im.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Piotr Szmitke · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.